mieszana hiperlipidemia
Wskazanie

Mieszana hiperlipidemia to zaburzenie gospodarki lipidowej charakteryzujące się jednoczesnym podwyższeniem stężenia cholesterolu całkowitego oraz trójglicerydów we krwi. Jest to często spotykane zaburzenie metaboliczne, które może występować zarówno jako pierwotne (uwarunkowane genetycznie), jak i wtórne (związane z innymi schorzeniami, takimi jak cukrzyca, niedoczynność tarczycy, choroby nerek, nadużywanie alkoholu).

W diagnostyce mieszanej hiperlipidemii kluczowe znaczenie ma lipidogram, w którym obserwujemy podwyższone wartości cholesterolu całkowitego (>190 mg/dl), frakcji LDL-cholesterolu (>115 mg/dl) oraz trójglicerydów (>150 mg/dl). Często towarzyszy temu obniżenie stężenia HDL-cholesterolu. Mieszana hiperlipidemia stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, dlatego wymaga skutecznego leczenia.

W farmakoterapii mieszanej hiperlipidemii stosuje się przede wszystkim statyny, które efektywnie obniżają stężenie cholesterolu LDL. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające atorwastatynę (Atoris, Sortis, Tulip), rosuwastatynę (Crestor, Roswera, Suvardio) czy simwastatynę (Simvasterol, Simvacard, Zocor). W przypadku wysokiego stężenia trójglicerydów dołącza się fibraty, np. fenofibrat (Fenoratio, Lipanthyl, Grofibrat) lub kwas nikotynowy. Coraz częściej stosuje się też leki złożone, jak Atozet (atorwastatyna + ezetymib) czy Lipertance (atorwastatyna + perindopril + amlodypina).

Trudności w leczeniu mieszanej hiperlipidemii wiążą się często z nieprzestrzeganiem zaleceń przez pacjentów, szczególnie gdy terapia jest długotrwała i wielolekowa. Ponadto, statyny mogą powodować działania niepożądane, głównie miopatię i zaburzenia funkcji wątroby, co czasem zmusza do modyfikacji dawek lub zmiany leku. Istotnym wyzwaniem pozostaje również osiągnięcie docelowych wartości lipidogramu u pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy wymagają intensywnego leczenia hipolipemizującego.

Leczenie mieszanej hiperlipidemii powinno być zawsze zindywidualizowane i oparte nie tylko na farmakoterapii, ale także na modyfikacji stylu życia. Kluczowe znaczenie ma odpowiednia dieta (niskotłuszczowa, z ograniczeniem węglowodanów prostych), regularna aktywność fizyczna, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz zaprzestanie palenia tytoniu. W przypadkach opornych na standardową terapię można rozważyć zastosowanie nowoczesnych leków biologicznych – inhibitorów PCSK9 (Repatha, Praluent).

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl