zaburzenie sprawności psychoruchowej
Zaburzenie sprawności psychoruchowej to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowościami w zakresie koordynacji procesów poznawczych z wykonywaniem czynności ruchowych. Obejmuje ono szeroki zakres symptomów, od spowolnienia psychoruchowego, przez zaburzenia koordynacji, aż po hiperkinezę (nadmierną aktywność ruchową).
W praktyce klinicznej zaburzenia psychoruchowe mogą towarzyszyć różnym jednostkom chorobowym, takim jak depresja (spowolnienie psychoruchowe), zespoły maniakalne (pobudzenie psychoruchowe), schizofrenia, zaburzenia neurodegeneracyjne (choroba Parkinsona, choroba Huntingtona), zaburzenia neurorozwojowe oraz stany po urazach OUN. Mogą być również efektem działania niektórych leków, substancji psychoaktywnych lub toksyn.
Diagnostyka zaburzeń sprawności psychoruchowej wymaga kompleksowego podejścia i opiera się na badaniu neurologicznym, testach neuropsychologicznych oraz metodach obrazowania mózgu. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, a rehabilitacja psychoruchowa stanowi istotny element terapii, szczególnie w przypadkach zaburzeń neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AlergoTeva 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku AlergoTeva, jest długo działającym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, pozbawionym działania sedatywnego dzięki ograniczonej penetracji do ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach in vitro wykazano jej zdolność do hamowania uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. W badaniach klinicznych stosowanie dawek do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz nawet 45 mg/dobę przez 10 dni nie wykazało istotnego wpływu na układ krążenia, w tym na odstęp QTc. Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę nie zwiększała częstości senności w porównaniu z placebo i nie wpływała negatywnie na sprawność psychomotoryczną, również w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, cytokina, desloratadyna, działanie sedatywne, działanie uspokajające, erytromycyna, granulocyt zasadochłonny, histamina, interakcja lekowa, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, penetracja do OUN, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1, receptor histaminowy H1, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, zaburzenie sprawności psychoruchowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Desetax 0,5 mg/ml
Desetax, zawierający desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml, jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, pozbawionym działania sedatywnego dzięki ograniczonemu przenikaniu do ośrodkowego układu nerwowego. Mechanizm działania obejmuje blokadę receptorów H1 oraz hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) i ekspresji selektyny P, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. W populacji pediatrycznej (6-11 lat) stosowanie dawki 2,5 mg desloratadyny było dobrze tolerowane, z podobnymi stężeniami w osoczu jak u dorosłych, co pozwala na ekstrapolację skuteczności z badań dorosłych na dzieci. Badania kardiologiczne wykazały brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (do 45 mg/dobę), bez wydłużenia odstępu QTc. Desloratadyna nie nasilała działania alkoholu ani nie wykazywała istotnych interakcji z ketokonazolem i erytromycyną.
5 mg, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, antagonista receptora H1, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina, dawka 2, desloratadyna, działanie uspokajające, erytromycyna, granulocyt zasadochłonny, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, obwodowy receptor H1, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, selektyna P, senność, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, terapia przeciwhistaminowa, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, właściwość przeciwalergiczna, zaburzenie sprawności psychoruchowej, zapis EKG