zapalenie wielochrzęstne

Zapalenie wielochrzęstne (łac. polychondritis recurrens) to rzadka choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się nawracającymi epizodami zapalenia tkanki chrzęstnej w różnych częściach ciała. Proces zapalny obejmuje najczęściej chrząstkę małżowin usznych, przegrodę nosową, tchawicę, oskrzela, stawy oraz struktury oka.

Patogeneza schorzenia związana jest z produkcją autoprzeciwciał skierowanych przeciwko składnikom tkanki chrzęstnej, głównie kolagenowi typu II. W przebiegu choroby dochodzi do nacieków zapalnych, degradacji macierzy chrząstki i zastępowania jej tkanką włóknistą, co prowadzi do strukturalnych deformacji.

Objawy kliniczne obejmują ból, obrzęk i zaczerwienienie małżowin usznych z oszczędzeniem płatków, deformację nosa („nos siodełkowaty”), zapalenie spojówek, zapalne choroby oczu, zaburzenia słuchu, zwężenie dróg oddechowych z dusznością oraz bóle stawowe. Możliwe jest również zajęcie zastawek serca oraz dużych naczyń.

Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych McAdama, badaniach laboratoryjnych (podwyższone parametry zapalne), badaniach obrazowych oraz biopsji zajętych tkanek. W leczeniu stosuje się glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne oraz leki biologiczne w przypadkach opornych na standardową terapię.