komórka apoptotyczna
Komórka apoptotyczna to komórka znajdująca się w procesie apoptozy – zaprogramowanej śmierci komórkowej, która jest ściśle kontrolowanym mechanizmem eliminacji niepotrzebnych lub uszkodzonych komórek. W przeciwieństwie do nekrozy, apoptoza nie wywołuje stanu zapalnego i jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Morfologicznie komórki apoptotyczne charakteryzują się kurczeniem cytoplazmy, kondensacją chromatyny, fragmentacją jądra komórkowego (karioreksis) oraz tworzeniem pęcherzyków błonowych na powierzchni (blebbing). W końcowym etapie apoptozy dochodzi do rozpadu komórki na ciałka apoptotyczne, które są następnie fagocytowane przez komórki układu immunologicznego.
Na poziomie molekularnym w komórkach apoptotycznych dochodzi do aktywacji kaskady kaspaz, eksternalizacji fosfatydyloseryny na zewnętrzną warstwę błony komórkowej (co stanowi sygnał „zjedz mnie” dla fagocytów) oraz fragmentacji DNA. Procesy te są inicjowane na drodze zewnątrzpochodnej (poprzez receptory śmierci) lub wewnątrzpochodnej (mitochondrialnej).
Identyfikacja komórek apoptotycznych w badaniach laboratoryjnych ma znaczenie diagnostyczne w wielu stanach klinicznych, w tym w chorobach neurodegeneracyjnych, nowotworach czy chorobach autoimmunologicznych. W diagnostyce wykorzystuje się metody takie jak test TUNEL, barwienie aneksyną V czy cytometria przepływowa.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka wielopostaciowa na światło – Etiologia i przyczyny
Wysypka wielopostaciowa na światło (PMLE) jest najczęstszą immunologiczną fotodermatozą, stanowiącą około 70% zmian skórnych wywołanych promieniowaniem UV. Patogeneza PMLE opiera się na opóźnionej reakcji nadwrażliwości typu IV na endogenny antygen indukowany promieniowaniem UVA (odpowiedzialnym za 75-90% przypadków), UVB lub światłem widzialnym. Kluczowym mechanizmem jest zaburzenie immunosupresji indukowanej UV, co prowadzi do nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej i stanu zapalnego skóry, potwierdzonego histopatologicznie przez gęsty okołonaczyniowy naciek limfocytarny oraz zmiany w naskórku (hiperkeratoza, spongioza). Czynniki genetyczne odgrywają istotną rolę, z pozytywnym wywiadem rodzinnym u 15-46% pacjentów, a szczególnie u rdzennych Amerykanów (75%). W patogenezie uwzględnia się także wpływ hormonów, zwłaszcza estrogenu, który może hamować immunosupresję UV, co tłumaczy wyższą częstość występowania u kobiet i zmniejszenie objawów po menopauzie.
apoptoza, cytokina immunosupresyjna, czynnik genetyczny, czynnik hormonalny, defensyna, dziedziczenie autosomalne dominujące, fibronektyna, fotodermatoza, fotouczulenie, immunosupresja indukowana promieniowaniem UV, interleukina 36, kaspaza-1, komórka apoptotyczna, mikrobiom skóry, naciek limfocytarny okołonaczyniowy, niedobór witaminy D3, peptyd przeciwdrobnoustrojowy, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, reakcja nadwrażliwości typu IV, receptor Toll-podobny, stres oksydacyjny, światło widzialne, tolerancja immunologiczna, wysypka wielopostaciowa na światło, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba ziarniniakowa – Etiologia i przyczyny
Przewlekła choroba ziarniniakowa (CGD) jest rzadkim, wrodzonym defektem układu odpornościowego, wynikającym z mutacji w genach kodujących podjednostki kompleksu oksydazy NADPH fagocytów (CYBB, CYBA, NCF1, NCF2, NCF4, CYBC1). Mutacje te prowadzą do zaburzenia produkcji reaktywnych form tlenu (ROS), w tym anionorodnika ponadtlenkowego (O₂⁻) i nadtlenku wodoru (H₂O₂), co skutkuje niezdolnością neutrofilów i innych fagocytów do efektywnego zabijania katalazo-dodatnich bakterii i grzybów, takich jak Staphylococcus aureus, Burkholderia cepacia, Aspergillus spp. Dziedziczenie CGD może być sprzężone z chromosomem X (około 65-70% przypadków, mutacje w genie CYBB) lub autosomalne recesywne (30-35%, mutacje w pozostałych genach). Klinicznie choroba manifestuje się nawracającymi, ciężkimi infekcjami oraz tworzeniem ziarniniaków w różnych tkankach, co jest wynikiem przewlekłego stanu zapalnego i upośledzonej degradacji sfagocytowanego materiału.
anionorodnik ponadtlenkowy, aspergiloza, Burkholderia cepacia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diagnostyka laboratoryjna, dziedziczenie autosomalne recesywne, dziedziczenie sprzężone z chromosomem X, kandydoza, komórka apoptotyczna, korelacja genotyp-fenotyp, mutacja genu, mutacja missense, mutacja nonsensowna, mutacja splicingowa, nadtlenek wodoru, neutrofil, Nocardia, oksydaza NADPH, podłoże genetyczne, przesunięcie ramki odczytu, przewlekła choroba ziarniniakowa, reaktywna forma tlenu, Serratia marcescens, skośna inaktywacja chromosomu X, Staphylococcus aureus, szczepienie BCG, wybuch tlenowy, zakażenie bakteryjne i grzybicze, ziarniniak