dystonia polekowa
Dystonia polekowa (ang. drug-induced dystonia) to zespół ruchów mimowolnych, będący powikłaniem stosowania niektórych leków, głównie neuroleptyków. Charakteryzuje się występowaniem skurczów mięśni powodujących nieprawidłowe ułożenie ciała lub kończyn, często bolesnych i utrzymujących się przez dłuższy czas.
Najczęściej występuje jako ostra reakcja dystoniczna po lekach przeciwpsychotycznych, szczególnie I generacji (haloperydol, perfenazyna, chlorpromazyna), ale może być również wywołana przez metoklopramid, leki przeciwwymiotne, przeciwdepresyjne (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) czy przeciwpadaczkowe. Dystonie polekowe mogą dotyczyć różnych części ciała, najczęściej objawiając się kręczem szyi, szczękościskiem, kryzą oczną (okulogiryczną) lub dystonią uogólnioną.
Leczenie dystonii polekowej obejmuje przede wszystkim odstawienie leku wywołującego lub zmniejszenie jego dawki. W przypadku ostrych reakcji dystonicznych skuteczne jest podanie leków antycholinergicznych (biperydenu, triheksyfenidylu) lub benzodiazepin. Profilaktyka polega na unikaniu leków o znanym potencjale wywoływania dystonii u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak młody wiek, płeć żeńska czy wcześniejsze reakcje dystoniczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dystonia – Objawy
Dystonia to złożone zaburzenie ruchowe charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśni prowadzącymi do powtarzających się, skręcających ruchów oraz nieprawidłowych pozycji ciała. Objawy mogą obejmować mimowolne skurcze, drżenie, bóle i zmęczenie mięśni, a ich nasilenie zmienia się w zależności od czynników takich jak stres, zmęczenie czy pora dnia. Dystonia dzieli się na typy ogniskowe (np. dystonia szyjna, ustno-żuchwowa, kurcz powiek, krtaniowa, ręki) oraz uogólnione, zróżnicowane pod względem lokalizacji i progresji. Wczesny początek (dzieciństwo) wiąże się z tendencją do uogólniania, natomiast późny (dorosłość) zwykle ogranicza się do górnej części ciała. Przebieg dystonii jest zmienny, z możliwą stabilizacją objawów po około 5 latach. Warto zwrócić uwagę na dystonię odpowiednią na lewodopę (DRD), gdzie objawy nasilają się w ciągu dnia i poprawiają po nocnym odpoczynku, co ma znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne.
choroba Huntingtona, choroba Parkinsona, dezorientacja, dystonia funkcjonalna, dystonia krtaniowa, dystonia muzyków, dystonia ogniskowa ręki, dystonia polekowa, dystonia późna, dystonia szyjna, dystonia uogólniona, dystonia ustno-żuchwowa, dystonia wrażliwa na lewodopę, dystonia zadaniowa, geste antagoniste, głęboka stymulacja mózgu, kręcz szyjny, kurcz pisarski, lek antycholinergiczny, lewodopa, neuroleptyk, objawy parkinsonowskie, parkinsonizm, skurcz mięśni, struny głosowe, tremor - Leksykon chorób i schorzeń
Dystonia szyjna – Diagnostyka i diagnoza
Dystonia szyjna (cervical dystonia, CD) to najczęstsza postać dystonii ogniskowej u dorosłych, charakteryzująca się mimowolnymi skurczami mięśni szyi prowadzącymi do nieprawidłowego ustawienia głowy i bólu. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu neurologicznym, gdyż brak jest specyficznych testów laboratoryjnych czy obrazowych. Kluczowe jest rozpoznanie charakterystycznych cech, takich jak triki sensoryczne, nieregularne ruchy głowy oraz ból szyi. Badania dodatkowe (m.in. MRI, EMG, badania genetyczne) służą wykluczeniu innych schorzeń i identyfikacji nadaktywnych mięśni przed terapią toksyną botulinową. Średni czas od pojawienia się objawów do diagnozy wynosi 2,3 ± 1,1 roku, a do rozpoczęcia leczenia toksyną botulinową 5 ± 2,6 roku, co podkreśla problem opóźnień diagnostycznych wynikających z niskiej świadomości choroby i trudności w rozpoznaniu wczesnych objawów.
badania genetyczne, badanie neurologiczne, baklofen, drżenie samoistne, dystonia ogniskowa, dystonia polekowa, dystonia segmentalna, dystonia szyjna, dystonia tardywna, dystonia wrażliwa na lewodopę, elektromiografia, głęboka stymulacja mózgu, idiopatyczna dystonia szyjna, jądra podstawy, klonazepam, kora czuciowo-ruchowa, kręcz szyi spastyczny, leki antycholinergiczne, lewodopa, próg czasowej dyskryminacji somatosensorycznej, receptory dopaminowe D2, skala TWSTRS, toksyna botulinowa, trik sensoryczny, zaburzenia depresyjne, zaburzenia lękowe