przepuklina rozworu przełykowego
Wskazanie
Przepuklina rozworu przełykowego (łac. hernia hiatus oesophagei) to schorzenie, w którym część żołądka przemieszcza się do klatki piersiowej przez otwór w przeponie przeznaczony dla przełyku. Najczęstszym typem jest przepuklina wślizgowa, stanowiąca około 90% przypadków, gdzie górna część żołądka wraz z połączeniem żołądkowo-przełykowym przesuwa się do klatki piersiowej. Rzadziej występuje przepuklina okołoprzełykowa (paraezofagealna), gdzie część żołądka przemieszcza się obok prawidłowo umiejscowionego połączenia przełykowo-żołądkowego.
Główne objawy przepukliny rozworu przełykowego to zgaga, refluks żołądkowo-przełykowy, ból w klatce piersiowej, dysfagia (trudności w połykaniu), uczucie pełności w nadbrzuszu, nudności, odbijanie i wzdęcia. Schorzenie to często współwystępuje z chorobą refluksową przełyku (GERD). Czynnikami ryzyka są: wiek powyżej 50 lat, otyłość, ciąża oraz czynniki zwiększające ciśnienie w jamie brzusznej, jak przewlekły kaszel czy podnoszenie ciężarów.
W leczeniu farmakologicznym stosuje się głównie leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego w żołądku, przede wszystkim inhibitory pompy protonowej (IPP), takie jak Controloc (pantoprazol), Nexium (esomeprazol), Helicid (omeprazol), Gasec (omeprazol) czy Nolpaza (pantoprazol). W terapii uzupełniającej stosowane są także leki prokinetyczne, poprawiające motorykę przewodu pokarmowego, takie jak Metoclopramid WZF (metoklopramid), Itoprid (itopryd) czy Diphereline (difenidol). W przypadku towarzyszących nudności można zastosować Torecan (tietylperazyna) lub Metoclopramid (metoklopramid).
Największym wyzwaniem w leczeniu przepukliny rozworu przełykowego jest utrzymanie długotrwałej kontroli objawów i zapobieganie powikłaniom, takim jak zapalenie przełyku, owrzodzenia, zwężenia przełyku czy przełyk Barretta (zmiana metaplastyczna nabłonka zwiększająca ryzyko raka przełyku). Leczenie farmakologiczne często wymaga długotrwałego stosowania leków, co może prowadzić do działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałym przyjmowaniu IPP (zwiększone ryzyko osteoporozy, niedoborów witaminy B12, magnezu i wapnia). W przypadkach ciężkich, opornych na leczenie zachowawcze lub z powikłaniami, konieczne może być leczenie operacyjne, najczęściej laparoskopowa fundoplikacja metodą Nissena.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Gastal (o smaku miętowym) – Tabletki do ssania – 450 mg + 300 mg
Preparat zawiera 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku. Jest przeznaczony do stosowania w objawowym leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością żołądka, takich jak zgaga i niestrawność. Pomaga w przypadku nieżytu żołądka, choroby wrzodowej, refluksu oraz przepukliny rozworu przełykowego. Tabletki do ssania o miętowym smaku ułatwiają szybkie złagodzenie objawów.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Manti – Tabletki do rozgryzania i żucia – 200 mg + 200 mg + 25 mg
Produkt zawiera wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu oraz symetykon, które działają wspomagająco na układ pokarmowy. Jest stosowany w leczeniu objawowym zgagi, wzdęć oraz bólów brzucha związanych z nadmierną produkcją gazów w jelitach. Wskazany jest również przy chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zapaleniu błony śluzowej żołądka oraz nadkwaśności. Pomaga także w łagodzeniu dolegliwości związanych z przepukliną rozworu przełykowego i niestrawnością.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku