Właściwości farmakokinetyczne
Pantoprazole Eugia 40 mg

Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Substancja wiąże się w około 98% z białkami osocza, a jej objętość dystrybucji wynosi około 0,15 L/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym szlakiem demetylacji przez CYP2C19 i sprzęganiem z siarczanem, oraz alternatywnym utlenianiem przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Mimo krótkiego okresu półtrwania, efekt farmakodynamiczny utrzymuje się dłużej dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (około 80%) i w mniejszym stopniu z kałem (około 20%).

Właściwości farmakokinetyczne pantoprazolu

Pantoprazol charakteryzuje się spójnym profilem farmakokinetycznym, który nie wykazuje różnic między pojedynczym a wielokrotnym podaniem. W zakresie dawek od 10 do 80 mg, kinetyka osoczowa pantoprazolu przebiega w sposób liniowy, niezależnie od drogi podania (doustnej czy dożylnej). 1

Dystrybucja pantoprazolu

Po podaniu pantoprazol w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza krwi (około 98%). Objętość dystrybucji substancji aktywnej jest stosunkowo niewielka i wynosi około 0,15 L/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję tkankową. 2

Metabolizm pantoprazolu

Metabolizm pantoprazolu odbywa się niemal wyłącznie w wątrobie. Główny szlak metaboliczny obejmuje demetylację katalizowaną przez izoenzym CYP2C19 z następującym sprzęganiem z siarczanem. Alternatywne szlaki metaboliczne obejmują procesy utleniania, które są katalizowane przez izoenzym CYP3A4. 3

Eliminacja pantoprazolu

Pantoprazol charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania końcowej fazy eliminacji, wynoszącym około 1 godziny. Klirens substancji aktywnej wynosi około 0,1 L/h/kg. Pomimo krótkiego okresu półtrwania, efekt farmakodynamiczny pantoprazolu (hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego) jest znacznie dłuższy niż wskazywałby na to okres półtrwania. Wynika to ze specyficznego wiązania pantoprazolu z pompą protonową w komórkach okładzinowych żołądka. 4

Metabolity pantoprazolu są eliminowane głównie przez nerki (około 80%), natomiast pozostała część wydalana jest z kałem. Głównym metabolitem identyfikowanym zarówno w surowicy, jak i w moczu jest demetylopantoprazol, który występuje w formie sprzężonej z siarczanem. Okres półtrwania głównego metabolitu (około 1,5 godziny) nieznacznie przekracza okres półtrwania substancji macierzystej. 5

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby słabo metabolizujące

W populacji europejskiej około 3% osób to słabi metabolizerzy, u których nie występuje funkcjonalny enzym CYP2C19. U tych pacjentów metabolizm pantoprazolu jest prawdopodobnie katalizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Po podaniu jednorazowej dawki 40 mg pantoprazolu, średnie pole pod krzywą stężenia w osoczu (AUC) było 6-krotnie większe u osób słabo metabolizujących w porównaniu do osób z funkcjonalnym enzymem CYP2C19 (określanych jako intensywnie metabolizujący). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) było wyższe przeciętnie o 60%. Te różnice farmakokinetyczne nie wpływają jednak na zalecenia dotyczące dawkowania pantoprazolu. 6

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób poddawanych dializoterapii, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania pantoprazolu. Okres półtrwania substancji aktywnej pozostaje krótki, podobnie jak u osób zdrowych. Podczas zabiegu dializy eliminowane są jedynie niewielkie ilości pantoprazolu. Pomimo umiarkowanego wydłużenia okresu półtrwania głównego metabolitu (do 2-3 godzin), eliminacja pozostaje szybka, bez zjawiska kumulacji produktu. 7

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby (klasa A i B według klasyfikacji Childa) farmakokinetyka pantoprazolu ulega znaczącym zmianom. Okres półtrwania przedłuża się do 7-9 godzin, a wartości pola pod krzywą stężenia w czasie (AUC) zwiększają się 5-7-krotnie. Pomimo tych istotnych zmian, maksymalne stężenie w surowicy wzrasta jedynie nieznacznie (około 1,5-krotnie) w porównaniu z osobami zdrowymi. 8

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się niewielkie zwiększenie wartości AUC oraz maksymalnego stężenia (Cmax) pantoprazolu w porównaniu z osobami młodszymi. Te różnice nie mają jednak istotnego znaczenia klinicznego i nie wymagają modyfikacji dawkowania. 9

Dzieci i młodzież

W badaniach farmakokinetycznych przeprowadzonych u dzieci i młodzieży w wieku 2-16 lat, którym podawano dożylnie pojedynczą dawkę pantoprazolu wynoszącą 0,8 lub 1,6 mg/kg masy ciała, nie wykazano istotnej zależności między klirensem pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta. Wartości pola pod krzywą stężenia w czasie (AUC) oraz objętości dystrybucji były zbliżone do wartości obserwowanych u osób dorosłych. 10

Parametry farmakokinetyczne pantoprazolu

Parametr Wartość Uwagi
Wiązanie z białkami osocza około 98% Wysoki stopień wiązania z białkami krwi
Objętość dystrybucji około 0,15 L/kg Stosunkowo niska objętość dystrybucji
Okres półtrwania końcowej fazy eliminacji około 1 godziny Krótki okres półtrwania
Klirens około 0,1 L/h/kg Szybki klirens
Główny szlak metaboliczny Demetylacja przez CYP2C19 Następnie sprzęganie z siarczanem
Dodatkowy szlak metaboliczny Utlenienie przez CYP3A4 Istotny szczególnie u osób słabo metabolizujących
Okres półtrwania głównego metabolitu około 1,5 godziny Nieznacznie dłuższy niż pantoprazolu
Wydalanie z moczem około 80% Głównie w postaci metabolitów
Wydalanie z kałem około 20% Pozostała część metabolitów
Okres półtrwania u pacjentów z marskością wątroby 7-9 godzin Klasa A i B według Childa
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl