normalizacja stężenia glukozy
Normalizacja stężenia glukozy to proces przywracania prawidłowych wartości poziomu cukru we krwi, najczęściej u pacjentów z cukrzycą lub stanami przedcukrzycowymi. Za prawidłowe wartości glikemii na czczo przyjmuje się 70-99 mg/dl (3,9-5,5 mmol/l), natomiast po posiłku nie powinny one przekraczać 140 mg/dl (7,8 mmol/l).
W praktyce klinicznej normalizacja stężenia glukozy stanowi podstawowy cel terapeutyczny w leczeniu cukrzycy. Może być osiągana poprzez odpowiednio dobrane leczenie farmakologiczne (insulinoterapia, doustne leki przeciwcukrzycowe), modyfikację stylu życia (dieta o niskim indeksie glikemicznym, regularna aktywność fizyczna) oraz edukację pacjenta w zakresie samokontroli.
Skuteczna normalizacja glikemii zmniejsza ryzyko rozwoju powikłań mikronaczyniowych (retinopatia, nefropatia, neuropatia) oraz makronaczyniowych (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu, miażdżyca tętnic obwodowych). Ścisła kontrola glikemii jest szczególnie istotna u pacjentów z nowo rozpoznaną cukrzycą typu 2 oraz u kobiet z cukrzycą ciążową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diazidan 80 mg
Diazidan to lek zawierający gliklazyd w dawce 80 mg na tabletkę, należący do grupy pochodnych sulfonylomocznika, stosowany w terapii cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Wskazaniem do jego zastosowania jest niewystarczająca kontrola glikemii pomimo wdrożenia niefarmakologicznych metod leczenia, takich jak odpowiednia dieta, regularna aktywność fizyczna oraz redukcja masy ciała u osób z nadwagą lub otyłością. Diazidan jest zalecany w sytuacjach, gdy modyfikacje stylu życia nie przynoszą oczekiwanych efektów w zakresie normalizacji stężenia glukozy we krwi, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi diabetologicznymi dotyczącymi farmakoterapii cukrzycy typu 2.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glipizide BP 5 mg
Dawkowanie glipizydu powinno być indywidualnie dostosowane, z zalecaną dawką początkową 5 mg na dobę, przyjmowaną 30 minut przed posiłkiem. U pacjentów z łagodną cukrzycą, osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek dawka początkowa wynosi 2,5 mg. Dawkę można zwiększać o 2,5-5 mg co kilka dni, z maksymalną dawką dobową 20 mg. W przypadku dawek powyżej 15 mg zaleca się podział dawki na 2 podania dziennie. U pacjentów przechodzących z terapii insulinowej dawka insuliny powinna być odpowiednio zmniejszana, a glipizyd wprowadzany stopniowo, z koniecznością ścisłego monitorowania glikemii, zwłaszcza przy dawkach insuliny powyżej 40 j.m./dobę, gdzie wskazana jest hospitalizacja. Nie zaleca się stosowania glipizydu u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
chlorpropamid, cukrzyca insulinoniezależna, cukrzyca typu 2, doustny lek hipoglikemizujący, glipizyd, hemoglobina glikowana, hiperglikemia poposiłkowa, hipoglikemia, kontrola glikemii, monitorowanie stężenia glukozy, normalizacja stężenia glukozy, pochodna sulfonylomocznika, podeszły wiek, stężenie glukozy, wtórna nieskuteczność, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapotrzebowanie na insulinę