Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Palexia 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Badania przedkliniczne obejmują szereg aspektów bezpieczeństwa stosowania tapentadolu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Palexia. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę dostępnych danych przedklinicznych dotyczących genotoksyczności, działania rakotwórczego, wpływu na rozród oraz innych kluczowych parametrów bezpieczeństwa.¹

Potencjał genotoksyczny

W ramach oceny potencjału genotoksycznego tapentadolu przeprowadzono szereg standardowych badań. W teście Amesa z wykorzystaniem bakterii nie wykazano działania genotoksycznego substancji czynnej.² Badania aberracji chromosomowych in vitro początkowo dały niejednoznaczne wyniki, jednak po powtórzeniu testu uzyskano zdecydowanie negatywne rezultaty, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego w tym modelu badawczym.³ Dodatkowo przeprowadzono badania in vivo, oceniające dwa punkty końcowe: aberracje chromosomowe oraz nieplanowaną syntezę DNA. W badaniach tych stosowano dawki sięgające maksymalnej dawki tolerowanej i również nie wykazano działania genotoksycznego tapentadolu.⁴

Potencjał rakotwórczy

W celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego tapentadolu przeprowadzono długoterminowe badania na modelach zwierzęcych. Uzyskane wyniki nie wskazują na istnienie potencjalnego ryzyka działania rakotwórczego tapentadolu u ludzi.⁵

Wpływ na rozród i rozwój

Przeprowadzone badania nie wykazały negatywnego wpływu tapentadolu na płodność zarówno samców, jak i samic szczurów.⁶ Jednakże przy zastosowaniu dużych dawek zaobserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności w macicy. Nie określono jednoznacznie, czy efekt ten był związany z wpływem substancji na samce czy samice.⁷

W badaniach potencjalnego działania teratogennego, przeprowadzonych na szczurach i królikach po podaniu dożylnym i podskórnym, nie stwierdzono takiego wpływu tapentadolu.⁸ Należy jednak zauważyć, że po zastosowaniu dawek o nasilonym działaniu farmakodynamicznym, przekraczających zakres terapeutyczny, obserwowano:

• Opóźnienie rozwoju embrionów
• Działanie embriotoksyczne manifestujące się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, związanymi z aktywnością receptora opioidowego μ⁹

Po podaniu dożylnym tapentadolu u szczurów zaobserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności w macicy.¹⁰

Wpływ na potomstwo i laktacja

Istotne dane uzyskano w badaniach wpływu tapentadolu na potomstwo. U szczurów stwierdzono zwiększoną śmiertelność osesków F1, które w okresie od 1 do 4 dnia po urodzeniu były bezpośrednio narażone na działanie tapentadolu wydzielanego do mleka samic.¹¹ Efekt ten obserwowano już przy dawkach nietoksycznych dla samic. Warto podkreślić, że pomimo zwiększonej śmiertelności, nie stwierdzono wpływu tapentadolu na parametry neurobehawioralne osesków.¹²

Przenikanie do mleka

Przeprowadzono specjalistyczne badania dotyczące wydzielania tapentadolu z mlekiem samic szczurów. Badania te wykonano na noworodkach szczurzych karmionych przez samice, którym podawano tapentadol.¹³ U noworodków stwierdzono zależną od stosowanej dawki ekspozycję zarówno na tapentadol, jak i na O-glukuronid tapentadolu (metabolit).¹⁴ Na podstawie uzyskanych wyników sformułowano wniosek, że tapentadol przenika do mleka, co może mieć istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania leku u kobiet karmiących piersią.¹⁵