Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu chlorek

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania magnezu chlorku

Chlorek magnezu jest powszechnie stosowaną substancją w wielu produktach leczniczych, zwłaszcza w roztworach do infuzji, dializy otrzewnowej oraz hemodializy/hemofiltracji. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji są bardzo istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej. Niniejszy artykuł szczegółowo przedstawia dostępne informacje przedkliniczne związane z bezpieczeństwem stosowania magnezu chlorku sześciowodnego na podstawie charakterystyk produktów leczniczych zawierających tę substancję.¹

Badania toksykologiczne magnezu chlorku

W przypadku większości produktów zawierających chlorek magnezu nie przeprowadzano specyficznych przedklinicznych badań toksykologicznych dotyczących samej substancji. Wynika to z faktu, że jony magnezu są fizjologicznymi składnikami osocza zwierzęcego i ludzkiego, występującymi naturalnie w organizmie.² W dawkach terapeutycznych nie obserwuje się zatem działań toksycznych związanych z podawaniem tej substancji.

Dla produktów zawierających chlorek magnezu jako jeden ze składników elektrolitowych, jak w przypadku produktu Hemosol B0, substancje czynne są farmakologicznie nieaktywne i występują w stężeniach podobnych do fizjologicznych poziomów w osoczu krwi.³ Podobnie w przypadku produktu Phoxilium nie ma odpowiednich danych z badań przedklinicznych, ponieważ substancje czynne, w tym chlorek magnezu, są farmakologicznie nieaktywne i obecne w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych poziomów w osoczu.⁴

Bezpieczeństwo magnezu chlorku w roztworach do dializ

W kontekście roztworów do dializy otrzewnowej zawierających chlorek magnezu, jak np. produkty z linii Physioneal, nie przeprowadzono badań przedklinicznych z zastosowaniem tych preparatów.⁵ Podobnie w przypadku Physioneal 40 nie prowadzono takich badań.⁶

Dla preparatu balance z serii płynów do dializy otrzewnowej, mimo braku specyficznych badań toksykologicznych dla samego roztworu, producent wskazuje, że elektrolity oraz glukoza zawarte w roztworze są fizjologicznymi składnikami ludzkiego osocza. Z tego powodu nie są spodziewane efekty toksyczne, gdy przestrzega się wskazań, przeciwwskazań oraz zalecanego dawkowania.⁷

W przypadku roztworu Duosol nie zawierającego potasu, zawierającego chlorek magnezu, badania toksykologiczne nie zostały przeprowadzone ze względu na to, że wszystkie składniki roztworu do hemofiltracji to substancje fizjologiczne, których rolą jest substytucja podstawowych składników osocza usuwanych w procesie hemofiltracji.⁸

Bezpieczeństwo magnezu chlorku w roztworach infuzyjnych

Dla roztworów do infuzji zawierających chlorek magnezu jako jeden z elektrolitów, jak w przypadku produktu Plasmalyte, przedkliniczne dane o bezpieczeństwie u zwierząt nie odnoszą się bezpośrednio do roztworu, ponieważ jego składniki występują w warunkach fizjologicznych w osoczu zwierząt i ludzi. W warunkach zastosowania klinicznego nie należy spodziewać się działań toksycznych.⁹

Podobnie w przypadku produktu Benelyte, dane niekliniczne nie ujawniają zagrożenia dla człowieka innego niż opisane w pozostałych punktach charakterystyki produktu leczniczego. Elektrolity i glukoza zawarte w produkcie, w tym chlorek magnezu, są fizjologicznymi składnikami osocza zwierząt i ludzi. Działanie toksyczne po zastosowaniu dawek terapeutycznych jest mało prawdopodobne.¹⁰

W odniesieniu do produktu Optilyte, który również zawiera chlorek magnezu, nie należy spodziewać się działań toksycznych, o ile dawkowanie mieści się w granicach fizjologicznych zdolności regulacyjnych organizmu.¹¹

Dla produktu Sterofundin ISO nie przeprowadzono badań przedklinicznych, jednak poza danymi zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego brak dodatkowych danych istotnych dla lekarza przepisującego.¹²

Bezpieczeństwo w produktach złożonych zawierających chlorek magnezu

W przypadku produktów zawierających koloidalne substancje wraz z elektrolitami, jak roztwór Volulyte 6%, badania przedkliniczne skupiały się głównie na ocenie bezpieczeństwa hydroksyetyloskrobi, a nie poszczególnych elektrolitów, w tym chlorku magnezu.¹³

Podobnie w przypadku produktu Tetraspan 60 mg/ml, nie przeprowadzono toksykologicznych badań na zwierzętach tego konkretnego produktu, a wyniki badań toksykologicznych przeprowadzonych z użyciem podobnych produktów zawierających hydroksyetyloskrobię nie odnoszą się do elektrolitów zawartych w roztworze, w tym do chlorku magnezu.¹⁴

Dla produktu żywieniowego zawierającego chlorek magnezu, jak Multimel N4-550 E, nie przeprowadzano badań przedklinicznych gotowego produktu. Badania przedkliniczne wykonane z użyciem roztworu aminokwasów i roztworu glukozy, zawartych w produkcie, przy różnych składach jakościowych i stężeniach, nie wykazywały specyficznej toksyczności.¹⁵

Podobnie w przypadku produktu OLIMEL N12E, nie przeprowadzono przedklinicznych badań tego produktu, a badania przeprowadzone z zastosowaniem roztworów aminokwasów oraz glukozy w różnych składach jakościowych i stężeniach, zawartych w produkcie leczniczym, nie wykazały żadnych szczególnych właściwości toksycznych.¹⁶

Wnioski kliniczne

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania magnezu chlorku są ograniczone ze względu na fizjologiczną naturę tej substancji. Jako naturalny składnik osocza, magnez w postaci chlorku nie wykazuje specyficznej toksyczności w dawkach terapeutycznych.¹⁷

W przypadku produktu Gelaspan, który również zawiera chlorek magnezu jako składnik elektrolitowy, producent wskazuje na brak dodatkowych danych dotyczących bezpieczeństwa.¹⁸

Dla produktu Gnak, brak przedklinicznych danych istotnych dla lekarza oprócz tych już opisanych w innych punktach charakterystyki produktu leczniczego.¹⁹

Specjalne przypadki badań toksykologicznych

Wyjątkiem od ogólnego braku specyficznych badań toksykologicznych magnezu chlorku jest produkt Extraneal, dla którego przeprowadzono bardziej szczegółowe badania, choć skupiały się one głównie na ikodekstrynie jako głównej substancji czynnej, a nie na elektrolitach takich jak chlorek magnezu.²⁰

Podsumowanie bezpieczeństwa stosowania magnezu chlorku

Z analizy dostępnych danych przedklinicznych wynika, że chlorek magnezu jako składnik różnych produktów leczniczych jest substancją bezpieczną i dobrze tolerowaną, gdy stosuje się ją w dawkach terapeutycznych. Substancja ta jest fizjologicznym składnikiem osocza, a jej stosowanie w dawkach mieszczących się w granicach zdolności regulacyjnych organizmu nie jest związane z istotnym ryzykiem toksycznego działania.²¹

Brak specyficznych badań toksykologicznych dla samego chlorku magnezu wynika z faktu, że jest to naturalny składnik organizmu, a jego farmakologiczne działanie związane jest z uzupełnianiem niedoborów fizjologicznych. W przypadku stosowania tej substancji w ramach złożonych produktów leczniczych, takich jak roztwory do infuzji, dializy czy żywienia pozajelitowego, jej bezpieczeństwo jest zapewnione przez stosowanie stężeń zbliżonych do fizjologicznych poziomów w osoczu.²²