Właściwości farmakokinetyczne
Amisulpryd

Właściwości farmakokinetyczne amisulprydu

Amisulpryd jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy benzamidów o udokumentowanym profilu farmakokinetycznym, który ma istotne znaczenie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych amisulprydu z uwzględnieniem wszystkich kluczowych parametrów, które mają znaczenie w praktyce klinicznej.¹

Wchłanianie

Amisulpryd po podaniu doustnym wykazuje charakterystyczny, dwufazowy profil wchłaniania. Pierwszy szczyt stężenia w osoczu występuje szybko (po około 1 godzinie od podania leku), natomiast drugi szczyt pojawia się później – między trzecią a czwartą godziną po podaniu. Stężenia amisulprydu w osoczu osiągają wówczas odpowiednio 39±3 oraz 54±4 ng/ml po podaniu dawki 50 mg.^{2 3}

Całkowita biodostępność amisulprydu wynosi 48%.^{4 5 6}

Istotnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę amisulprydu jest spożywanie posiłków. Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartości AUC (pole pod krzywą stężenia leku w czasie), Tmax (czas osiągnięcia maksymalnego stężenia) i Cmax (maksymalne stężenie leku w osoczu) amisulprydu. Natomiast nie obserwowano żadnych zmian w parametrach farmakokinetycznych po posiłkach bogatych w tłuszcze. Znaczenie tych obserwacji w codziennej praktyce klinicznej nie zostało jednak jednoznacznie określone.^{7 8 9}

Dystrybucja

Objętość dystrybucji amisulprydu wynosi 5,8 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek. Stopień wiązania z białkami osocza jest niewielki i wynosi 16%. Ta charakterystyka amisulprydu sugeruje niskie ryzyko występowania interakcji lekowych związanych z wypieraniem innych substancji z wiązań białkowych.^{10 11 12}

Metabolizm

Amisulpryd charakteryzuje się słabym metabolizmem. Zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, które stanowią jedynie około 4% podanej dawki leku. Amisulpryd nie kumuluje się w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona nawet po wielokrotnym podaniu.^{13 14 15}

Ta cecha amisulprydu jest szczególnie istotna u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ ze względu na minimalny metabolizm wątrobowy, nie jest konieczne modyfikowanie dawki leku u tych pacjentów.^{16 17}

Eliminacja

Okres półtrwania amisulprydu w fazie eliminacji wynosi około 12 godzin po podaniu doustnym.^{18 19}

Amisulpryd jest wydalany z moczem głównie w postaci niezmienionej. 50% dawki podanej dożylnie jest wydalane z moczem, z czego 90% wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy wynosi 20 l/godz. lub 330 ml/min.^{20 21 22}

Ze względu na drogę eliminacji, amisulpryd tylko w bardzo niewielkim stopniu można usunąć z organizmu drogą hemodializy, co ma istotne znaczenie kliniczne u pacjentów poddawanych tej procedurze.^{23 24}

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce amisulprydu:

• Okres półtrwania leku wydłuża się
• Klirens nerkowy zmniejsza się 2,5 do 3 razy
• Wartość AUC (pole pod krzywą stężenia) dla amisulprydu zwiększa się:
  • niemal dwukrotnie w łagodnej niewydolności nerek
  • prawie dziesięciokrotnie w umiarkowanej niewydolności nerek

^{25 26}

Należy podkreślić, że doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania amisulprydu u pacjentów z niewydolnością nerek jest ograniczone, zwłaszcza w przypadku dawek większych niż 50 mg.^{27 28}

Pacjenci w podeszłym wieku

Ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) wskazują na zmiany w farmakokinetyce amisulprydu po podaniu pojedynczej doustnej dawki 50 mg:

• 10-30% wzrost maksymalnego stężenia leku w osoczu (Cmax)
• 10-30% wydłużenie okresu półtrwania (T1/2)
• 10-30% wzrost pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC)

^{65 lat) wykazują, że występuje 10-30% wzrost wartości Cmax, T1/2 i AUC po podaniu pojedynczej doustnej dawki 50 mg. Brak danych po powtórnym podaniu.”>29 65 lat) wykazują, że po zażyciu pojedynczej dawki 50 mg występuje zwiększenie o 10-30% wartości Cmax, T1/2 i AUC. Brak danych dla dawek wielokrotnych.”>30}

Brak jest danych dotyczących farmakokinetyki amisulprydu po wielokrotnym podaniu u pacjentów w podeszłym wieku.^{31 32}

Parametry farmakokinetyczne amisulprydu

Wpływ posiłków na farmakokinetykę

Przyjmowanie posiłków może mieć różny wpływ na farmakokinetykę amisulprydu w zależności od ich składu. Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) powodują istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych prowadząc do:

• Zmniejszenia AUC (pola pod krzywą stężenia leku w czasie)
• Wydłużenia Tmax (czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia)
• Obniżenia Cmax (maksymalnego stężenia leku w osoczu)

^{33 34}

Natomiast po posiłkach bogatych w tłuszcze nie obserwowano żadnych istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych amisulprydu. Należy jednak podkreślić, że kliniczne znaczenie tych obserwacji w codziennej praktyce medycznej nie zostało jednoznacznie określone.^{35 36}