Dawkowanie i sposób podawania
Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Fraxodi 19 000 j.m. AXa/1 ml

Fraxodi to produkt leczniczy zawierający nadroparynę wapniową, który należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH). Preparat dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach zawierających klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny lub lekko zabarwiony roztwór.¹

Podstawowe zasady podawania leku

Fraxodi przeznaczony jest wyłącznie do podawania podskórnego. Należy zwrócić szczególną uwagę, że różne produkty lecznicze heparyn drobnocząsteczkowych nie muszą być równoważne z powodu różnic w aktywności biologicznej, co wymaga przestrzegania specyficznych instrukcji dawkowania dla tego konkretnego preparatu.²

Technika podania leku

Podczas wykonywania wstrzyknięcia podskórnego rekomendowane miejsce aplikacji to ściana przednio-boczna brzucha, przy czym zaleca się naprzemienne podawanie po prawej i lewej stronie. Alternatywnym miejscem wstrzyknięcia może być udo. Prawidłowa technika podania wymaga uchwycenia kciukiem i palcem wskazującym fałdu skóry, a następnie wprowadzenia igły prostopadle w ten fałd. Istotne jest, aby utrzymywać fałd skóry palcami przez cały czas wstrzykiwania produktu.³

Dawkowanie w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Fraxodi podaje się raz na dobę (co 24 godziny), zwykle przez okres 10 dni. Dawkowanie opiera się na przeliczniku 171 j.m. anty-Xa/kg masy ciała i powinno być dostosowane indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od jego masy ciała.⁴

U pacjentów z masą ciała poniżej 50 kg rekomendowana dawka wynosi 0,4 ml, co odpowiada 7 600 j.m. anty-Xa.⁵

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

W sytuacji pominięcia dawki leku, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe, utrzymując 24-godzinny odstęp między kolejnymi dawkami. Niedopuszczalne jest podanie podwójnej dawki w celu uzupełnienia dawki pominiętej.⁶

Leczenie skojarzone z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

Zaleca się rozpoczęcie leczenia doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi tak szybko, jak to możliwe, chyba że są one przeciwwskazane. Terapii produktem Fraxodi nie należy przerywać do momentu uzyskania pożądanych wartości Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego (INR).⁷

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nadroparyny wapniowej u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej.⁸

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy uwzględnić możliwość zaburzenia czynności nerek. Ocena czynności nerek powinna być przeprowadzona przed rozpoczęciem leczenia, a dawkowanie odpowiednio dostosowane w zależności od uzyskanych wyników.⁹

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

• Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min) – modyfikacja dawki nie jest wymagana¹⁰
• Umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i < 50 ml/min) – całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest zwiększony, co podwyższa ryzyko zarówno zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, jak i krwotoku. W takiej sytuacji lekarz prowadzący powinien indywidualnie ocenić ryzyko i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę o 25 do 33%<sup data-drug="Fraxodi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku umiarkowanego i ciężkiego zaburzenia czynności nerek, całkowity wpływ nadroparyny wapniowej na organizm jest zwiększony. U tych pacjentów ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku jest większe. […] Jeśli lekarz prowadzący, po ocenie indywidualnych czynników ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz krwotoku u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min i 11
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek – nadroparyna wapniowa jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek¹²

Ważne jest, aby pamiętać, że ampułko-strzykawki Fraxodi posiadają podziałkę, która ułatwia precyzyjne podawanie odpowiednich dawek w przypadku konieczności dostosowania dawki do masy ciała pacjenta.¹³