zapalenie błony śluzowej żołądka
Wskazanie
Zapalenie błony śluzowej żołądka (gastropatia, gastritis) to stan zapalny dotyczący wyściółki żołądka. Może występować w formie ostrej lub przewlekłej. Najczęstszymi przyczynami są zakażenie bakterią Helicobacter pylori, długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), nadużywanie alkoholu, stres, a także choroby autoimmunologiczne. Objawy obejmują ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, uczucie pełności, wzdęcia, a w cięższych przypadkach krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego.
W leczeniu zapalenia błony śluzowej żołądka stosuje się przede wszystkim inhibitory pompy protonowej (IPP) takie jak: Controloc (pantoprazol), Nolpaza (pantoprazol), Emanera (esomeprazol), Nexium (esomeprazol), Helides (esomeprazol), Omeprazol Synoptis lub antagonisty receptora H2: Ranigast (ranitydyna), Famotydyna Ranigast. W przypadku zakażenia H. pylori konieczna jest eradykacja z zastosowaniem antybiotykoterapii (najczęściej schemat trójlekowy: IPP + dwa antybiotyki, np. amoksycylina i klarytromycyna). Wspomagająco stosuje się leki osłonowe, np. Sucralfate, Gastroprotect (sukralfat), Tribux Bio, Gastrotuss (kwas hialuronowy).
W przypadkach zapalenia na tle autoimmunologicznym może być konieczne stosowanie glikokortykosteroidów, zaś w gastropatii polekowej (po NLPZ) niezbędne jest odstawienie leków drażniących śluzówkę. Stosuje się również leki zobojętniające kwas solny (Rennie, Maalox, Alugastrin), a w leczeniu objawowym – leki rozkurczowe, np. No-Spa (drotaweryna), Buscopan (butylobromek hioscyny).
Największe trudności w leczeniu zapalenia błony śluzowej żołądka to rosnąca oporność H. pylori na antybiotyki, co zmniejsza skuteczność eradykacji, a także nawroty choroby związane z nieprzestrzeganiem zaleceń dietetycznych przez pacjentów. Problemem jest również brak możliwości całkowitego odstawienia NLPZ u pacjentów z chorobami reumatologicznymi. W przypadku postaci autoimmunologicznej wyzwaniem pozostaje profilaktyka niedoboru witaminy B12, wynikającego z zanikowego zapalenia żołądka. Długotrwałe stosowanie IPP może z kolei prowadzić do zaburzeń wchłaniania wapnia, magnezu oraz zwiększać ryzyko infekcji jelitowych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm – Zawiesina doustna – 45 mg/g
Produkt zawiera glinu fosforan żel jako substancję czynną oraz sacharozę, benzoesan sodu i sód jako substancje pomocnicze. Jest dostępny w postaci zawiesiny doustnej, wymagającej wstrząśnięcia przed użyciem. Stosuje się go wspomagająco w leczeniu objawów nadkwaśności soku żołądkowego. Wskazany jest w takich schorzeniach jak choroba refluksowa przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Manti – Tabletki do rozgryzania i żucia – 200 mg + 200 mg + 25 mg
Produkt zawiera wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu oraz symetykon, które działają wspomagająco na układ pokarmowy. Jest stosowany w leczeniu objawowym zgagi, wzdęć oraz bólów brzucha związanych z nadmierną produkcją gazów w jelitach. Wskazany jest również przy chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zapaleniu błony śluzowej żołądka oraz nadkwaśności. Pomaga także w łagodzeniu dolegliwości związanych z przepukliną rozworu przełykowego i niestrawnością.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ulcamed – Tabletki powlekane – 120 mg
Lek zawiera 120 mg tlenku bizmutu w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu oraz 46,58 mg potasu. Stosowany jest głównie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Pomaga również w eradykacji bakterii Helicobacter pylori w połączeniu z innymi lekami. Wskazany jest także przy zapaleniu błony śluzowej żołądka związanym z zaburzeniami trawiennymi.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna