5-HIAA
5-HIAA (kwas 5-hydroksyindolooctowy) to główny metabolit serotoniny, który jest wydalany z moczem. Oznaczanie stężenia 5-HIAA w moczu stanowi istotny marker diagnostyczny w ocenie zaburzeń związanych z metabolizmem serotoniny.
Podwyższone stężenie 5-HIAA w moczu może wskazywać na obecność guzów neuroendokrynnych, szczególnie rakowiaków, które wydzielają nadmierne ilości serotoniny. Typowymi objawami zespołu rakowiaka są: nagłe zaczerwienienie skóry (flush), biegunka, skurcze brzucha, zmiany zastawkowe w prawej części serca oraz świszczący oddech.
Interpretacja wyników badania 5-HIAA wymaga wykluczenia czynników zakłócających, takich jak dieta bogata w tryptofan (np. banany, awokado, śliwki, orzechy włoskie) czy przyjmowanie niektórych leków (np. inhibitory MAO, L-dopa, acetaminofen). Z tego powodu zaleca się 3-dniowe ograniczenie spożycia tych pokarmów przed badaniem oraz zbieranie moczu dobowego w warunkach standardowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół rakowiczy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół rakowiczy jest rzadkim stanem klinicznym wywołanym przez przerzutowe, dobrze zróżnicowane guzy neuroendokrynne, głównie z jelita cienkiego, które wydzielają serotoninę i inne aminy biogenne. Objawy pojawiają się u około 10% pacjentów z guzami neuroendokrynnymi, zwykle przy zaawansowanej chorobie z przerzutami do wątroby. Charakterystyczne symptomy to napadowe zaczerwienienie skóry (flush), przewlekła biegunka, skurcze oskrzeli, bóle brzucha, teleangiektazje oraz objawy sercowe, w tym tachykardia i arytmie. Najpoważniejszym powikłaniem jest choroba serca związana z zespołem rakowiaczym (CHD), występująca u około 70% pacjentów, prowadząca do uszkodzenia zastawek prawego serca i niewydolności serca. Przełom rakowiaka to stan zagrożenia życia, objawiający się intensywnym zaczerwienieniem, spadkiem ciśnienia, tachykardią i skurczem oskrzeli. Czynniki nasilające objawy to m.in. alkohol (szczególnie wino), pokarmy zawierające tyraminę i histaminę, stres oraz niektóre leki.
5-HIAA, ablacja przerzutów, amina biogenna, analog somatostatyny, antagonista serotoniny, bloker histaminy, chromogranina A, cytoredukcja, echokardiografia, embolizacja tętnicy wątrobowej, guz neuroendokrynny, interferon alfa, klonidyna, lanreotyd, lek przeciwbiegunkowy, loperamid, napadowe zaczerwienienie skóry, niedobór niacyny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oktreotyd, opieka paliatywna, pelagra, przełom rakowiaka, serotonina, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, telotristat, tyramina, zespół rakowiczy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sandostatin LAR 10 mg
Sandostatin LAR (oktreotyd octan) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, stosowany w długotrwałym hamowaniu wydzielania hormonów. W akromegalii lek jest wskazany, gdy leczenie chirurgiczne jest niewskazane, nieskuteczne lub jako terapia przejściowa przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto, Sandostatin LAR jest stosowany w leczeniu objawów hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki, zwłaszcza rakowiaków z zespołem rakowiaka, oraz zaawansowanych guzów neuroendokrynnych ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym po wykluczeniu innych lokalizacji. Lek znajduje także zastosowanie w terapii gruczolaków przysadki wydzielających TSH (tyreotropinoma) w przypadkach niepowodzenia leczenia chirurgicznego/radioterapii, przeciwwskazań do operacji lub jako terapia przejściowa podczas radioterapii.
5-HIAA, akromegalia, badanie histopatologiczne, badanie obrazowe przysadki, biegunka, chromogranina A, flush, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz hormonalnie czynny, guz neuroendokrynny, hormony tarczycy, IGF-1, leczenie chirurgiczne, markery biochemiczne, oktreotyd, poziom TSH, radioterapia, skurcz oskrzeli, tyreotropinoma, zawiesina do wstrzykiwań, zespół rakowiaka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół rakowiczy – Leczenie
Zespół rakowiczy (carcinoid syndrome) jest wynikiem nadmiernego wydzielania serotoniny i innych hormonów przez neuroendokrynne guzy (NET), najczęściej zlokalizowane w środkowej części przewodu pokarmowego z przerzutami do wątroby. Objawy kliniczne obejmują zaczerwienienie skóry, biegunkę, skurcze oskrzeli oraz rozwój choroby sercowo-naczyniowej. Podstawą leczenia jest chirurgiczne usunięcie guza pierwotnego lub przerzutów, co może prowadzić do całkowitego wyleczenia lub złagodzenia objawów. W przypadku nieoperacyjnych zmian stosuje się debulking, embolizację wątroby, ablację oraz farmakoterapię analogami somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd), które kontrolują objawy u 50-70% pacjentów i spowalniają progresję guza. Dawkowanie analogów somatostatyny obejmuje formy długodziałające podawane co miesiąc oraz szybkie formy podskórne stosowane w sytuacjach nagłych, np. przełomu rakowiczego. Telotristat (250 mg trzy razy dziennie) jest stosowany w biegunce opornej na analogi somatostatyny, redukując częstość wypróżnień u 40% pacjentów. Ewerolimus, inhibitor mTOR, w połączeniu z oktreotydem LAR wydłuża czas wolny od progresji u zaawansowanych NET.
5-HIAA, ablacja o częstotliwości radiowej, analog somatostatyny, biegunka, chemoembolizacja, choroba sercowa w zespole rakowiczym, debulking, ewerolimus, guz neuroendokrynny, inhibitor mTOR, interferon alfa, kamica dróg żółciowych, krioablacja, lanreotyd, leczenie objawowe, lutet-177, nadmierne wydzielanie hormonów, oktreotyd, paltusotyna, pelagra, przełom rakowiczy, przerzut do wątroby, radioembolizacja, receptor somatostatyny, resekcja guza, serotonina, skurcz oskrzeli, streptozocyna, sunitynib, telotristat, temozolomid, zaczerwienienie skóry, zespół rakowiczy, złagodzenie objawów