parakokcydioidomkoza

Parakokkcydioidomikoza (PCM) to przewlekłe grzybicze zakażenie układowe, wywoływane przez Paracoccidioides brasiliensis i P. lutzii. Choroba występuje endemicznie w Ameryce Łacińskiej, szczególnie w Brazylii, Kolumbii, Wenezueli i Argentynie. Dotyka głównie osoby pracujące w rolnictwie, narażone na inhalację zarodników grzyba z gleby.

Infekcja rozpoczyna się od układu oddechowego, ale może rozprzestrzeniać się drogą krwi i limfy do innych narządów, w tym skóry, błon śluzowych, węzłów chłonnych, śledziony, wątroby i kości. Klinicznie wyróżnia się postać ostrą/podostrą (młodzieńczą) z zajęciem układu siateczkowo-śródbłonkowego oraz przewlekłą (dorosłych), która stanowi około 90% przypadków.

Diagnoza opiera się na identyfikacji mikroskopowej grzyba w materiałach klinicznych, hodowli, badaniach serologicznych oraz metodach molekularnych. W leczeniu stosuje się długotrwałą terapię przeciwgrzybiczą – itrakonazol jest lekiem pierwszego wyboru, a alternatywnie amfoterycyna B, trimetoprim-sulfametoksazol lub inne azole. Choroba nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań i zgonu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl