Właściwości farmakokinetyczne
Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g
Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm (45 mg/g, zawiesina doustna) charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem jonów glinu w jelicie cienkim, wynoszącym średnio 0,006% podanej dawki (zakres 0,002-0,6%). Po podaniu doustnym maksymalne stężenie glinu w surowicy (Cmax) osiąga 54,5 μg/l w ciągu 30 minut (Tmax), a następnie spada do wartości wyjściowej 6,8 μg/l po około 3 godzinach, przy prawidłowej funkcji nerek. Fosforan glinu reaguje z kwasem solnym w żołądku, tworząc chlorek glinu, z którego niewielka ilość ulega wchłonięciu i jest wydalana głównie z moczem, natomiast niewchłonięta część jest eliminowana z kałem. W pojedynczej dawce 15 ml zawiesiny znajduje się 828 mg glinu fosforanu żelu, co odpowiada 4,5 g na 100 g produktu.
Właściwości farmakokinetyczne leku Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm
Właściwości farmakokinetyczne leku Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm (45 mg/g, zawiesina doustna) obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej – glinu fosforanu żelu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę poszczególnych etapów farmakokinetyki tego produktu leczniczego.1
Wchłanianie
Jony glinu zawarte w preparacie mogą w niewielkim stopniu wchłaniać się w jelicie cienkim, a następnie są wydalane z moczem. Badania farmakokinetyczne wykazały, że średnia wchłonięta dawka glinu, zawartego w doustnym leku zobojętniającym kwas żołądkowy, wynosi zaledwie około 0,006% podanej dawki. Zakres wchłaniania może wahać się od 0,002% do 0,6% dawki podanej, co świadczy o minimalnym wchłanianiu systemowym substancji czynnej.2
Dystrybucja
Po podaniu doustnym preparatu Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm, maksymalne stężenie glinu w surowicy krwi osiąga wartość 54,5 μg/l po 30 minutach od przyjęcia leku. Następnie stężenie to stopniowo spada, powracając do poziomu wyjściowego wynoszącego 6,8 μg/l po upływie około 3 godzin. Warto podkreślić, że ze względu na niewielki stopień wchłaniania i szybki czas wydalania jonów glinu przy prawidłowo funkcjonujących nerkach, nie istnieje znaczące ryzyko tworzenia się depozytów tkankowych ani wywoływania zaburzeń neurologicznych związanych z kumulacją glinu w organizmie.3
Metabolizm
Fosforan glinu, stanowiący substancję czynną preparatu, wchodzi w reakcję z kwasem solnym w żołądku, w wyniku czego powstaje chlorek glinu. Niewielka ilość jonów glinu ulega wchłonięciu z przewodu pokarmowego, a następnie jest wydalana głównie z moczem. Pozostała, niewchłonięta część substancji czynnej jest wydalana z organizmu wraz z kałem. Maksymalne stężenie glinu w surowicy krwi obserwuje się po 30 minutach od doustnego przyjęcia leku, natomiast powrót do wartości wyjściowych przy prawidłowo funkcjonujących nerkach następuje po około 3 godzinach.4
Należy zaznaczyć, że substancja czynna preparatu Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm to glinu fosforan żel w stężeniu 45 mg/g, co odpowiada 4,5 g glinu fosforanu żelu w 100 g produktu. W pojedynczej dawce 15 ml zawiesiny znajduje się 828 mg glinu fosforanu żelu.5
Wydalanie
Jony glinu, które zostały wchłonięte do krwiobiegu, są wydalane przede wszystkim przez nerki wraz z moczem. W przypadku preparatu Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm odnotowano również, że metabolity mentolu (zwłaszcza glukuronian mentolu), stanowiącego jeden ze składników leku, są wydalane głównie wraz z żółcią oraz przez nerki.6
Dane farmakokinetyczne – podsumowanie
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Charakterystyka |
|---|---|
| Wchłanianie jonów glinu | Niewielki stopień wchłaniania w jelicie cienkim (średnio 0,006% dawki, zakres 0,002-0,6%) |
| Maksymalne stężenie glinu w surowicy (Cmax) | 54,5 μg/l |
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) | 30 minut po podaniu doustnym |
| Stężenie wyjściowe glinu w surowicy | 6,8 μg/l |
| Czas powrotu do stężenia wyjściowego | Około 3 godziny (przy wydolnych nerkach) |
| Główny mechanizm metabolizmu | Reakcja fosforanu glinu z kwasem solnym z wytworzeniem chlorku glinu |
| Główne drogi wydalania | Wydalanie z moczem (jony glinu wchłonięte), wydalanie z kałem (niewchłonięta część) |
| Wydalanie metabolitów mentolu | Głównie z żółcią i przez nerki (zwłaszcza glukuronian mentolu) |
Dzięki niewielkiemu stopniowi wchłaniania jonów glinu i ich szybkiemu wydalaniu przez nerki, przy prawidłowo funkcjonującym układzie wydalniczym nie obserwuje się kumulacji tej substancji w organizmie ani związanych z tym powikłań, takich jak tworzenie się depozytów tkankowych czy zaburzenia neurologiczne.7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania