Właściwości farmakokinetyczne desmopresyny

Właściwości farmakokinetyczne leku Minirin 0,2 (octan desmopresyny) obejmują kompleksową charakterystykę procesów, jakim lek podlega w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne bazujące na obserwacjach klinicznych, uporządkowane zgodnie z klasycznymi etapami przemian leku w organizmie.¹

Wchłanianie desmopresyny

Biodostępność desmopresyny po podaniu doustnym jest bardzo niska i wynosi średnio 0,16% (z odchyleniem standardowym 0,17%). Maksymalne stężenie leku w surowicy krwi (Cmax) osiągane jest przeciętnie po 2 godzinach od momentu przyjęcia tabletki. Istotny wpływ na parametry wchłaniania ma spożywanie posiłków – jednoczesne przyjmowanie pokarmu zmniejsza zarówno stopień, jak i szybkość absorpcji desmopresyny o około 40%.²

Dystrybucja w organizmie

Proces dystrybucji desmopresyny najdokładniej opisuje model dwukompartmentowy. Objętość dystrybucji w fazie eliminacji została określona na poziomie 0,3-0,5 l/kg masy ciała. Wskazuje to na stosunkowo ograniczoną dystrybucję leku w tkankach organizmu.³

Metabolizm desmopresyny

Procesy metaboliczne desmopresyny w warunkach in vivo nie zostały dotychczas szczegółowo zbadane. Badania przeprowadzone in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazały, że desmopresyna nie podlega istotnym przemianom metabolicznym w wątrobie przy udziale enzymów systemu cytochromu P450. Na podstawie tych obserwacji uznaje się za mało prawdopodobne, aby desmopresyna ulegała metabolizmowi wątrobowemu z udziałem cytochromu P450 również w warunkach in vivo. Ta charakterystyka metaboliczna sugeruje, że wpływ desmopresyny na farmakokinetykę innych leków jest prawdopodobnie minimalny, ponieważ substancja nie wykazuje właściwości hamujących wobec układu metabolicznego cytochromu P450.⁴

Eliminacja z organizmu

Całkowity klirens desmopresyny wynosi 7,6 l/godz. Końcowy okres półtrwania leku oszacowano na 2,8 godziny. U osób zdrowych frakcja desmopresyny wydalana w postaci niezmienionej wynosi 52% (z przedziałem od 44% do 60%), co wskazuje na znaczący udział eliminacji nerkowej w całkowitym procesie usuwania leku z organizmu.⁵

Liniowość parametrów farmakokinetycznych

W badaniach farmakokinetycznych desmopresyny nie zaobserwowano cech nieliniowości żadnego z ocenianych parametrów. Oznacza to, że w zakresie badanych dawek terapeutycznych desmopresyna wykazuje farmakokinetykę liniową, co stanowi korzystną cechę z punktu widzenia przewidywalności efektów dawkowania.⁶

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce desmopresyny. Zarówno pole pod krzywą stężenia (AUC), jak i okres półtrwania leku ulegają wydłużeniu proporcjonalnie do stopnia upośledzenia funkcji nerek. W przypadku umiarkowanej i ciężkiej niewydolności nerek, definiowanej jako klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min, stosowanie desmopresyny jest przeciwwskazane ze względu na znacząco zmienioną farmakokinetykę i wynikające z tego ryzyko kumulacji leku w organizmie.⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Obecnie brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki desmopresyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie przeprowadzono dedykowanych badań w tej populacji chorych.⁸

Populacja pediatryczna

Badania farmakokinetyki populacyjnej produktu Minirin w postaci tabletek przeprowadzono również w populacji pediatrycznej, konkretnie u dzieci z pierwotnym izolowanym moczeniem nocnym. Analizy wykazały, że parametry farmakokinetyczne u dzieci nie różnią się znacząco od tych obserwowanych u osób dorosłych, co pozwala na zastosowanie zbliżonych zasad dawkowania z uwzględnieniem odpowiedniej modyfikacji dawki w zależności od masy ciała.⁹