Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Levomer 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne zaburzenia wzrostu stawów nośnych oraz zmiany w chrząstkach stawowych przy dużych dawkach doustnych, jednak nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików. W badaniach genotoksyczności in vitro lewofloksacyna nie indukowała mutacji genowych, a badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Ponadto, lek wykazywał fototoksyczność jedynie przy bardzo wysokich dawkach, nie wywołując reakcji alergicznych ani fototoksycznych po miejscowym podaniu 3% roztworu na skórę świnek morskich. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (dawka do 100 mg/kg mc./dobę przez 2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego.
Farmakokinetyka lewofloksacyny charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem i liniowym przebiegiem po podaniu doustnym, bez różnic między dawkami pojedynczymi a wielokrotnymi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu około 16 000 razy wyższym niż po miejscowym podaniu 8 dawek kropli do oczu. Ocena ryzyka środowiskowego wykazała, że przewidywane stężenie lewofloksacyny w wodach powierzchniowych jest poniżej progu 0,01 µg/l, a współczynnik LogKow jest niższy niż 4,5, co wskazuje na minimalne ryzyko dla środowiska naturalnego związane z preparatem Levomer 5 mg/ml. Nie zidentyfikowano innych istotnych zagrożeń środowiskowych związanych z lewofloksacyną.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Levomer
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml wskazują na dobry profil bezpieczeństwa leku. Działania toksyczne obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalną ekspozycję u ludzi, co sugeruje niewielkie znaczenie tych obserwacji w kontekście klinicznym.1
Wpływ na struktury stawowe
Badania na zwierzętach wykazały, że inhibitory gyrazy, do których należy lewofloksacyna, mogą powodować zaburzenia wzrostu stawów nośnych. W trakcie badań przeprowadzonych na szczurach i psach, którym podawano duże dawki doustne lewofloksacyny, obserwowano oddziaływanie na chrząstki stawowe objawiające się powstawaniem pęcherzyków i ubytków.2
Wpływ na narząd wzroku
Ze względu na brak szczegółowych badań nie można całkowicie wykluczyć ewentualnego działania lewofloksacyny prowadzącego do wystąpienia zaćmy. Na podstawie obecnie dostępnych danych nie jest również możliwe jednoznaczne wykluczenie występowania zaburzeń widzenia u zwierząt.3
Toksyczny wpływ na reprodukcję
W badaniach toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzonych na szczurach nie stwierdzono, aby lewofloksacyna stosowana doustnie w dawkach do 810 mg/kg mc./dobę wykazywała działanie teratogenne. Po zastosowaniu takiej dawki osiągano stężenie około 50 000 razy większe niż uzyskiwane u ludzi po podaniu 2 kropli preparatu Levomer 5 mg/ml do obu oczu.4
Lewofloksacyna wykazuje całkowite wchłanianie i liniowy przebieg kinetyki po podaniu doustnym. Nie zaobserwowano różnic w parametrach farmakokinetycznych przy stosowaniu pojedynczych lub wielokrotnych dawek doustnych.5
U szczurów najwyższa badana dawka (810 mg/kg mc./dobę) wykazywała toksyczne działanie u samic, zwiększała umieralność płodów i opóźniała ich dojrzewanie. Nie stwierdzono działania teratogennego również w przypadku podawania leku królikom w dawkach doustnych do 50 mg/kg mc./dobę lub w dawkach dożylnych do 25 mg/kg mc./dobę.6
Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności u szczurów przy podawaniu dawek doustnych wynoszących do 360 mg/kg mc./dobę. Przy takim dawkowaniu uzyskiwano stężenia w osoczu około 16 000 razy większe niż stężenia osiągane u człowieka po miejscowym podaniu 8 dawek leku do oka.7
Potencjał genotoksyczny
W badaniach genotoksyczności in vitro lewofloksacyna stosowana w stężeniach 100 μg/ml lub większych nie powodowała mutacji genowych u bakterii ani w komórkach ssaków. Obserwowano natomiast aberracje chromosomalne w komórkach płuc chomika chińskiego (CHL) przy jednoczesnym braku aktywacji metabolicznej. Badania in vivo nie wykazały potencjalnego działania genotoksycznego lewofloksacyny.8
Potencjał fototoksyczny
Badania przeprowadzone na myszach po podaniu doustnym i dożylnym wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie, ale wyłącznie podczas stosowania bardzo dużych dawek. Po miejscowym podaniu 3% roztworu kropli do oczu zawierających lewofloksacynę na ogoloną skórę świnek morskich nie zaobserwowano alergicznych reakcji skórnych na światło ani reakcji fototoksycznych.9
Lewofloksacyna nie wykazała działania genotoksycznego w teście fotomutagenności oraz ograniczała rozwój guza w badaniu fotorakotwórczości.10
Potencjał rakotwórczy
W długoterminowym badaniu rakotwórczości przeprowadzonym na szczurach, którym podawano lewofloksacynę w dawce do 100 mg/kg mc./dobę przez okres 2 lat, nie stwierdzono działania rakotwórczego.11
Ocena ryzyka dla środowiska
Przeprowadzona ocena ryzyka dla środowiska naturalnego wykazała, że obliczone przewidywane stężenie lewofloksacyny w środowisku wodnym (PEC Surfacewater) po zastosowaniu kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml jest niższe od limitu 0,01 µg/l, który wskazywałby na konieczność podjęcia dalszych działań. Dodatkowo współczynnik LogKow lewofloksacyny jest niższy od wartości granicznej 4,5.12
Istnieje zatem znikome prawdopodobieństwo, aby preparat Levomer 5 mg/ml w postaci kropli do oczu stanowił zagrożenie dla środowiska naturalnego. Z produktem leczniczym i zawartą w nim substancją czynną lewofloksacyną nie wiążą się żadne inne obawy dotyczące wpływu na środowisko.13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania