Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amisulpryd

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania amisulprydu – wprowadzenie

Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu przed jego wprowadzeniem do lecznictwa zostało poddane szczegółowej ocenie w licznych badaniach przedklinicznych. Badania te miały na celu określenie ogólnego profilu bezpieczeństwa substancji, jej potencjalnych działań teratogennych, mutagennych i rakotwórczych, a także możliwych efektów toksycznych specyficznych dla poszczególnych narządów.^{1 2}

Badania toksyczności

Toksyczność ogólna

Ocena toksyczności amisulprydu wykazała, że zmiany obserwowane u zwierząt laboratoryjnych po podaniu dawek mniejszych niż maksymalna dawka tolerowana są związane głównie z działaniem farmakologicznym substancji lub nie mają znaczącego wpływu toksykologicznego w badanych warunkach.^{3 4}

Zgodnie z wynikami badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, amisulpryd nie wykazywał istotnych zaburzeń czynności narządów.⁵ Toksyczne działanie substancji wynika głównie z jej właściwości farmakologicznych.⁶

Maksymalne tolerowane dawki

W badaniach przedklinicznych określono maksymalne tolerowane dawki amisulprydu u różnych gatunków zwierząt. W porównaniu z maksymalnymi zalecanymi dawkami dla ludzi, maksymalnie tolerowane dawki były 2-7 razy większe.^{7 8}

Konkretnie, u szczurów maksymalna tolerowana dawka wynosiła 200 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 2-krotnie większej wartości AUC w porównaniu do człowieka. Z kolei u psów maksymalna tolerowana dawka amisulprydu wynosiła 120 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 7-krotnie większej wartości AUC w porównaniu do maksymalnych wartości zalecanych u ludzi.^{9 10}

Potencjał rakotwórczy

Badania rakotwórczości u gryzoni

Przeprowadzono szczegółowe badania potencjału rakotwórczego amisulprydu u różnych gatunków gryzoni. U szczurów nie stwierdzono ryzyka działania rakotwórczego istotnego dla ludzi, przy ekspozycji odpowiadającej 1,5-4,5-krotnie większym wartościom AUC niż spodziewane u ludzi.^{11 12}

U myszy badania rakotwórczości przeprowadzono przy dawkach sięgających 120 mg/kg masy ciała na dobę.^{13 14}

Warto zauważyć, że u szczurów badania rakotwórczości prowadzono przy dawkach do 240 mg/kg masy ciała na dobę, co również nie wykazało znaczącego dla ludzi ryzyka działania rakotwórczego.¹⁵

W badaniach na szczurach obserwowano występowanie guzów hormonozależnych, jednak wyniki te nie znajdują klinicznego odniesienia dla ludzi.¹⁶

Działanie mutagenne i teratogenne

Przeprowadzone badania nie wykazały działania genotoksycznego ani teratogennego amisulprydu.^{17 18}

Badania reprodukcyjne przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt, w tym na szczurach, królikach i myszach, nie wykazały działania teratogennego amisulprydu.^{19 20}

Toksyczność reprodukcyjna

Wpływ na płodność

U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności związane z farmakologicznymi właściwościami amisulprydu, co wynikało głównie z jego działania związanego z wydzielaniem prolaktyny.²¹

Wpływ na rozwój płodu

W badaniach na zwierzętach amisulpryd wpływał na wzrost i rozwój płodu przy dawkach odpowiadających dawce dla człowieka równej 2000 mg na dobę i większej (dla pacjenta o masie ciała 50 kg).^{22 23}

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ amisulprydu na zachowanie potomstwa.^{24 25}

Szczegółowe dane z badań przedklinicznych

Badania reprodukcyjne

Przeprowadzono szczegółowe badania reprodukcyjne, w których stosowano następujące dawki amisulprydu:

• u szczurów – 160 mg/kg masy ciała na dobę^{26 27}
• u królików – 300 mg/kg masy ciała na dobę^{28 29}
• u myszy – 500 mg/kg masy ciała na dobę^{30 31}

Należy zaznaczyć, że ekspozycja zwierząt na amisulpryd podczas badań reprodukcyjnych nie była oceniana.^{32 33}

Badania rakotwórczości

Badania dotyczące potencjału rakotwórczego u myszy prowadzono przy dawce 120 mg/kg masy ciała na dobę.^{34 35}

^{36 37 38}

Wnioski z badań przedklinicznych

Ogólny przegląd zakończonych badań bezpieczeństwa wskazuje, że stosowanie amisulprydu nie pociąga za sobą istotnego ryzyka ogólnego, narządowo swoistego, działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego.^{39 40}

Większość zmian obserwowanych w badaniach przedklinicznych wynikała z farmakologicznego działania amisulprydu lub miała ograniczone znaczenie toksykologiczne w warunkach badania. Dane te, wraz z odpowiednim profilem bezpieczeństwa w zakresie genotoksyczności, karcynogenności i teratogenności, stanowią ważną podstawę do stosowania amisulprydu w praktyce klinicznej.⁴¹