Przedawkowanie – Okteva 10 mg

Przedawkowanie
Okteva 10 mg

Przedawkowanie oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu (Okteva) w dawkach przekraczających zalecane, sięgających od 100 mg do 163 mg miesięcznie, stanowi istotne zagrożenie kliniczne. W udokumentowanych przypadkach najczęstszym objawem było uderzenie gorąca, natomiast w populacji onkologicznej stosującej dawki do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg co 2 tygodnie obserwowano dodatkowo objawy neuropsychiatryczne (depresja, niepokój, brak koncentracji), zmęczenie oraz częste oddawanie moczu bez wzrostu objętości diurezy. Objawy te wskazują na konieczność natychmiastowej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego, zwłaszcza w zakresie monitorowania funkcji układu nerwowego i moczowego.

Pobierz ChPL PDF Okteva – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu – 10 mg

Przedawkowanie leku Okteva

Raportowane przypadki przedawkowania
Objawy przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

oktreotyd

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Okteva

Przedawkowanie oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu (Okteva) stanowi istotne zagrożenie kliniczne, które wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego. Lek Okteva, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, w przypadku podania w dawkach przekraczających zalecane, może prowadzić do wystąpienia określonych objawów niepożądanych¹.

Raportowane przypadki przedawkowania

Dotychczas zgłoszono ograniczoną liczbę przypadków niezamierzonego przedawkowania wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu. W udokumentowanych przypadkach dawki wahały się od 100 mg do 163 mg na miesiąc. Co istotne, jedynym zgłaszanym zdarzeniem niepożądanym w tych przypadkach były uderzenia gorąca².

W literaturze medycznej opisano również przypadki pacjentów onkologicznych, którzy otrzymywali zwiększone dawki oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu – do 60 mg/miesiąc oraz nawet do 90 mg/2 tygodnie. Te znacząco podwyższone dawki były generalnie dobrze tolerowane przez pacjentów, jednakże zaobserwowano wystąpienie specyficznych działań niepożądanych³.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie oktreotydu może manifestować się szeregiem objawów klinicznych, które wymagają natychmiastowej diagnostyki i odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedawkowania należą zaburzenia ze strony układu nerwowego oraz układu moczowego⁴.

Objaw przedawkowania	Opis kliniczny	Zaobserwowany przy dawkach
Uderzenia gorąca	Nagły, przejściowy rumień skóry twarzy, szyi i górnej części klatki piersiowej, często z towarzyszącym uczuciem ciepła	100-163 mg/miesiąc
Częste oddawanie moczu	Zwiększona częstotliwość mikcji bez istotnego wzrostu objętości moczu	Do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg/2 tygodnie
Uczucie zmęczenia	Przewlekłe osłabienie, brak energii, znużenie nieadekwatne do wysiłku	Do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg/2 tygodnie
Depresja	Obniżenie nastroju, anhedonia, zaburzenia snu i łaknienia	Do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg/2 tygodnie
Niepokój	Stan zwiększonego napięcia psychoruchowego, lęk, pobudzenie	Do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg/2 tygodnie
Brak koncentracji	Zaburzenia uwagi, trudności z utrzymaniem skupienia na zadaniach, rozkojarzenie	Do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg/2 tygodnie

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji zdiagnozowania przedawkowania oktreotydu (Okteva) zaleca się wdrożenie leczenia objawowego. Nie istnieje specyficzne antidotum dla oktreotydu, dlatego postępowanie kliniczne powinno być ukierunkowane na łagodzenie występujących objawów oraz monitorowanie stanu pacjenta⁵.

Należy zwrócić szczególną uwagę na:

Monitorowanie parametrów życiowych pacjenta
Obserwację w kierunku nasilenia zgłaszanych objawów
Wdrożenie odpowiedniego postępowania objawowego w zależności od dominujących manifestacji klinicznych
W przypadku objawów neuropsychiatrycznych (depresja, niepokój, zaburzenia koncentracji) – konsultację psychiatryczną i rozważenie doraźnej farmakoterapii
Przy zaburzeniach ze strony układu moczowego – monitorowanie diurezy i ewentualne wdrożenie odpowiedniego leczenia

Mimo że dotychczasowe doświadczenia kliniczne wskazują na stosunkowo dobrą tolerancję nawet znacząco zwiększonych dawek oktreotydu, każdy przypadek przedawkowania wymaga indywidualnego podejścia i ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta⁶.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.