nefropatia kłębuszkowa cukrzycowa

Nefropatia kłębuszkowa cukrzycowa to poważne powikłanie cukrzycy, które charakteryzuje się uszkodzeniem kłębuszków nerkowych w wyniku długotrwałej hiperglikemii. Jest jedną z głównych przyczyn przewlekłej choroby nerek i schyłkowej niewydolności nerek u pacjentów z cukrzycą, zwłaszcza typu 1 i 2.

Patofizjologia obejmuje hiperfiltrację kłębuszkową, pogrubienie błony podstawnej kłębuszka, ekspansję mezangium i ostatecznie szkliwienie kłębuszków. Klinicznie manifestuje się początkowo mikroalbuminurią (30-300 mg/dobę), która następnie przechodzi w jawny białkomocz (>300 mg/dobę), stopniowy spadek GFR i nadciśnienie tętnicze.

Diagnostyka opiera się na ocenie funkcji nerek, oznaczaniu albuminurii/proteinurii oraz wykluczeniu innych przyczyn uszkodzenia nerek. Kluczowe w leczeniu są: ścisła kontrola glikemii (HbA1c <7%), optymalnie kontrolowane ciśnienie tętnicze (<130/80 mmHg), stosowanie inhibitorów ACE lub sartanów, ograniczenie białka w diecie oraz modyfikacja innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

Wczesne wykrycie i leczenie nefropatii cukrzycowej może spowolnić postęp choroby. Regularne badania przesiewowe w kierunku mikroalbuminurii powinny być wykonywane u wszystkich pacjentów z cukrzycą typu 1 po 5 latach trwania choroby i u wszystkich chorych z cukrzycą typu 2 od momentu rozpoznania.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl