dermatoza kortykosteroidowrażliwa
Dermatoza kortykosteroidowrażliwa to określenie stosowane w dermatologii dla chorób skóry, które pozytywnie reagują na leczenie kortykosteroidami. Termin ten obejmuje szeroki zakres schorzeń, które cechują się stanem zapalnym skóry oraz wykazują dobrą odpowiedź na miejscowe lub ogólnoustrojowe leczenie glikokortykosteroidami.
Do najczęstszych dermatoz kortykosteroidowrażliwych należą: atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, liszaj płaski, wyprysk kontaktowy, neurodermit, łysienie plackowate oraz niektóre postaci tocznia rumieniowatego. W tych schorzeniach kortykosteroidy działają poprzez hamowanie odpowiedzi immunologicznej, zmniejszenie stanu zapalnego, hamowanie proliferacji keratynocytów oraz działanie przeciwświądowe.
Skuteczność kortykosteroidów w leczeniu tych dermatoz zależy od kilku czynników, w tym od siły działania preparatu, podłoża, w którym jest zawarty (maść, krem, roztwór), lokalizacji zmian skórnych oraz stopnia nasilenia choroby. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak atrofia skóry, teleangiektazje, rozstępy czy tachyfilaksja.
Identyfikacja dermatozy jako kortykosteroidowrażliwej ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ pozwala na zastosowanie odpowiedniego protokołu terapeutycznego, uwzględniającego nie tylko skuteczność leczenia, ale również minimalizację działań niepożądanych poprzez stosowanie odpowiednich schematów terapii przerywanych, redukcji dawki czy też terapii alternatywnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clobetaxon 0,5 mg/g
Clobetaxon w postaci maści zawiera 0,5 mg/g klobetazolu propionianu, będącego bardzo silnym miejscowym kortykosteroidem (grupa IV). Preparat jest wskazany do leczenia objawowego dermatoz takich jak łuszczyca (z wyłączeniem postaci uogólnionej), liszaj płaski (zwłaszcza postacie hipertroficzne), toczeń rumieniowaty dyskoidalny, nawracający wyprysk (kontaktowy, atopowy, idiopatyczny) oraz oporne dermatozy, szczególnie po niepowodzeniu terapii słabszymi kortykosteroidami. Lek jest dopuszczony do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1. roku życia, z wyraźnym przeciwwskazaniem u niemowląt poniżej 12 miesięcy ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Maść okluzyjna zwiększa penetrację substancji czynnej, co jest korzystne w leczeniu zmian suchych, lichenifikowanych i łuszczących się, jednak wymaga ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza na twarzy, okolicach pachwin i pod opatrunkami okluzyjnymi.
choroba autoimmunologiczna, dermatoza kortykosteroidowrażliwa, dermatoza oporna, działanie okluzyjne, glikol propylenowy, klobetazol propionian, kontrola dermatologiczna, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid silnego działania, lichenifikacja skóry, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczyca plackowata, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji czynnej, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, wyprysk nawracający