Atozet
Tabletki powlekane, 10 mg + 10 mg
Lek zawiera ezetymib oraz atorwastatynę w różnych dawkach, które pomagają w obniżeniu poziomu cholesterolu we krwi. Stosowany jest u dorosłych z pierwotną lub mieszaną hiperlipidemią oraz u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Preparat jest również wskazany do zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u osób z chorobą wieńcową lub ostrym zespołem wieńcowym. Terapia wspomagana jest odpowiednią dietą i może być stosowana zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statynami, jak i u tych, którzy wcześniej ich nie stosowali.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Atozet, zawierający 10 mg ezetymibu oraz atorwastatynę w dawkach od 10 mg do 80 mg, stosowany jest w leczeniu hipercholesterolemii i choroby wieńcowej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg + 10 mg raz na dobę, z możliwością dostosowania dawki co najmniej co 4 tygodnie na podstawie stężenia LDL-C, ryzyka sercowo-naczyniowego oraz odpowiedzi na leczenie. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki mieszczą się w tym samym zakresie i lek może być stosowany jako uzupełnienie innych metod, takich jak afereza LDL. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami wiążącymi kwasy żółciowe, Atozet należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po tych lekach. Maksymalna dawka u pacjentów leczonych lekami przeciwwirusowymi zawierającymi elbaswir z grazoprewirem wynosi 10 mg + 20 mg na dobę.
U pacjentów geriatrycznych oraz osób z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie parametrów wątrobowych; lek jest przeciwwskazany przy czynnej chorobie wątroby. Atozet podaje się doustnie, w pojedynczej dawce, niezależnie od posiłku. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, lek nie jest rekomendowany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Atozet 10 mg + 10 mg
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, elbaswir z grazoprewirem, ezetymib, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, ostry zespół wieńcowy, pacjent geriatryczny, podawanie doustne, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib i atorwastatynę, był oceniany pod kątem bezpieczeństwa na grupie ponad 2400 pacjentów w 7 badaniach klinicznych. Najważniejszym aspektem monitorowania jest aktywność enzymów wątrobowych, gdzie klinicznie istotne podwyższenie aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥3 × górna granica normy) wystąpiło u 0,6% pacjentów, zwykle bezobjawowo i bez cholestazy, z powrotem do normy po przerwaniu terapii lub samoistnie. Często obserwowane działania niepożądane obejmują bóle mięśni (często), zaburzenia metaboliczne takie jak hiperglikemia i cukrzyca (częstość zależna od czynników ryzyka: glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², hipertriglicerydemia, nadciśnienie tętnicze), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często). Rzadko notowano rabdomiolizę oraz śródmiąższową chorobę płuc, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu statyn.
Ważne jest zwrócenie uwagi na potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami CYP3A4, fibratami, lekami immunosupresyjnymi i makrolidami, które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny i ezetymibu w osoczu, podnosząc ryzyko działań niepożądanych. Personel medyczny powinien aktywnie zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących, co umożliwia bieżącą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy oraz u tych zgłaszających dolegliwości mięśniowe, zwłaszcza z towarzyszącym osłabieniem lub gorączką, ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Atozet 10 mg + 10 mg
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, Atozet, biegunka, cholestaza, cukrzyca, dyspepsja, enzymy wątrobowe, ezetymib, fibraty, glikemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, inhibitory CYP3A4, leki immunosupresyjne, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nudności, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, trombocytopenia, wysypka skórna, zaparcie -
Interakcje leku
Produkt leczniczy Atozet, będący skojarzeniem ezetymibu i atorwastatyny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz transportem przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol) mogą znacząco zwiększać stężenia atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie zmniejszonych dawek (np. nie przekraczających 10 mg + 20 mg na dobę w przypadku inhibitorów BCRP elbaswiru i grazoprewiru). Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również zwiększają stężenia atorwastatyny, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co wymaga uważnego monitorowania skuteczności terapii. Równoczesne stosowanie fibratów (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększa stężenia ezetymibu 1,5-1,7-krotnie i podnosi ryzyko zdarzeń mięśniowych, dlatego nie zaleca się takiego połączenia. Ponadto, kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt obniżania LDL-C.
Interakcje ezetymibu są mniej nasilone farmakokinetycznie, jednak należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko miopatii przy jednoczesnym stosowaniu z atorwastatyną, fibratami, kwasem fusydowym (z raportami o rabdomiolizie, w tym śmiertelnej), daptomycyną oraz kolchicyną. W przypadku leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, fluindion) konieczne jest monitorowanie INR, gdyż ezetymib może powodować jego wzrost. Atorwastatyna może nieznacznie zwiększać stężenia digoksyny oraz hormonów zawartych w doustnych środkach antykoncepcyjnych (noretysteron, etynyloestradiol). Spożywanie alkoholu podczas terapii Atozetem zwiększa ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, dlatego zaleca się ograniczenie lub abstynencję. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania z lekami o wysokim ryzyku interakcji, wskazane jest dostosowanie dawki Atozetu oraz ścisłe monitorowanie kliniczne pacjentów pod kątem działań niepożądanych i skuteczności terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Atozet 10 mg + 10 mg
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450 3A4, daptomycyna, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy 1B1, polipeptydy 1B3, pozakonazol, produkt leczniczy, produkt ziołowy, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca zwyczajnego -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Atozet jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na potencjalne ciężkie działania niepożądane oraz przenikanie ezetymibu i atorwastatyny do mleka samic w badaniach na zwierzętach, przy braku danych dotyczących mleka kobiecego. U pacjentów prowadzących pojazdy zaleca się zachowanie ostrożności z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy. W przypadku spożywania znacznych ilości alkoholu istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby oraz działań niepożądanych hepatotoksycznych, co wymaga ostrożności w stosowaniu leku.
U seniorów stosowanie Atozetu nie wymaga modyfikacji dawki, jednak u osób powyżej 70. roku życia wskazane jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w kontekście ryzyka rabdomiolizy. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować lek bez konieczności dostosowania dawki. Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność; lek jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby lub utrzymującym się wzroście aminotransferaz powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN), a także niezalecany w umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Atozet 10 mg + 10 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Atozet, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wymaga specjalistycznego postępowania klinicznego z uwzględnieniem monitorowania funkcji wątroby (enzymy ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy, co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i uszkodzenia mięśni. Ezetymib wykazuje relatywnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach przekraczających standardowe (badania do 50 mg/dobę u zdrowych ochotników i 40 mg/dobę u pacjentów z hiperlipidemią), a toksyczność w modelach zwierzęcych jest niska (brak objawów toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg u gryzoni). Atorwastatyna natomiast, ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, nie jest skutecznie usuwana przez hemodializę, co ogranicza możliwości eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
Objawy przedawkowania Atozetu obejmują podwyższenie enzymów wątrobowych, wzrost aktywności CPK, miopatię, rabdomiolizę oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przy czym większość poważnych powikłań wiąże się z atorwastatyną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi chorobami wątroby, mięśni, osób w podeszłym wieku oraz u tych przyjmujących inhibitory CYP3A4, które mogą zwiększać toksyczność statyn. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, z regularnym monitorowaniem parametrów biochemicznych i funkcji nerek, zwłaszcza w kontekście ryzyka rabdomiolizy i wtórnej niewydolności nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Atozet 10 mg + 10 mg
atorwastatyna, Atozet, czynność wątroby, działanie hepatotoksyczne, enzym wątrobowy, ezetymib, funkcja nerek, hemodializa, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, klirens, mioglobina, miopatia, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, pierwotna hiperlipidemia, rabdomioliza, terapia nerkozastępcza, transaminaza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, wiązanie z białkami osocza -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Atozet to złożony lek hipolipemizujący dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierających stałą dawkę ezetymibu 10 mg oraz różne dawki atorwastatyny (10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg). Tabletki mają dwuwarstwową budowę, gdzie jedna warstwa zawiera ezetymib, a druga atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej. Substancje pomocnicze w warstwach obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, laktozę jednowodną (w ilościach od 153 mg do 334 mg w zależności od dawki atorwastatyny), celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek składa się z hypromelozy, makrogolu 8000, dwutlenku tytanu (E 171) i talku. Tabletki mają charakterystyczny biały lub białawy kolor i kształt kapsułki, różnią się wymiarami i oznaczeniami (np. 12,74 × 5,10 mm dla dawki 10 mg + 10 mg z oznaczeniem „257”).
Atozet jest dostępny w opakowaniach zawierających 10, 30, 90 lub 100 tabletek powlekanych w uszczelnionych azotem blistrach typu aluminium/aluminium, co zapewnia ochronę przed utlenianiem i degradacją substancji czynnych. Okres ważności produktu wynosi 2 lata, a przechowywanie w oryginalnym opakowaniu jest kluczowe dla zachowania skuteczności terapeutycznej. Nie są wymagane specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania leku, jednak niewykorzystane lub przeterminowane tabletki powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych. Produkt przeznaczony jest do stosowania przez wykwalifikowany personel medyczny w terapii hipolipemizującej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Atozet 10 mg + 10 mg
atorwastatyna, Atozet, blister uszczelniony azotem, celuloza mikrokrystaliczna, ezetymib, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, magnezu stearynian, makrogol, polisorbat 80, powidon, sodu laurylosiarczan, środek alkalizujący, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia węglan -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib oraz atorwastatynę, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii, rabdomiolizy oraz uszkodzenia wątroby. Rabdomioliza, charakteryzująca się wzrostem aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) powyżej 10-krotności górnej granicy normy (GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, może prowadzić do niewydolności nerek i stanowi zagrożenie życia. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z czynnikami ryzyka (np. zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby wątroby, wiek >70 lat) zaleca się oznaczenie aktywności CPK, a leczenie nie powinno być inicjowane przy wartości >5-krotności GGN. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów mięśniowych oraz aktywności CPK, a w przypadku jej wzrostu powyżej 5-krotności GGN lub nasilonych dolegliwości mięśniowych rozważyć przerwanie leczenia. Wystąpienie aktywności CPK >10-krotności GGN lub podejrzenie rabdomiolizy wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
Interakcje lekowe stanowią istotny czynnik ryzyka, zwłaszcza z inhibitorami CYP3A4 (np. cyklosporyna, makrolidy, leki przeciwwirusowe, ketokonazol), gemfibrozylem, niacyną, kwasem fusydowym oraz daptomycyną, które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny i ryzyko rabdomiolizy. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków z Atozetem zaleca się stosowanie niższych dawek i ścisłe monitorowanie kliniczne. Ponadto, u pacjentów z chorobami wątroby lub spożywających znaczne ilości alkoholu wskazana jest ostrożność, a w przypadku utrzymującego się wzrostu aminotransferaz powyżej 3-krotności GGN należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Produkt zawiera laktozę (od 153 mg do 334 mg na tabletkę w zależności od dawki), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją. Dodatkowo, u pacjentów z wysokim ryzykiem cukrzycy należy monitorować glikemię, a u osób po udarze krwotocznym lub zatokowym rozważyć ryzyko stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg ze względu na zwiększone ryzyko krwotocznego udaru mózgu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Atozet
aminotransferaza, atorwastatyna, cyklosporyna, daptomycyna, ezetymib, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia oczna, miastenia rzekomoporaźna, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nietolerancja galaktozy, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, śródmiąższowa choroba płuc, udar mózgu, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, jest skutecznym środkiem obniżającym stężenie lipidów w osoczu. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz potencjalne ryzyko teratogenne wykazane w badaniach na zwierzętach (m.in. zmniejszone kostnienie mostka u płodów szczurów oraz deformacje szkieletowe u królików), stosowanie Atozetu jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o natychmiastowym przerwaniu leczenia w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia. Brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania substancji czynnych do mleka kobiecego, jednak na podstawie badań przedklinicznych u zwierząt, lek jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt.
Badania przedkliniczne nie wykazały wpływu atorwastatyny i ezetymibu na płodność u zwierząt, co sugeruje brak negatywnego oddziaływania na funkcje rozrodcze. W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz przekazał pacjentce informacje o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji, przeciwwskazaniu do stosowania leku w ciąży i podczas laktacji oraz o możliwości bezpiecznego, krótkotrwałego przerwania terapii hipolipemizującej w okresie ciąży, co nie powinno znacząco wpłynąć na długoterminowe ryzyko związane z pierwotną hipercholesterolemią. W trakcie planowania ciąży należy rozważyć alternatywne metody leczenia oraz omówić korzyści i ryzyka związane z kontynuacją lub przerwaniem terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atozet 10 mg + 10 mg
atorwastatyna, Atozet, biosynteza cholesterolu, deformacja układu szkieletowego, działanie niepożądane, ezetymib, hipercholesterolemia, leczenie hipolipemizujące, metoda antykoncepcji, mewalonian, miażdżyca, narażenie wewnątrzmaciczne, pierwotna hipercholesterolemia, reduktaza HMG-CoA, stężenie lipidów w osoczu, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Atozet, zawierający 10 mg ezetymibu oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Mimo to, u części pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy, które potencjalnie upośledzają zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W związku z tym lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tego działania niepożądanego oraz zalecić zachowanie ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, a także powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku pojawienia się zawrotów głowy.
Zalecenia kliniczne obejmują indywidualizację podejścia u pacjentów w podeszłym wieku, przyjmujących leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, z historią zaburzeń równowagi lub zawrotów głowy oraz u osób wykonujących zawody wymagające wysokiej koncentracji. Istotne jest również odpowiednie udokumentowanie w dokumentacji medycznej przekazania pacjentowi informacji dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, co ma znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne, minimalizując ryzyko odpowiedzialności lekarza za ewentualne zdarzenia niepożądane związane z terapią produktem Atozet.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atozet 10 mg + 10 mg
-
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Atozet to lek złożony zawierający ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, stosowany w terapii zaburzeń lipidowych i profilaktyce sercowo-naczyniowej. Wskazany jest u dorosłych pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną i niewystępującą rodzinnie), mieszaną hiperlipidemią oraz homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HoFH). Atozet redukuje ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych u chorych z chorobą wieńcową (CHD) i ostrym zespołem wieńcowym (ACS), zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statynami, jak i u statyn-naïve. Lek jest stosowany jako terapia wspomagająca dietę, szczególnie u pacjentów z niewystarczającą kontrolą lipidów na monoterapii statyną lub u tych, którzy przyjmują ezetymib i statynę osobno, co upraszcza schemat leczenia.
Atozet dostępny jest w formie białych lub białawych tabletek powlekanych o wymiarach i oznaczeniach zależnych od dawki: 10 mg ezetymibu + 10 mg atorwastatyny (12,74 × 5,10 mm, oznaczenie „257”, zawartość laktozy 153 mg), 10 mg + 20 mg (14,48 × 5,79 mm, „333”, 179 mg laktozy), 10 mg + 40 mg (16,38 × 6,27 mm, „337”, 230 mg laktozy) oraz 10 mg + 80 mg (19,05 × 7,94 mm, „357”, 334 mg laktozy). Obecność laktozy jako substancji pomocniczej wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. W przypadku HoFH terapia może być uzupełniona o metody takie jak afereza LDL, ze względu na bardzo wysokie stężenia cholesterolu LDL i konieczność intensywnego leczenia wielokierunkowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Atozet 10 mg + 10 mg
afereza lipoprotein, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ezetymib, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, monoterapia statynowa, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, statyna, zaburzenie lipidowe