zatorowość mózgu

Zatorowość mózgu to stan nagłego zamknięcia tętnicy mózgowej przez materiał zatorowy, który przemieścił się z innego miejsca układu naczyniowego. Najczęstszymi przyczynami są skrzepliny pochodzące z serca (w przebiegu migotania przedsionków, zawału mięśnia sercowego lub wad zastawkowych), fragmenty blaszek miażdżycowych z dużych naczyń (tętnic szyjnych lub łuku aorty) oraz rzadziej materiał tłuszczowy, powietrzny lub septyczny.

Klinicznie zatorowość mózgu objawia się nagłym wystąpieniem deficytów neurologicznych, takich jak niedowład lub porażenie połowicze, zaburzenia mowy (afazja), zaburzenia widzenia, zawroty głowy czy zaburzenia świadomości. Objawy zależą od lokalizacji zatoru i obszaru mózgu pozbawionego dopływu krwi. W przeciwieństwie do zakrzepu, zator mózgowy często rozwija się gwałtownie, bez objawów prodromalnych.

Diagnostyka zatorowości mózgu obejmuje badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), badania naczyniowe (angio-TK, angio-MR, USG Doppler tętnic domózgowych i przezczaszkowe), a także diagnostykę kardiologiczną (EKG, echokardiografia). Leczenie w ostrej fazie polega na trombolizie lub trombektomii mechanicznej, jeśli pacjent kwalifikuje się do tych procedur. Profilaktyka wtórna obejmuje leczenie przeciwzakrzepowe (antykoagulanty lub leki przeciwpłytkowe) oraz eliminację czynników ryzyka.

Zatorowość mózgu stanowi około 20-30% wszystkich udarów niedokrwiennych mózgu. Szybkie rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta, ponieważ każda minuta opóźnienia w przywróceniu przepływu krwi oznacza utratę około 1,9 miliona neuronów. Nowoczesne protokoły postępowania w udarze zatorowym znacząco poprawiły rokowanie, jednak nadal stanowi on istotną przyczynę niepełnosprawności i śmiertelności.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl