Specjalne ostrzeżenia
Leflunomid Egis
Leflunomid Egis, jako lek modyfikujący przebieg choroby reumatycznej (DMARD), charakteryzuje się długim okresem półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodnie), co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i hematotoksyczności. Zaleca się regularne badania kontrolne aktywności enzymów wątrobowych (AlAT) – co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni – oraz pełnej morfologii krwi z rozmazem w tych samych odstępach czasowych. W przypadku podwyższenia AlAT powyżej 2-3-krotności górnej granicy normy należy rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg lub przerwać leczenie i wdrożyć procedurę wymywania (8 g cholestyraminy 3 razy/dobę lub 50 g węgla aktywnego 4 razy/dobę przez około 11 dni). Przeciwwskazaniem do stosowania leflunomidu są ciężka hipoproteinemia oraz zaburzenia czynności wątroby, a także jednoczesne stosowanie innych leków hepatotoksycznych lub immunosupresyjnych, w tym innych DMARD, leków przeciwmalarycznych, preparatów złota, D-penicylaminy, azatiopryny i inhibitorów TNF-α. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
- Charakterystyka farmakokinetyczna i procedura wymywania
- Monitorowanie funkcji wątroby
- Monitorowanie układu krwiotwórczego
- Interakcje z innymi lekami
- Zamiana leku na inny produkt leczniczy
- Reakcje skórne
- Zakażenia
- Reakcje dotyczące układu oddechowego
- Neuropatia obwodowa
- Zapalenie okrężnicy
- Kontrola ciśnienia krwi
- Prokreacja (zalecenia dla mężczyzn)
- Inne ostrzeżenia
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Leflunomid Egis, jako lek modyfikujący przebieg choroby reumatycznej (DMARD), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na potencjalne działania niepożądane. Poniżej przedstawiono kluczowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego oraz środki ostrożności, które należy podjąć podczas terapii.1
Charakterystyka farmakokinetyczna i procedura wymywania
Metabolit aktywny leflunomidu A771726 charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym zwykle 1-4 tygodni. Ze względu na to, działania niepożądane (uszkodzenie wątroby, toksyczne działanie na układ krwiotwórczy lub reakcje alergiczne) mogą wystąpić nawet po zaprzestaniu leczenia. W przypadku wystąpienia takich działań lub gdy konieczne jest szybkie usunięcie A771726 z organizmu, należy zastosować procedurę wymywania.2
Procedura wymywania polega na podawaniu:3
- 8 g cholestyraminy 3 razy na dobę lub
- 50 g sproszkowanego węgla aktywnego 4 razy na dobę
Czas całkowitego usuwania produktu leczniczego wynosi zwykle 11 dni i może ulec zmianie w zależności od obrazu klinicznego lub wyników badań laboratoryjnych.
Monitorowanie funkcji wątroby
Podczas stosowania leflunomidu zgłaszano rzadkie przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby, ze zgonami włącznie, występujące najczęściej w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii. Ryzyko to jest wyższe u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki o działaniu hepatotoksycznym.4
Schemat monitorowania funkcji wątroby:5
- Kontrola aktywności AlAT (SGPT) przed rozpoczęciem leczenia
- Co dwa tygodnie w ciągu pierwszych sześciu miesięcy terapii
- Następnie w odstępach 8-tygodniowych
Postępowanie w przypadku podwyższenia aktywności AlAT:6
- Gdy aktywność AlAT jest 2-3 razy większa niż górna granica normy – rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg i monitorować w odstępach tygodniowych
- Gdy aktywność AlAT utrzymuje się na poziomie 2 razy wyższym od górnej granicy normy lub jest więcej niż 3 razy większa – przerwać podawanie leflunomidu i rozpocząć procedurę wymywania
- Po przerwaniu podawania leflunomidu kontynuować monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych do momentu uzyskania prawidłowych wyników
W trakcie terapii leflunomidem nie należy spożywać alkoholu ze względu na możliwość wystąpienia dodatkowego działania uszkadzającego wątrobę.7
Należy pamiętać, że u pacjentów z hipoproteinemią stężenie metabolitu A771726 w osoczu może być podwyższone, ponieważ wiąże się on w dużym stopniu z białkami, jest metabolizowany przez wątrobę i wydzielany z żółcią. Ciężka hipoproteinemia lub zaburzenie czynności wątroby stanowią przeciwwskazania do stosowania produktu Leflunomid Egis.8
Monitorowanie układu krwiotwórczego
Schemat monitorowania morfologii krwi:9
- Pełna morfologia krwi (w tym oznaczenie liczby białych krwinek i płytek krwi w rozmazie) przed rozpoczęciem leczenia
- Co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy terapii
- Następnie co 8 tygodni
Ryzyko zaburzeń hematologicznych jest większe u pacjentów:10
- Z wcześniejszą niedokrwistością, leukopenią i/lub trombocytopenią
- Z zaburzeniami czynności szpiku kostnego
- Zagrożonych ryzykiem zahamowania czynności szpiku
W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń hematologicznych, w tym pancytopenii, konieczne jest przerwanie podawania Leflunomidu Egis i innych leków hamujących czynność szpiku oraz rozpoczęcie procedury wymywania.11
Interakcje z innymi lekami
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leflunomidu z:12
- Innymi produktami leczniczymi z grupy DMARD (np. metotreksat) – ryzyko addytywnego lub synergistycznego działania toksycznego (hepato- lub hematotoksycznego)
- Lekami przeciwmalarycznymi stosowanymi w chorobach reumatycznych (chlorochina, hydroksychlorochina)
- Preparatami złota (doustnie lub domięśniowo)
- D-penicylaminą
- Azatiopryną
- Innymi lekami immunosupresyjnymi, w tym inhibitorami TNF-α
Jednoczesne podawanie teriflunomidu z leflunomidem również nie jest zalecane, gdyż leflunomid jest związkiem macierzystym teriflunomidu.13
Zamiana leku na inny produkt leczniczy
Ze względu na długi okres półtrwania leflunomidu, zamiana na inny lek z grupy DMARD bez przeprowadzenia procedury wymywania może zwiększyć ryzyko wystąpienia działania addytywnego, nawet po długim czasie od zmiany leku. Ponadto, niedawno stosowane leczenie lekami o działaniu toksycznym na wątrobę lub układ krwiotwórczy może nasilać działania niepożądane leflunomidu.14
Reakcje skórne
Należy przerwać leczenie leflunomidem w przypadku:15
- Wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej
- Zmian skórnych lub na błonach śluzowych budzących obawę przekształcenia w ciężkie reakcje, takie jak:
- Zespół Stevensa-Johnsona
- Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
- Wysypka polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólnymi (DRESS)
W takich przypadkach należy natychmiast wdrożyć procedurę wymywania leflunomidu. Istotna jest całkowita eliminacja produktu z organizmu, a ponowne podawanie leflunomidu jest przeciwwskazane.16
Po zastosowaniu leflunomidu odnotowano również:17
- Łuszczycę krostkową i nasilenie łuszczycy – w takich przypadkach należy rozważyć przerwanie leczenia, biorąc pod uwagę nasilenie choroby
- Owrzodzenia skóry – jeśli przypuszcza się, że są związane z leflunomidem lub utrzymują się pomimo odpowiedniej terapii, należy rozważyć zaprzestanie leczenia i procedurę wymywania
Zakażenia
Leflunomid, jako lek immunosupresyjny, może zwiększać podatność pacjentów na zakażenia, w tym zakażenia oportunistyczne. W przypadku wystąpienia ciężkiego, nie poddającego się leczeniu zakażenia, konieczne może być przerwanie stosowania leflunomidu i wdrożenie procedury wymywania.18
Odnotowano rzadkie przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) u pacjentów stosujących jednocześnie leflunomid z innymi lekami immunosupresyjnymi.19
Przed rozpoczęciem leczenia leflunomidem, wszystkich pacjentów należy poddać ocenie w kierunku aktywnej oraz nieaktywnej (utajonej) gruźlicy, zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Ocena ta może obejmować:20
- Wywiad medyczny
- Ocenę możliwego uprzedniego kontaktu z gruźlicą
- Odpowiednie badanie przesiewowe:
- Prześwietlenie płuc
- Próba tuberkulinowa
- Test uwalniania interferonu-gamma
Należy pamiętać o ryzyku fałszywie ujemnych wyników skórnej próby tuberkulinowej, zwłaszcza u pacjentów ciężko chorych lub z obniżoną odpornością. Pacjenci z gruźlicą w wywiadzie powinni być uważnie monitorowani ze względu na możliwość ponownego uaktywnienia się infekcji.
Reakcje dotyczące układu oddechowego
Podczas leczenia leflunomidem istnieją doniesienia o występowaniu śródmiąższowych chorób płuc, a także rzadko przypadków nadciśnienia płucnego. Ryzyko ich wystąpienia może być większe u pacjentów z śródmiąższową chorobą płuc w wywiadzie.21
Pojawienie się objawów ze strony układu oddechowego, takich jak kaszel i duszność, może stanowić powód odstawienia produktu leczniczego i wdrożenia odpowiedniego postępowania diagnostycznego. Należy mieć na uwadze, że śródmiąższowe choroby płuc, które w trakcie terapii mogą rozwinąć się w postaci ostrej, są potencjalnie zagrażające życiu.22
Neuropatia obwodowa
Odnotowano przypadki wystąpienia neuropatii obwodowej u pacjentów przyjmujących Leflunomid Egis. U większości pacjentów objawy ustąpiły po zaprzestaniu podawania leku, jednak obserwowano znaczną zmienność w wynikach końcowych – u niektórych pacjentów objawy ustąpiły, u innych były trwałe.23
Czynniki zwiększające ryzyko neuropatii obwodowej:24
- Wiek powyżej 60 lat
- Jednoczesne przyjmowanie leków neurotoksycznych
- Cukrzyca
Jeśli u pacjenta przyjmującego Leflunomid Egis rozwija się neuropatia obwodowa, należy rozważyć odstawienie leku i przeprowadzenie procedury wymywania.25
Zapalenie okrężnicy
U pacjentów leczonych leflunomidem zgłaszano zapalenie okrężnicy, w tym mikroskopowe zapalenie okrężnicy. W przypadku pacjentów z niewyjaśnioną przewlekłą biegunką należy przeprowadzić odpowiednie procedury diagnostyczne.26
Kontrola ciśnienia krwi
Przed rozpoczęciem leczenia leflunomidem oraz w trakcie terapii należy kontrolować ciśnienie krwi pacjenta.27
Prokreacja (zalecenia dla mężczyzn)
Mężczyzn należy poinformować o możliwości przenoszenia przez męski układ rozrodczy toksycznego działania leflunomidu na płód. Dlatego podczas leczenia powinni także stosować skuteczną antykoncepcję.28
Mężczyzna planujący ojcostwo powinien:29
- Przerwać przyjmowanie leflunomidu
- Przez co najmniej 11 dni przyjmować:
- 8 g cholestyraminy 3 razy na dobę lub
- 50 g sproszkowanego węgla aktywnego 4 razy na dobę
- Oznaczyć stężenie A771726 w osoczu, a następnie powtórzyć oznaczenie po upływie co najmniej 14 dni
Jeżeli w obu oznaczeniach stężenie jest mniejsze niż 0,02 mg/l i nie podwyższa się przez co najmniej 3 miesiące, ryzyko toksycznego działania na płód jest bardzo małe.
Inne ostrzeżenia
Laktoza: Leflunomid Egis zawiera laktozę (36,48 mg w jednej tabletce). Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.30 31
Zakłócenia w oznaczaniu jonów wapniowych: Podczas leczenia leflunomidem i/lub teryflunomidem (aktywny metabolit leflunomidu) wyniki pomiaru stężenia jonów wapniowych mogą być fałszywie zmniejszone, w zależności od rodzaju wykorzystywanego analizatora jonów wapniowych (np. analizator gazometryczny). Dlatego należy kwestionować wiarygodność zaobserwowanego zmniejszonego stężenia jonów wapniowych u pacjentów leczonych leflunomidem lub teryflunomidem. W przypadku wątpliwości zaleca się określenie całkowitego stężenia wapnia w surowicy skorygowanego o stężenie albumin.32
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania