Właściwości farmakodynamiczne leku Manti

Produkt leczniczy Manti w postaci tabletek do rozgryzania i żucia zawiera trzy substancje czynne: wodorotlenek glinu (200 mg), wodorotlenek magnezu (200 mg) oraz symetykon (25 mg). Każda z tych substancji pełni określoną rolę farmakologiczną, a ich połączenie zapewnia synergistyczne działanie terapeutyczne w obrębie przewodu pokarmowego.¹

Mechanizm działania

Działanie leku Manti ma charakter wielokierunkowy i polega przede wszystkim na zobojętnianiu kwasu solnego w treści żołądkowej, zmniejszeniu aktywności pepsyny oraz wiązaniu (adsorpcji) kwasów żółciowych i lizolecytyny. Efekt terapeutyczny preparatu jest konsekwencją skoordynowanego działania wszystkich trzech składników aktywnych.²

Działanie wodorotlenków glinu i magnezu

Wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu reagują z kwasem solnym obecnym w żołądku, tworząc chlorki. Ta reakcja chemiczna prowadzi do zwiększenia pH soku żołądkowego, co w konsekwencji redukuje agresywne, uszkadzające działanie kwasu solnego na błonę śluzową żołądka. Istotne jest, że preparat wykazuje działanie miejscowe, ograniczone do przewodu pokarmowego, a efektywność jego działania jest bezpośrednio uzależniona od czasu przebywania w żołądku. Z tego powodu zalecane jest podawanie leku po posiłkach, co wydłuża czas jego działania.³

Wodorotlenek magnezu charakteryzuje się szybkim i silnym działaniem zobojętniającym kwas solny, podczas gdy wodorotlenek glinu działa słabiej, ale jego efekt utrzymuje się dłużej. Połączenie tych dwóch związków w jednym preparacie pozwala na uzyskanie zarówno natychmiastowego, jak i przedłużonego efektu terapeutycznego. Co więcej, dzięki zastosowaniu obu wodorotlenków jednocześnie, lek w większości przypadków pozbawiony jest charakterystycznych działań niepożądanych, które mogłyby wystąpić przy stosowaniu poszczególnych składników osobno – biegunki (typowej dla związków magnezu) lub zaparć (powodowanych przez związki glinu).⁴

Działanie symetykonu

Symetykon, będący trzecim składnikiem aktywnym preparatu Manti, jest związkiem fizjologicznie obojętnym dla organizmu. Stanowi mieszaninę polidimetylosiloksanu z dwutlenkiem krzemu i podobnie jak wodorotlenki, nie wchłania się z przewodu pokarmowego. Jego działanie opiera się na zmniejszaniu napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazowych obecnych w przewodzie pokarmowym.⁵

Mechanizm działania symetykonu polega na oddziaływaniu na granicy faz pomiędzy płynną zawartością przewodu pokarmowego a znajdującym się tam gazem. Ten efekt fizykochemiczny ułatwia zarówno wchłanianie gazu przez ścianę jelit do krwioobiegu, jak i jego wydalanie na zewnątrz dzięki ruchom perystaltycznym. W rezultacie mogą ustąpić dolegliwości wynikające z nadmiernego zalegania gazów w żołądku i jelitach, takie jak:⁶

• Wzdęcia – redukcja objętości gazów w przewodzie pokarmowym zmniejsza uczucie rozdęcia brzucha
• Bóle brzucha – eliminacja nadmiaru gazów prowadzi do zmniejszenia napięcia ścian przewodu pokarmowego
• Uczucie pełności – normalizacja objętości treści w przewodzie pokarmowym poprawia komfort pacjenta

Zastosowanie w diagnostyce

Warto podkreślić, że symetykon dzięki swoim właściwościom zmniejszania napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazowych, może zapobiegać nakładaniu się cieni gazów na obraz badanych narządów. Z tego powodu bywa również stosowany przed zabiegami diagnostycznymi w celu poprawy jakości uzyskiwanego obrazu. Właściwość ta ma zastosowanie w następujących metodach diagnostycznych:⁷

• Badania radiologiczne – poprawia jakość uzyskanego obrazu radiologicznego poprzez eliminację artefaktów gazowych
• Badania ultrasonograficzne – zwiększa przejrzystość obrazu USG poprzez redukcję odbić fal ultradźwiękowych od pęcherzyków gazowych
• Badania endoskopowe – poprawia widoczność śluzówki przewodu pokarmowego poprzez usunięcie piany i bąbelków gazu, które mogłyby zakłócać obraz

Profil farmakodynamiczny

Manti wykazuje szybki początek działania, co jest istotne w łagodzeniu objawów ostrych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Jednocześnie, dzięki zrównoważonemu połączeniu wodorotlenku glinu i magnezu, efekt terapeutyczny utrzymuje się przez dłuższy czas. Preparat działa wyłącznie miejscowo w przewodzie pokarmowym, praktycznie nie wchłaniając się do krążenia ogólnego, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym.⁸

Należy podkreślić, że forma farmaceutyczna leku – tabletki do rozgryzania i żucia o lekko miętowym zapachu – ułatwia stosowanie oraz przyspiesza uwalnianie substancji czynnych w żołądku, co przekłada się na szybsze osiągnięcie efektu terapeutycznego.⁹