Leki zawierające w składzie
cyprofibrat

Cyprofibrat jest pochodną kwasu fibrynowego, należącą do grupy leków hipolipemizujących znanych jako fibraty. Jego głównym mechanizmem działania jest aktywacja receptorów jądrowych PPAR-α (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów typu alfa), co prowadzi do zwiększonej ekspresji genów kodujących enzymy uczestniczące w metabolizmie lipidów. W efekcie cyprofibrat obniża stężenie trójglicerydów w surowicy krwi (o 20-50%), umiarkowanie podwyższa poziom HDL-cholesterolu (o 10-15%) oraz zmniejsza stężenie LDL-cholesterolu.

Cyprofibrat jest stosowany głównie w leczeniu hipertrójglicerydemii, dyslipidemii mieszanej oraz hiperlipidemii wtórnej (np. w przebiegu cukrzycy), gdy dieta i inne metody niefarmakologiczne są niewystarczające. W Polsce dostępny jest m.in. pod nazwą handlową Lipanor, zawierającą 100 mg cyprofibrata w tabletce. Lek ten jest podawany zazwyczaj raz dziennie, co stanowi zaletę w porównaniu z niektórymi innymi fibratami wymagającymi dawkowania kilka razy na dobę.

Do największych zalet stosowania cyprofibrata należy jego wysoka skuteczność w obniżaniu poziomu trójglicerydów, co ma szczególne znaczenie u pacjentów z ciężką hipertrójglicerydemią, gdzie istnieje ryzyko ostrego zapalenia trzustki. Ponadto, lek ten może być stosowany u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, w przeciwieństwie do niektórych innych fibratów. Cyprofibrat wykazuje także korzystny wpływ na profil lipidowy u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Wśród najważniejszych niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem cyprofibrata należy wymienić ryzyko miopatii (uszkodzenia mięśni), które wzrasta znacząco przy jednoczesnym stosowaniu statyn. Możliwe jest również wystąpienie zaburzeń funkcji wątroby, dlatego konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych podczas terapii. Lek może również nasilać działanie doustnych antykoagulantów. Cyprofibrat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, chorobami wątroby, kamicą żółciową oraz w ciąży i podczas karmienia piersią. Opisywano również przypadki zwiększonego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych u niektórych pacjentów.