zespół głodnych kości
Zespół głodnych kości (hungry bone syndrome) to stan kliniczny charakteryzujący się gwałtownym i długotrwałym spadkiem poziomu wapnia we krwi (hipokalcemią) po przeprowadzeniu zabiegu parathyroidektomii u pacjentów z nadczynnością przytarczyc. Występuje on zwykle u osób z zaawansowaną chorobą kości spowodowaną długotrwałym podwyższonym poziomem parathormonu (PTH).
Po usunięciu przytarczyc dochodzi do nagłego obniżenia poziomu PTH, co powoduje zwiększone odkładanie wapnia i fosforanów w kościach (remineralizację). Procesy te prowadzą do „głodu” tkanki kostnej na minerały, skutkując znacznym obniżeniem stężenia wapnia w surowicy, często poniżej 8 mg/dl (2,0 mmol/l), a niekiedy nawet poniżej 7 mg/dl (1,75 mmol/l).
Objawy zespołu głodnych kości obejmują parestezje, skurcze mięśni, tężyczkę, drgawki, a nawet zaburzenia rytmu serca. Leczenie polega na intensywnej suplementacji wapnia (dożylnie i doustnie) oraz witaminy D. Stan ten może utrzymywać się od kilku dni do kilku miesięcy, wymagając ścisłego monitorowania i dostosowywania terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calcium chloride DEMO 1 g/10 ml
Calcium chloride DEMO to roztwór do infuzji o stężeniu 1 g/10 ml, zawierający 1 g wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada około 6,8 mmol (13,6 mEq) jonów wapnia oraz 13,6 mmol (13,6 mEq) jonów chlorkowych na ampułkę. Każdy mililitr roztworu dostarcza 0,68 mmol (1,36 mEq) jonów wapnia. Preparat jest wskazany do szybkiego uzupełnienia jonów wapnia w stanach nagłych, takich jak hiperkaliemia, hipokalcemia (stężenie wapnia w osoczu poniżej normy 2,15–2,60 mmol/l) oraz zatrucia antagonistami wapnia. Calcium chloride DEMO znajduje zastosowanie także w leczeniu hipokalcemii wynikającej z różnych etiologii, w tym zaburzeń wchłaniania wapnia, zespołu głodnych kości, nadmiernych strat wapnia, a także hipokalcemii jatrogennej związanej z przetoczeniami krwi konserwowanej cytrynianami lub długotrwałym żywieniem pozajelitowym bez suplementacji wapnia.
bloker kanału wapniowego, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, krew konserwowana cytrynianami, niedobór witaminy D, niedoczynność przytarczyc, parathormon, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór do infuzji, wapń chlorek dwuwodny, zatrucie antagonistami wapnia, zespół Di George’a, zespół głodnych kości, zespół złego wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Wskazania do stosowania
Wapnia chlorek (CaCl₂ × 2H₂O) jest kluczowym związkiem stosowanym w medycynie do szybkiego uzupełniania jonów wapnia (Ca²⁺) w surowicy krwi, szczególnie w stanach hipokalcemii wywołanej m.in. niedoborem witaminy D, niedoczynnością przytarczyc, ostrym zapaleniem trzustki czy masywnymi przetoczeniami krwi. Podawany dożylnie, umożliwia szybkie zwiększenie stężenia wapnia zjonizowanego, co jest niezbędne w zapobieganiu tężyczce, zaburzeniom rytmu serca i drgawkom. Wapnia chlorek jest także stosowany w resuscytacji w przypadkach zatrzymania krążenia związanym z hiperkalemią, przedawkowaniem lub zatruciem blokerami kanału wapniowego, gdzie antagonizuje ich działanie, poprawiając kurczliwość mięśnia sercowego i przewodnictwo bodźców. Ponadto, jest składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven dostarczający 1,3-6,2 mmol wapnia), dializy otrzewnowej (Physioneal), hemodializy i hemofiltracji (Hemosol BO), gdzie precyzyjnie reguluje homeostazę wapniową u pacjentów z ostrą i przewlekłą niewydolnością nerek.
dializa otrzewnowa, glikozyd nasercowy, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hemostaza, hiperkalcemia, hiperkalemia, hipokalcemia, hipowolemia, hydroksyetyloskrobia, klej tkankowy, krzepnięcie krwi, kurczliwość mięśni, leczenie nerkozastępcze, niedobór witaminy D, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność przytarczyc, odwodnienie izotoniczne, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, przewlekła choroba nerek, przewodnictwo nerwowe, równowaga kwasowo-zasadowa, tężyczka, wapń chlorek, wstrząs, zaburzenia rytmu serca, zatrucie antagonistami wapnia, zatrzymanie krążenia, zespół głodnych kości, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żywienie pozajelitowe