panic disorder

Panic disorder jest przewlekłym zaburzeniem lękowym charakteryzującym się nawracającymi, niespodziewanymi atakami paniki, którym towarzyszy utrzymujący się strach przed kolejnymi epizodami. Ataki paniki manifestują się jako nagłe napady intensywnego lęku z objawami somatycznymi takimi jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie, pocenie się oraz uczucie derealizacji lub depersonalizacji.

Epidemiologia wskazuje, że zaburzenie to dotyka około 2-3% populacji ogólnej, z wyższą częstością występowania wśród kobiet. Etiologia jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, neurobiologiczne (dysregulacja układów noradrenergicznego i serotoninergicznego) oraz psychospołeczne. Diagnostyka opiera się na kryteriach DSM-5, które wymagają obecności nawracających, niespodziewanych ataków paniki oraz co najmniej miesięcznego okresu obaw o kolejne ataki lub ich konsekwencje.

Leczenie panic disorder opiera się na podejściu multimodalnym. Farmakoterapia pierwszego rzutu obejmuje selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Skuteczną formą psychoterapii jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), szczególnie z wykorzystaniem technik ekspozycji. Nieleczone zaburzenie może prowadzić do rozwoju agorafobii, depresji oraz znacznego upośledzenia funkcjonowania społecznego i zawodowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl