prajelito
Prajelito (duodenum) to początkowy odcinek jelita cienkiego, który rozpoczyna się od odźwiernika żołądka i kończy na zgięciu dwunastniczo-czczym. Anatomicznie prajelito dzieli się na cztery części: opuszkową, zstępującą, poziomą i wstępującą. Długość prajelita wynosi około 25-30 cm, a jego średnica około 4 cm.
Prajelito pełni kluczową rolę w procesie trawienia i wchłaniania składników odżywczych. W tym odcinku przewodu pokarmowego dochodzi do neutralizacji kwaśnej treści pokarmowej z żołądka dzięki wydzielinie trzustkowej oraz żółci, które są wprowadzane do światła prajelita przez brodawkę Vatera. W śluzówce prajelita znajdują się również gruczoły Brunnera, wydzielające zasadowy śluz, który chroni błonę śluzową przed działaniem kwasu solnego.
Patologie prajelita obejmują m.in. wrzody dwunastnicy (druga najczęstsza lokalizacja wrzodów trawiennych po żołądku), nowotwory (w tym gruczolakoraki), uchyłki oraz niedrożność. Ze względu na anatomiczne położenie i bogatą sieć naczyniową, urazy prajelita mogą stanowić poważne wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne. W diagnostyce schorzeń prajelita stosuje się głównie badania endoskopowe (gastroskopia), radiologiczne oraz ultrasonograficzne.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Oktreotyd, aktywny składnik Sandostatin LAR, jest syntetycznym analogiem somatostatyny o dłuższym czasie działania, który hamuje patologicznie zwiększone wydzielanie hormonu wzrostu (GH), peptydów i serotoniny przez układ endokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy (GEP). W badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią podawanie Sandostatin LAR co 4 tygodnie prowadzi do stałego obniżenia stężenia GH i normalizacji IGF-1, co skutkuje zmniejszeniem objawów takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie, parestezje czy zespół cieśni nadgarstka. U około 50% pacjentów z gruczolakiem przysadki wydzielającym GH obserwowano redukcję masy guza o ponad 20%, jednak leczenie nie powinno opóźniać interwencji chirurgicznej. W przypadku hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych żołądka, jelit i trzustki, oktreotyd łagodzi objawy takie jak biegunka i zaczerwienienia skóry, zmniejsza stężenie serotoniny i VIP, poprawia zaburzenia elektrolitowe oraz może spowalniać wzrost guza, zwłaszcza przerzutów do wątroby.
akromegalia, biegunka wydzielnicza, gastrinoma, glikemia, glukagon, glukagonoma, gruczolak przysadki, guz neuroendokrynny, guzy neuroendokrynne, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, inhibitor pompy protonowej, insulinoma, insulinopodobny czynnik wzrostu, kwas 5-hydroksyindolooctowy, nadczynność tarczycy, nekrolityczny rumień wędrujący, oktreotyd, parestezja, prajelito, rakowiak, receptor histaminowy H2, serotonina, somatostatyna, układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy, VIPoma, wazoaktywny peptyd jelitowy, zespół cieśni nadgarstka, zespół Zollingera-Ellisona -
Leksykon leków
Lek Okteva, zawierający oktreotyd w postaci octanu, dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Wskazania obejmują leczenie akromegalii u pacjentów z przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego, po nieskutecznym zabiegu operacyjnym lub w okresie przejściowym przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto, Okteva jest stosowana w terapii objawowej hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego, w tym rakowiaków z zespołem rakowiaka oraz zaawansowanych guzów neuroendokrynnych środkowej części prajelita. Wskazaniem jest także leczenie gruczolaków przysadki wydzielających TSH (tyreotropinoma) w sytuacjach, gdy leczenie chirurgiczne i/lub radioterapia nie przyniosły normatyzacji TSH lub gdy operacja jest przeciwwskazana. Decyzja o terapii powinna opierać się na kompleksowej ocenie klinicznej, biochemicznej i obrazowej pacjenta.
5-HIAA, akromegalia, chromogranina A, funkcja tarczycy, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny przewodu pokarmowego, hipertyreoza, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, hormonalnie czynny guz, insulinopodobny czynnik wzrostu, metabolizm glukozy, oktreotyd, prajelito, radioterapia, tyreotropinoma, zaawansowany guz neuroendokrynny, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zespół rakowiaka -
Leksykon leków
Okteva (oktreotyd octan) to preparat do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, stosowany w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych (w tym rakowiaków) oraz gruczolaków przysadki wydzielających tyreotropinę (TSH). W akromegalii lek jest wskazany u pacjentów, u których leczenie chirurgiczne jest przeciwwskazane, nieskuteczne lub w okresie przejściowym przed pełnym efektem radioterapii. W terapii guzów neuroendokrynnych, zwłaszcza pochodzących ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym, oktreotyd kontroluje objawy i hamuje progresję nowotworu. W przypadku gruczolaków TSH, Okteva umożliwia normalizację stężeń TSH i hormonów tarczycy oraz redukcję masy guza, szczególnie gdy chirurgia lub radioterapia są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania.
akromegalia, analog somatostatyny, choroba endokrynologiczna, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz neuroendokrynny, guz przysadki, hormon wzrostu, hormonalnie czynny guz żołądka, hormony tarczycy, insulinopodobny czynnik wzrostu 1, jelit i trzustki, nadczynność tarczycy, oktreotyd, prajelito, radioterapia, tyreotoksykoza, tyreotropina, wydzielanie serotoniny, zawiesina do wstrzykiwań, zespół rakowiaka
