złamanie przyśrodkowej części obojczyka
Złamanie przyśrodkowej części obojczyka, inaczej zwane złamaniem typu I według klasyfikacji Allman, stanowi rzadko spotykany typ urazu, stanowiący około 2-3% wszystkich złamań obojczyka. Dotyczy jego części przyśrodkowej, między stawem mostkowo-obojczykowym a miejscem przyczepu więzadła żebrowo-obojczykowego.
Mechanizm urazu obejmuje najczęściej upadek na bark lub bezpośrednie uderzenie w obojczyk. Ze względu na bliskie sąsiedztwo ważnych struktur anatomicznych (naczynia podobojczykowe, sploty nerwowe, szczyt płuca), złamania tej części obojczyka mogą wiązać się z poważnymi powikłaniami naczyniowo-nerwowymi.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie radiologiczne. W przypadkach nieprzemieszczonych złamań stosuje się leczenie zachowawcze z unieruchomieniem. Złamania z przemieszczeniem oraz niestabilne mogą wymagać interwencji chirurgicznej z zastosowaniem osteosyntezy przy użyciu płytek i śrub lub drutów Kirschnera.
W porównaniu do złamań trzonu obojczyka, złamania części przyśrodkowej cechują się dłuższym czasem zrostu oraz większym ryzykiem powikłań w postaci braku zrostu lub zrostu opóźnionego. Istotne jest dokładne monitorowanie procesu gojenia oraz wczesne wykrywanie potencjalnych komplikacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Złamanie mostka – Objawy
Złamanie obojczyka stanowi 5-10% wszystkich złamań u dorosłych i charakteryzuje się ostrym, zlokalizowanym bólem nasilającym się przy ruchu ramienia, obrzękiem, siniakami oraz deformacją w miejscu urazu. Typowe objawy to krepitacja, ograniczenie ruchomości barku, opadnięcie barku i asymetria w porównaniu ze stroną zdrową. Przebieg kliniczny dzieli się na fazę ostrą z intensywnym bólem i obrzękiem, fazę podostrej z nasileniem siniaków i wrażliwości oraz fazę gojenia, trwającą u dorosłych 8-12 tygodni, z powolnym powrotem funkcji i możliwym utrzymaniem się zgrubienia kostnego. Czas gojenia jest krótszy u dzieci (3-8 tygodni) i dłuższy u osób starszych lub z chorobami współistniejącymi. Powrót do codziennych czynności następuje zwykle po 6 tygodniach, a do sportów kontaktowych po około 3 miesiącach, pod warunkiem braku bólu, potwierdzonego zrostu kostnego i pełnej funkcji barku.
ból zlokalizowany, brak zrostu kostnego, deformacja kości, infekcja kości, kostnina, krepitacja, obrzęk, przemieszczenie odłamów kostnych, siniak, temblak, uraz porodowy, uraz więzadła, wstrząs, zapalenie kości i szpiku, złamanie bocznej części obojczyka, złamanie mostka, złamanie niskoenergetyczne, złamanie obojczyka, złamanie otwarte, złamanie przyśrodkowej części obojczyka, złamanie środkowej części obojczyka, zrost kostny