dodatkowe żebra
Dodatkowe żebra to anomalia anatomiczna, w której występują żebra ponad standardową liczbę 12 par. Najczęściej spotykane są dodatkowe żebra szyjne (wyrastające z siódmego kręgu szyjnego) oraz lędźwiowe (wyrastające z pierwszego kręgu lędźwiowego). Częstość występowania szyjnych żeber dodatkowych szacuje się na 0,5-1% populacji, przy czym u kobiet diagnozowane są dwukrotnie częściej niż u mężczyzn.
Większość dodatkowych żeber pozostaje bezobjawowa i zostaje wykryta przypadkowo podczas badań obrazowych wykonywanych z innych przyczyn. Jednak w niektórych przypadkach mogą one powodować ucisk na naczynia krwionośne lub struktury nerwowe, prowadząc do zespołu górnego otworu klatki piersiowej, charakteryzującego się bólem, osłabieniem mięśni, parestezjami lub zaburzeniami krążenia w kończynie górnej.
Diagnostyka dodatkowych żeber opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Leczenie jest wskazane tylko w przypadku wystąpienia objawów i najczęściej polega na chirurgicznej resekcji nadliczbowego żebra, co prowadzi do ustąpienia dolegliwości u około 70% pacjentów. Procedura ta może być wykonywana różnymi technikami, w tym metodami małoinwazyjnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 150 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego przy długotrwałym podawaniu doustnym u myszy i szczurów w dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki zalecanej u ludzi). U samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. W zakresie wpływu na reprodukcję, flukonazol nie zaburzał płodności przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Efekty teratogenne były zależne od dawki: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały działania teratogennego, natomiast dawki ≥25 mg/kg mc. powodowały anomalie anatomiczne płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia), a dawki 80-320 mg/kg mc. wiązały się z wysoką śmiertelnością zarodków i poważnymi wadami rozwojowymi (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki).
anomalia anatomiczna, dodatkowe żebra, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, układ kielichowo-miedniczkowy, zaburzenie porodu, zmiana hormonalna