podawanie podskórne
Podawanie podskórne (iniekcja podskórna, s.c. – subcutaneous) to metoda parenteralnego podawania leków, w której preparat jest wprowadzany do tkanki podskórnej przy użyciu igły i strzykawki. Jest to technika często stosowana w przypadku leków, które wymagają powolnego, stopniowego wchłaniania do organizmu.
Do najczęstszych miejsc podawania podskórnego należą przednio-boczna powierzchnia uda, brzuch (okolica pępka), górna część ramienia oraz okolica łopatki. Iniekcja wykonywana jest zwykle pod kątem 45-90 stopni, w zależności od długości igły i ilości tkanki podskórnej pacjenta. Objętość podawanego leku nie powinna przekraczać 2 ml w jednym miejscu.
Metoda podskórna jest stosowana do podawania wielu leków, w tym insuliny, heparyn drobnocząsteczkowych, szczepionek, niektórych hormonów, a także w leczeniu przeciwbólowym. Zaletami tej drogi podania są relatywna łatwość wykonania, możliwość samodzielnego podawania przez pacjenta oraz wolniejsze wchłanianie leku w porównaniu do podania dożylnego.
Do powikłań iniekcji podskórnych należą: miejscowe reakcje zapalne, krwiaki, ból, infekcje oraz rzadziej reakcje alergiczne. W przypadku częstych iniekcji w to samo miejsce może dojść do zaników tkanki podskórnej (lipoatrofii) lub jej przerostu (lipohipertrofii), co jest szczególnie istotne u pacjentów stosujących insulinę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sandostatin 50 mcg/ml
Oktreotyd, substancja czynna leku Sandostatin, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dostępne dane kliniczne obejmują mniej niż 300 przypadków ekspozycji w ciąży, głównie w pierwszym trymestrze, z dawkami od 100 do 1200 µg/dobę (Sandostatin podskórnie) lub 10-40 mg/miesiąc (Sandostatin LAR). Wady wrodzone wystąpiły w około 4% ciąż o znanym wyniku, bez dowodów na związek przyczynowy z oktreotydem. Badania przedkliniczne nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję, jednak ze względu na ograniczone dane i zasadę ostrożności, stosowanie leku w ciąży jest niewskazane. Brak jest potwierdzonych danych o przenikaniu oktreotydu do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach wskazują na takie ryzyko, co skutkuje przeciwwskazaniem do karmienia piersią podczas terapii.
- Leksykon substancji czynnych
żyto zwyczajne – Dawkowanie i sposób podawania
Żyto zwyczajne (Secale cereale) jest kluczowym alergenem w immunoterapii swoistej na pyłki traw, stosowanym zarówno w formie iniekcyjnej (Catalet T, Pollinex+Rye) jak i podjęzykowej (Perosall T13). Dawkowanie preparatów wymaga indywidualnej kwalifikacji pacjenta przez alergologa na podstawie wywiadu, testów skórnych i poziomu IgE. Immunoterapia może być prowadzona w schemacie przedsezonowym lub całorocznym, z odpowiednią modyfikacją dawek w okresie pylenia. W terapii iniekcyjnej dawki stopniowo zwiększa się od 25 JS/ml do 10000 JS/ml (Catalet T) lub od 600 SU/ml do 4000 SU/ml (Pollinex+Rye), z odstępami 7-14 dni między dawkami i modyfikacjami w przypadku przerw w leczeniu lub reakcji niepożądanych. Terapia podjęzykowa Perosall T13 rozpoczyna się od 10 JS/ml, z codziennym zwiększaniem dawki kroplami do 5000 JS/ml, stosowana jest 2 razy w tygodniu, a leczenie kończy się 2-3 tygodnie przed sezonem pylenia.
alergen trawy, alergolog, dawka podtrzymująca, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, objaw alergiczny, okres bezobjawowy, podawanie podjęzykowe, podawanie podskórne, pyłek trawy, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, schemat całoroczny, schemat immunoterapii, schemat przedsezonowy, sezon pylenia, skórny test diagnostyczny, swoiste przeciwciało IgE, terapia iniekcyjna, terapia podjęzykowa, wstrząs anafilaktyczny, żyto zwyczajne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Heviran Comfort 50 mg/g
Stosowanie kremu Heviran Comfort zawierającego 50 mg/g acyklowiru u kobiet w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem, że korzyść dla matki musi przewyższać potencjalne ryzyko dla płodu. Dane z badań obserwacyjnych nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych u dzieci matek stosujących acyklowir w ciąży, a ekspozycja ogólnoustrojowa po miejscowym zastosowaniu kremu jest minimalna. Badania przedkliniczne nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach, choć w niestandardowych warunkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów obserwowano wady płodów, co jednak nie przekłada się na bezpieczeństwo stosowania miejscowego u kobiet ciężarnych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml
Fraxodi, zawierający nadroparynę wapniową, jest heparyną drobnocząsteczkową przeznaczoną do podawania podskórnego, głównie w dawce 171 j.m. anty-Xa/kg masy ciała raz na dobę przez około 10 dni. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach z roztworem o objętości dostosowanej do masy ciała pacjenta, np. 0,4 ml (7 600 j.m. anty-Xa) dla masy < 50 kg, do 1,0 ml (19 000 j.m. anty-Xa) dla masy ≥ 100 kg. Miejscem podania jest ściana przednio-boczna brzucha lub udo, z zaleceniem naprzemiennego stosowania stron. W przypadku pominięcia dawki, należy ją podać jak najszybciej, zachowując 24-godzinny odstęp między kolejnymi podaniami, bez podwajania dawki. Leczenie powinno być kontynuowane do uzyskania docelowych wartości INR, a włączenie doustnych leków przeciwzakrzepowych jest zalecane jak najszybciej, o ile nie ma przeciwwskazań.
ampułko-strzykawka, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka anty-Xa, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadroparyna wapniowa, podawanie podskórne, ściana przednio-boczna brzucha, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Treprostinil Reddy to roztwór do infuzji zawierający 10 mg/ml treprostynilu sodowego, dostępny w fiolkach 20 ml (200 mg substancji czynnej). Produkt zawiera istotne klinicznie substancje pomocnicze: sód (74,8 mg/fiolkę) oraz metakrezol (60 mg/fiolkę). Roztwór charakteryzuje się pH 6,0-7,2 i osmolalnością 230-270 mOsm/kg, jest przezroczysty, od bezbarwnego do żółtawego. Fiolki wykonane są ze szkła typu I, zabezpieczone korkiem z gumy chlorobutylowej i plastikowym wieczkiem typu „flip-off”. Okres ważności nieotwartego produktu wynosi 2 lata, a po otwarciu stabilność utrzymuje się do 30 dni bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
chlorek sodu, dożylna infuzja ciągła, jałowa woda do wstrzykiwań, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, parametr fizykochemiczny, podawanie dożylne, podawanie podskórne, regulacja pH, roztwór do infuzji, stabilność chemiczna, substancja buforująca, substancja izotonizująca, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, treprostynil, treprostynil sodowy, trwałość mikrobiologiczna, woda do wstrzykiwań, zakażenie krwi