Właściwości farmakokinetyczne lewofloksacyny w kroplach do oczu

Produkt leczniczy Levomer, zawierający 5 mg/ml lewofloksacyny w postaci kropli do oczu, roztwór, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które warunkują jego skuteczność kliniczną w terapii zakażeń oka. Lewofloksacyna po miejscowym podaniu ocznym wykazuje charakterystyczną dystrybucję zarówno lokalną, jak i ogólnoustrojową, z dominującym działaniem miejscowym.¹

Stężenie lewofloksacyny w filmie łzowym

Istotną cechą lewofloksacyny podawanej miejscowo do oka jest jej zdolność do długotrwałego utrzymywania się w obrębie filmu łzowego. Badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że po aplikacji kropli do oczu, lewofloksacyna osiąga znaczące stężenia terapeutyczne w filmie łzowym. Średnie stężenia substancji czynnej mierzone po 4 godzinach od podania miejscowego wynosiły 17,0 μg/ml, natomiast po 6 godzinach utrzymywały się na poziomie 6,6 μg/ml.²

Szczególnie istotne z punktu widzenia skuteczności klinicznej jest to, że u większości badanych (pięciu z sześciu) stężenie lewofloksacyny w filmie łzowym utrzymywało się na poziomie równym lub wyższym niż 2 μg/ml po upływie 4 godzin od podania. U czterech z sześciu badanych osób takie stężenie terapeutyczne utrzymywało się nawet po 6 godzinach od aplikacji kropli.³

Ekspozycja ogólnoustrojowa lewofloksacyny po podaniu ocznym

Analiza ogólnoustrojowej ekspozycji na lewofloksacynę po miejscowym podaniu ocznym została przeprowadzona w 15-dniowym badaniu klinicznym z udziałem zdrowych dorosłych ochotników. Stężenie lewofloksacyny w osoczu oznaczano w różnych punktach czasowych podczas stosowania produktu Levomer 5 mg/ml w postaci kropli do oczu.⁴

Wyniki badań wykazały, że średnie stężenie lewofloksacyny w osoczu po upływie 1 godziny od podania dawki wynosiło od 0,86 ng/ml w pierwszym dniu terapii do 2,05 ng/ml w 15. dniu stosowania. Najwyższe maksymalne stężenie lewofloksacyny, wynoszące 2,25 ng/ml, odnotowano w 4. dniu badania, po 2 dniach stosowania produktu leczniczego w schemacie co 2 godziny (łącznie 8 dawek na dobę).⁵

Zaobserwowano również stopniowy wzrost maksymalnych stężeń lewofloksacyny w osoczu – od 0,94 ng/ml w dniu 1 do 2,15 ng/ml w dniu 15. Te stężenia są jednak ponad 1000-krotnie niższe od stężeń osiąganych podczas standardowej terapii doustnej lewofloksacyną, co wskazuje na minimalną ekspozycję ogólnoustrojową po podaniu ocznym.⁶

Farmakokinetyka w stanie chorobowym

Należy zaznaczyć, że obecnie nie są dostępne dane dotyczące stężeń lewofloksacyny w osoczu po podaniu produktu do zakażonego oka. Stężenia te mogą się różnić od tych obserwowanych u zdrowych ochotników ze względu na potencjalne zmiany w barierze krew-oko podczas stanu zapalnego.⁷

Skład i właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę

Produkt Levomer zawiera 5,12 mg lewofloksacyny półwodnej w 1 ml roztworu, co odpowiada 5,0 mg lewofloksacyny. W pojedynczej kropli (około 0,05 ml) znajduje się 0,256 mg lewofloksacyny półwodnej, co odpowiada 0,250 mg substancji czynnej.⁸

Produkt jest przejrzystym roztworem wodnym o charakterystycznej zielono-żółtawej barwie, bez widocznych cząstek stałych. Istotne z punktu widzenia farmakokinetyki są właściwości fizykochemiczne roztworu – jest on izotoniczny, a jego pH zostało dostosowane do wartości fizjologicznej, co zapewnia dobrą tolerancję miejscową i optymalną biodostępność substancji czynnej.⁹

Należy zwrócić uwagę, że produkt zawiera jako substancję pomocniczą chlorek benzalkoniowy w stężeniu 0,05 mg/ml, który jako środek konserwujący może wpływać na dystrybucję leku w tkankach oka oraz na przepuszczalność barier biologicznych.¹⁰