retinal
Retina (siatkówka) stanowi wewnętrzną warstwę gałki ocznej, odpowiedzialną za przetwarzanie bodźców świetlnych na impulsy nerwowe przekazywane do mózgu. Ta cienka, wielowarstwowa struktura składa się z fotoreceptorów (czopków i pręcików), komórek dwubiegunowych, komórek zwojowych oraz komórek glejowych.
Najważniejszą częścią siatkówki jest plamka żółta (macula lutea) z dołeczkiem środkowym (fovea centralis), odpowiedzialna za widzenie centralne i rozpoznawanie szczegółów. Tarcza nerwu wzrokowego (ślepa plamka) stanowi miejsce wyjścia włókien nerwowych do mózgu i nie zawiera fotoreceptorów.
Patologie siatkówki obejmują: retinopatię cukrzycową, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), odwarstwienie siatkówki, retinopatię wcześniaków, zakrzepy naczyń siatkówki oraz dystrofie siatkówki. Diagnostyka tych schorzeń opiera się na badaniu dna oka, angiografii fluoresceinowej, optycznej koherentnej tomografii (OCT) i ultrasonografii.
Nowoczesne metody leczenia chorób siatkówki obejmują iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF, fotokoagulację laserową, witrektomię oraz terapie genowe dla wybranych dystrofii siatkówki. Wczesne rozpoznanie i leczenie schorzeń siatkówki ma kluczowe znaczenie dla zachowania widzenia.