stężenie glinu w surowicy
Stężenie glinu w surowicy to parametr laboratoryjny oznaczający ilość jonów glinu (Al) we krwi pacjenta. Prawidłowe stężenie glinu w surowicy wynosi poniżej 6 μg/L. Podwyższone wartości mogą wskazywać na zatrucie glinem lub zaburzenia w funkcjonowaniu nerek, które odpowiadają za jego wydalanie.
Oznaczenie to ma szczególne znaczenie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, zwłaszcza dializowanych, gdyż są oni narażeni na kumulację glinu w organizmie. Długotrwała ekspozycja na wysokie stężenia glinu może prowadzić do rozwoju encefalopatii, osteomalacji oraz niedokrwistości mikrocytarnej.
Badanie stężenia glinu wykonuje się metodą spektrometrii absorpcji atomicznej. Próbki krwi muszą być pobierane do specjalnych probówek niezawierających glinu, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki. U pacjentów dializowanych oznaczenie stężenia glinu w surowicy powinno być wykonywane regularnie jako element monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glin fosforan żel – Przeciwwskazania stosowania
Glinu fosforan żel, będący substancją czynną w preparacie Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm (45 mg/g), działa zobojętniająco na kwas solny w soku żołądkowym. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (m.in. benzoesan sodu, sacharoza) oraz przewlekła niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów dializowanych. Kumulacja glinu w organizmie w przebiegu niewydolności nerek może prowadzić do encefalopatii glinowej, opornej anemii mikrocytarnej oraz osteomalacji. Preparat zawiera w 15 ml zawiesiny 828 mg glinu fosforanu żel, 7350 mg sacharozy, 17,474 mg sodu oraz 73,5 mg benzoesanu sodu, co wymaga uwzględnienia w leczeniu pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem, niewydolnością serca oraz alergiami na konserwanty.
anemia mikrocytarna, benzoesan sodu, dializoterapia, encefalopatia glinowa, Gelatum Aluminii Phosphorici, glinu fosforan żel, mineralizacja kości, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, osteomalacja, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, sedymentacja, stężenie glinu w surowicy, zawiesina doustna, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g
Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm (45 mg/g, zawiesina doustna) charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem jonów glinu w jelicie cienkim, wynoszącym średnio 0,006% podanej dawki (zakres 0,002-0,6%). Po podaniu doustnym maksymalne stężenie glinu w surowicy (Cmax) osiąga 54,5 μg/l w ciągu 30 minut (Tmax), a następnie spada do wartości wyjściowej 6,8 μg/l po około 3 godzinach, przy prawidłowej funkcji nerek. Fosforan glinu reaguje z kwasem solnym w żołądku, tworząc chlorek glinu, z którego niewielka ilość ulega wchłonięciu i jest wydalana głównie z moczem, natomiast niewchłonięta część jest eliminowana z kałem. W pojedynczej dawce 15 ml zawiesiny znajduje się 828 mg glinu fosforanu żelu, co odpowiada 4,5 g na 100 g produktu.
chlorek glinu, depozyt tkankowy, glukuronian mentolu, jon glinu, kumulacja glinu, kwas solny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, parametr farmakokinetyczny, stężenie glinu w surowicy, układ wydalniczy, wchłanianie systemowe, wchłanianie w jelicie cienkim, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, wydolność nerek, zaburzenie neurologiczne