dawka anty-Xa
Dawka anty-Xa to metoda monitorowania aktywności przeciwzakrzepowej heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH) oraz fondaparinuxu. W przeciwieństwie do heparyny niefrakcjonowanej, która jest monitorowana za pomocą czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), heparyny drobnocząsteczkowe wymagają pomiaru aktywności anty-Xa w określonych sytuacjach klinicznych.
Monitorowanie aktywności anty-Xa jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek, otyłością, kobiet w ciąży, dzieci oraz w przypadku stosowania dawek terapeutycznych LMWH. Zakresy terapeutyczne aktywności anty-Xa różnią się w zależności od wskazania: dla profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wynoszą 0,2-0,5 IU/ml, natomiast dla leczenia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej wynoszą 0,5-1,0 IU/ml.
Próbkę krwi do oznaczenia aktywności anty-Xa należy pobrać 4 godziny po podskórnym podaniu heparyny drobnocząsteczkowej, gdy występuje szczytowe stężenie leku. Zbyt wczesne lub zbyt późne pobranie próbki może prowadzić do niedokładnych wyników, co utrudnia właściwą modyfikację dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zibor 2500 j.m. anty Xa/0,2 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bemiparyny sodowej, uzyskane w trakcie standardowych badań farmakologicznych, nie wskazują na istotne zagrożenie dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach toksyczności po podskórnym podaniu u zwierząt zaobserwowano odwracalne, dawkozależne zmiany krwotoczne w miejscu iniekcji, co jest zgodne z farmakologiczną aktywnością substancji czynnej. Dawka stosowana w badaniach wynosiła 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml, a profil bezpieczeństwa bemiparyny odpowiada mechanizmowi działania heparyny drobnocząsteczkowej.
bemiparyna sodowa, ciąża u zwierząt doświadczalnych, dawka anty-Xa, działanie embriotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, krwiak podskórny, miejsce wstrzyknięcia, narządy wewnętrzne, objaw kliniczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotnego podania, zmiana krwotoczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml
Fraxodi, zawierający nadroparynę wapniową, jest heparyną drobnocząsteczkową przeznaczoną do podawania podskórnego, głównie w dawce 171 j.m. anty-Xa/kg masy ciała raz na dobę przez około 10 dni. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach z roztworem o objętości dostosowanej do masy ciała pacjenta, np. 0,4 ml (7 600 j.m. anty-Xa) dla masy < 50 kg, do 1,0 ml (19 000 j.m. anty-Xa) dla masy ≥ 100 kg. Miejscem podania jest ściana przednio-boczna brzucha lub udo, z zaleceniem naprzemiennego stosowania stron. W przypadku pominięcia dawki, należy ją podać jak najszybciej, zachowując 24-godzinny odstęp między kolejnymi podaniami, bez podwajania dawki. Leczenie powinno być kontynuowane do uzyskania docelowych wartości INR, a włączenie doustnych leków przeciwzakrzepowych jest zalecane jak najszybciej, o ile nie ma przeciwwskazań.
ampułko-strzykawka, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka anty-Xa, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadroparyna wapniowa, podawanie podskórne, ściana przednio-boczna brzucha, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa