guz karcinoidalny
Guz karcinoidalny to rodzaj neuroendokrynnego nowotworu, który wywodzi się z komórek enterochromafinowych układu pokarmowego, płuc lub innych narządów. Charakteryzuje się on zwykle powolnym wzrostem, choć jego przebieg kliniczny może być zróżnicowany – od łagodnego do bardzo agresywnego.
Klinicznie guzy karcinoidalne mogą pozostawać bezobjawowe przez długi czas lub powodować objawy związane z lokalnym wzrostem oraz wydzielaniem substancji bioaktywnych. Zespół rakowiaka, występujący u około 10% pacjentów, objawia się napadowym zaczerwienieniem skóry, biegunką, skurczami brzucha i uszkodzeniem zastawek serca, głównie w przypadku przerzutów do wątroby.
Diagnostyka guzów karcinoidalnych obejmuje badania biochemiczne (oznaczanie kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu, chromograniny A w surowicy), badania obrazowe (TK, MRI, scyntygrafia receptorów somatostatynowych) oraz badania histopatologiczne z oceną indeksu proliferacyjnego Ki-67. Leczenie zależy od lokalizacji, stopnia zaawansowania i aktywności hormonalnej guza, a obejmuje resekcję chirurgiczną, terapię radioizotopową, analogi somatostatyny oraz chemioterapię.
Rokowanie w przypadku guzów karcinoidalnych jest zróżnicowane i zależy głównie od lokalizacji pierwotnej guza, stopnia zróżnicowania histologicznego, obecności przerzutów oraz indeksu proliferacyjnego. Pięcioletnie przeżycie w przypadku zlokalizowanej choroby wynosi około 70-90%, natomiast w przypadku choroby z przerzutami spada do 30-40%.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak jelita cienkiego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku jelita cienkiego jest wieloczynnikowe i zależy przede wszystkim od stadium zaawansowania nowotworu, typu histologicznego, lokalizacji guza, możliwości całkowitego usunięcia chirurgicznego oraz obecności przerzutów, zwłaszcza do wątroby. 5-letnia przeżywalność netto wynosi około 54% (dane kanadyjskie) i 53% (dane angielskie), przy czym wczesne stadia (I-III) cechują się przeżywalnością odpowiednio 79%, 58% i 38%. Typy histologiczne różnią się rokowaniem: guzy neuroendokrynne (NETs) mają najlepsze prognozy (5-letnie przeżycie do 95% w stadium wczesnym), a gruczolakoraki najgorsze (5-letnie przeżycie spada do 4% w zaawansowanych stadiach). Usunięcie ≥8 węzłów chłonnych podczas resekcji wiąże się z lepszym rokowaniem, natomiast obecność przerzutów do wątroby znacząco pogarsza przeżycie. Czynniki molekularne, takie jak wysoki tumor mutational burden (TMB ≥10 mutacji/Mb) korelują z lepszym przeżyciem, natomiast mutacje SMAD4 i sprawna naprawa niesparowanych zasad (pMMR) są związane z gorszym rokowaniem i wyższym ryzykiem nawrotów.
chłoniak grudkowy, czynnik prognostyczny, GIST, gruczolakorak, guz karcinoidalny, guz neuroendokrynny, inwazja naczyń limfatycznych, inwazja okołonerwowa, lek ukierunkowany molekularnie, lokalizacja guza, mięsak tkanek miękkich, mutacja SMAD4, nawrót otrzewnowy, niedobór naprawy niesparowanych zasad, obciążenie mutacyjne guza, przerzuty do wątroby, przerzuty do węzłów chłonnych, przerzuty odległe, przeżycie całkowite, przeżycie swoiste dla choroby, przeżycie wolne od nawrotu, przeżywalność, przeżywalność 5-letnia, rak jelita cienkiego, resekcja guza, stadium zaawansowania, stopień histologiczny, typ histologiczny, zróżnicowanie histologiczne