dystrybucja dabigatranu
Dystrybucja dabigatranu odnosi się do procesu rozprzestrzeniania się leku przeciwzakrzepowego dabigatranu w organizmie po jego podaniu. Dabigatran eteksylat, będący prolekiem, po wchłonięciu ulega szybkiej i całkowitej konwersji do dabigatranu (aktywnej formy) poprzez hydrolizę katalizowaną przez esterazy.
Po podaniu doustnym dabigatran wykazuje niską biodostępność (około 6,5%), co oznacza, że tylko niewielka część przyjętej dawki dociera do krążenia ogólnego. Lek w niewielkim stopniu (około 35%) wiąże się z białkami osocza, co sprzyja jego dystrybucji do tkanek. Objętość dystrybucji dabigatranu wynosi 50-70 litrów, co wskazuje na umiarkowane rozprzestrzenianie się w organizmie.
Dabigatran nie przenika przez barierę krew-mózg w znaczącym stopniu, co zmniejsza ryzyko krwawień wewnątrzczaszkowych w porównaniu do niektórych innych leków przeciwzakrzepowych. Lek przenika przez łożysko i do mleka matki, dlatego jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Dystrybucja dabigatranu jest zależna od czynności nerek, gdyż lek jest wydalany głównie przez nerki (około 80% dawki), co wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gribero 75 mg
Dabigatran eteksylan, podawany doustnie w dawce 75 mg, jest prolekiem ulegającym szybkiej i całkowitej konwersji do aktywnego dabigatranu, którego bezwzględna biodostępność wynosi około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast u pacjentów po zabiegach chirurgicznych czas ten wydłuża się do około 6 godzin z powodu wpływu znieczulenia i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Pokarm nie wpływa na biodostępność, lecz opóźnia czas osiągnięcia Cmax o 2 godziny. Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (Vd 60-70 L) i niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%). Metabolizm obejmuje hydrolizę do aktywnej formy oraz sprzęganie do acyloglukuronidów, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (85% w moczu), z klirensem około 100 mL/min, zależnym od przesączania kłębuszkowego. Okres półtrwania u osób starszych wynosi 11-14 godzin i wydłuża się wraz z pogorszeniem funkcji nerek (do 27,2 h przy CrCL <30 mL/min).
acyloglukuronid, białko transportowe P-gp, biodostępność leku, ciężka niewydolność nerek, dabigatran eteksylan, dostępność biologiczna, dystrybucja dabigatranu, działanie przeciwzakrzepowe, eliminacja dabigatranu, hemodializa, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, niezastawkowe migotanie przedsionków, okres półtrwania w fazie eliminacji, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, powolne wchłanianie, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stosunek PK/PD, umiarkowana niewydolność nerek, wchłanianie dabigatranu, wiązanie z białkami osocza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa