Przeciwwskazania stosowania leku Manti

Lek Manti 200 mg + 200 mg + 25 mg w postaci tabletek do rozgryzania i żucia zawiera jako substancje czynne: glinu wodorotlenek (200 mg), magnezu wodorotlenek (200 mg) oraz symetykon (25 mg). Występują określone sytuacje kliniczne, w których stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Manti jest nadwrażliwość pacjenta na którykolwiek ze składników preparatu – zarówno na substancje czynne (glinu wodorotlenek, magnezu wodorotlenek, symetykon), jak i na substancje pomocnicze zawarte w produkcie.²

Należy zwrócić szczególną uwagę na substancje pomocnicze o znanym działaniu obecne w preparacie, takie jak:³

• Aspartam (6,3 mg w tabletce) – może wywoływać reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych
• Sorbitol (E 420) (≤ 703,6 mg w tabletce) – może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe u osób z nietolerancją
• Glukoza (2,9 mg w tabletce, pochodząca z maltodekstryny) – istotna u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej

Ciężka niewydolność nerek

Lek Manti jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, a w szczególności u pacjentów poddawanych dializoterapii.⁴ Jest to spowodowane ryzykiem kumulacji jonów glinu i magnezu w organizmie, co może prowadzić do:

• Podwyższenia stężenia jonów glinu we krwi (aluminium może kumulować się w kościach i tkance mózgowej)
• Ryzyka rozwoju encefalopatii wywołanej zaburzeniami elektrolitowymi
• Potencjalnego nasilenia hipermagnezemii, która może prowadzić do zaburzeń przewodnictwa nerwowo-mięśniowego
• Zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej

Ograniczenia wiekowe

Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu Manti u dzieci w wieku poniżej 6 lat.⁵ Wynika to z:

• Niedojrzałości układu pokarmowego u młodszych dzieci
• Ryzyka zaburzeń wchłaniania i metabolizmu składników preparatu
• Trudności w rozgryzaniu i żuciu tabletek przez młodsze dzieci
• Braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu w tej grupie wiekowej

Kiedy odradzić pacjentowi stosowanie leku Manti

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieją sytuacje kliniczne, w których należy rozważyć odradzenie pacjentowi stosowania leku Manti, ze względu na potencjalne ryzyko lub możliwe interakcje:

Zaburzenia gospodarki elektrolitowej

Pacjentom z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej należy odradzić stosowanie preparatu Manti, szczególnie w przypadku:

• Hipermagnezemii – ze względu na zawartość magnezu w preparacie
• Hipofosfatemii – sole glinu mogą wiązać fosforany w świetle przewodu pokarmowego
• Zaburzeń gospodarki wapniowej – ze względu na potencjalny wpływ magnezu na homeostazę wapnia

Przewlekła niewydolność nerek

Nawet w przypadku umiarkowanej niewydolności nerek należy odradzić długotrwałe stosowanie produktu Manti, ze względu na ryzyko kumulacji glinu i magnezu w organizmie. Szczególnie u pacjentów z:

• GFR poniżej 60 ml/min/1,73m²
• Podwyższonym poziomem kreatyniny
• Zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej

Zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego

Ze względu na zawartość symetykonu i soli glinu i magnezu, które mogą wpływać na motorykę przewodu pokarmowego, lek może nie być zalecany u pacjentów z:

• Niedrożnością przewodu pokarmowego lub podejrzeniem niedrożności
• Ciężkimi zaparciami (sole magnezu mogą nasilać działanie przeczyszczające)
• Objawami niedrożności porażennej jelit

Ciąża i laktacja

W przypadku kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią należy zachować szczególną ostrożność i potencjalnie odradzić stosowanie leku, ponieważ:

• Jony glinu i magnezu mogą przenikać przez łożysko
• Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może potencjalnie wpływać na rozwój płodu
• Składniki leku mogą przenikać do mleka matki

Inne sytuacje kliniczne

Lek Manti należy odradzać również w następujących przypadkach:

• Pacjentom z fenyloketonurią – ze względu na zawartość aspartamu (6,3 mg w tabletce)⁶
• Pacjentom z nietolerancją fruktozy – ze względu na zawartość sorbitolu (≤ 703,6 mg w tabletce)⁷
• Pacjentom przyjmującym leki, których wchłanianie może być zaburzone przez związki glinu i magnezu (np. antybiotyki, leki przeciwzakrzepowe, preparaty żelaza)
• Osobom z zaburzeniami połykania lub żucia – ze względu na postać farmaceutyczną (tabletki do rozgryzania i żucia)⁸