Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluoksetyna EGIS 10 mg
Dane przedkliniczne fluoksetyny wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Badania reprodukcyjne na dorosłych szczurach, z dawkami 1,5, 3,9 oraz 9,7 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, zdolność kojarzenia, rozwój ani parametry reprodukcyjne potomstwa. Natomiast u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg masy ciała przez 3 miesiące zaobserwowano spadek masy jąder i hipospermatogenezę, co wiązało się z przekroczeniem maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) i objawami toksyczności. W badaniach na młodych szczurach CD, podawanie fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia skutkowało poważnymi efektami niepożądanymi, takimi jak nieodwracalna degeneracja i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, niedojrzałość dróg rodnych u samic oraz zmniejszona płodność. Opóźnienia dojrzałości płciowej wystąpiły u samców przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę oraz u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, obserwowano zmniejszenie długości kości udowej oraz zmiany zwyrodnieniowe i martwicze mięśni szkieletowych.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Fluoksetyna EGIS
Dane przedkliniczne dla fluoksetyny obejmują szereg badań przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, które dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku. Badania te koncentrowały się na ocenie potencjalnego działania rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne i rozwój organizmu.1
Badania genotoksyczności i kancerogenności
Przeprowadzone badania in vitro oraz badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego fluoksetyny, co stanowi istotną informację dotyczącą bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tego leku.2
Badania na dorosłych zwierzętach
Badania nad rozrodem przeprowadzone na dorosłych szczurach, obejmujące obserwację drugiego pokolenia, wykazały brak niekorzystnego wpływu fluoksetyny na zdolność kojarzenia oraz płodność tych zwierząt. Dodatkowo, substancja czynna nie wykazywała działania teratogennego oraz nie wpływała negatywnie na wzrost, rozwój i parametry reprodukcyjne potomstwa. W badaniach tych fluoksetyna była podawana z pokarmem w stężeniach odpowiadających w przybliżeniu 1,5, 3,9 oraz 9,7 mg/kg masy ciała.3
Odmienne wyniki uzyskano natomiast w badaniach na samcach myszy, którym przez okres trzech miesięcy podawano fluoksetynę z pokarmem w dawce odpowiadającej około 31 mg/kg masy ciała. U tych zwierząt zaobserwowano spadek masy jąder oraz zaburzenia spermatogenezy (hipospermatogenezę). Należy jednak zaznaczyć, że stosowany poziom dawkowania przekraczał maksymalną dawkę tolerowaną (MTD), co potwierdzają zaobserwowane znaczące oznaki toksyczności.4
Badania na młodych zwierzętach
Szczególnie istotne dane dotyczące bezpieczeństwa uzyskano w badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na młodych szczurach CD. Podawanie chlorowodorku fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę w okresie od 21 do 90 dni po urodzeniu powodowało szereg poważnych efektów niepożądanych, w tym:5
- nieodwracalną degenerację i martwicę jąder
- wakuolizację nabłonka najądrzy
- niedojrzałość i brak aktywności dróg rodnych samic
- zmniejszoną płodność
Opóźnienia dojrzałości płciowej wystąpiły u samców (przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę) oraz u samic (przy dawce 30 mg/kg/dobę). Kliniczne znaczenie tych obserwacji dla ludzi pozostaje nieustalone.6
U szczurów, którym podawano fluoksetynę w dawce 30 mg/kg, zaobserwowano także zmniejszoną długość kości udowej w porównaniu z grupą kontrolną oraz zwyrodnienie, martwicę i regenerację mięśni szkieletowych.7
Stężenia osoczowe leku u zwierząt doświadczalnych w porównaniu do stężeń u ludzi
Przeprowadzone badania na młodych szczurach pozwoliły również określić stężenia osoczowe fluoksetyny i jej głównego metabolitu – norfluoksetyny. Po podaniu dawki wynoszącej 10 mg/kg masy ciała na dobę, stężenia osoczowe u zwierząt były około 0,8 do 8,8 razy (dla fluoksetyny) oraz 3,6 do 23,2 razy (dla norfluoksetyny) większe niż stężenia zwykle obserwowane u dzieci.8
Natomiast po zastosowaniu mniejszej dawki, wynoszącej 3 mg/kg masy ciała na dobę, stężenia osoczowe leku u zwierząt były większe od stężeń obserwowanych u dzieci około 0,04 do 0,5 raza (dla fluoksetyny) i 0,3 do 2,1 razy (dla norfluoksetyny).9
Wpływ na rozwój kości
Badania przeprowadzone na młodych myszach wykazały, że zahamowanie przenośnika serotoniny – co jest podstawowym mechanizmem działania fluoksetyny jako selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – zapobiega prawidłowemu przyrostowi kości. Obserwacje te znalazły potwierdzenie w danych klinicznych, jednakże dotychczas nie ustalono, czy efekt ten ma charakter odwracalny.10
Wpływ na zachowanie
W innym badaniu przeprowadzonym na młodych myszach, którym podawano fluoksetynę od 4 do 21 dnia po urodzeniu, wykazano, że zahamowanie przenośnika serotoniny wywiera długotrwały wpływ na zachowanie tych zwierząt. Nie określono jednak, czy efekt ten ma charakter przemijający. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi nie zostało dotychczas ustalone.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania