Właściwości farmakokinetyczne
Ranloc 20 mg

Pantoprazol, substancja czynna leku Ranloc, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 2,0-2,5 godziny i Cmax około 1-1,5 µg/ml po dawce 20 mg. Biodostępność wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie opóźnia początek działania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (główny) i CYP3A4, co wiąże się z polimorfizmem metabolicznym. Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem, są wydalane w 80% z moczem i 20% z kałem.

Właściwości farmakokinetyczne pantoprazolu

Pantoprazol, substancja czynna leku Ranloc, charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego zachowanie w organizmie pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis parametrów farmakokinetycznych tego leku, z uwzględnieniem istotnych grup pacjentów i czynników wpływających na jego metabolizm i wydalanie.1

Wchłanianie

Pantoprazol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Już po jednorazowym zastosowaniu dawki 20 mg leku, maksymalne stężenie w surowicy krwi pojawia się średnio po 2,0-2,5 godzinie od momentu podania i osiąga wartość około 1-1,5 µg/ml. Co istotne, wartości te nie ulegają zmianie podczas wielokrotnego podawania leku, co wskazuje na brak kumulacji substancji w organizmie.2

Farmakokinetyka pantoprazolu wykazuje charakter liniowy w szerokim zakresie dawek od 10 do 80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Oznacza to, że zwiększenie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w osoczu.3

Biodostępność pantoprazolu w postaci tabletki dojelitowej wynosi około 77%. Istotną informacją dla pacjentów jest fakt, że jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na wartość pola pod krzywą (AUC), maksymalne stężenie w surowicy, a tym samym na biodostępność leku. Spożycie posiłku może jedynie spowodować opóźnienie początku działania pantoprazolu.4

Dystrybucja

Po wchłonięciu pantoprazol w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – stopień wiązania wynosi około 98%. Jest to jeden z wyższych wskaźników wiązania z białkami wśród leków z grupy inhibitorów pompy protonowej. Objętość dystrybucji pantoprazolu wynosi około 0,15 l/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do tkanek poza łożyskiem naczyniowym.5

Metabolizm

Metabolizm pantoprazolu zachodzi prawie wyłącznie w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest demetylacja katalizowana przez enzym CYP2C19 z cytochromu P450, a następnie sprzęganie powstałego metabolitu z siarczanem. Dodatkowo pantoprazol jest metabolizowany również poprzez utlenienie przy udziale enzymu CYP3A4. Interesującym aspektem farmakokinetyki pantoprazolu jest jego polimorfizm metaboliczny związany z aktywnością enzymu CYP2C19.6

Eliminacja

Pantoprazol charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania końcowej fazy eliminacji, wynoszącym około 1 godziny. Klirens leku kształtuje się na poziomie około 0,1 l/h/kg. Warto podkreślić, że choć okres półtrwania pantoprazolu jest krótki, jego działanie terapeutyczne (hamowanie wydzielania kwasu solnego) utrzymuje się znacznie dłużej. Wynika to ze specyficznego wiązania się leku z pompą protonową w komórkach okładzinowych żołądka.7

Metabolity pantoprazolu są wydalane z organizmu przede wszystkim przez nerki, które odpowiadają za eliminację około 80% dawki leku. Pozostała część jest wydalana z kałem. Głównym metabolitem pantoprazolu zarówno w osoczu, jak i w moczu jest demetylopantoprazol, który jest sprzęgany z siarczanem. Okres półtrwania tego metabolitu wynosi około 1,5 godziny i nie różni się znacząco od okresu półtrwania związku macierzystego.8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci słabo metabolizujący

U około 3% populacji europejskiej występuje genetyczny wariant, charakteryzujący się brakiem funkcjonalnego enzymu CYP2C19. Osoby te określane są jako słabo metabolizujące. U takich pacjentów metabolizm pantoprazolu jest prawdopodobnie katalizowany głównie przez enzym CYP3A4.9

Konsekwencje farmakologiczne tego stanu są znaczące:

  • Po podaniu pojedynczej dawki 40 mg pantoprazolu, średnie pole powierzchni pod krzywą stężenia w osoczu od czasu (AUC) jest około 6-krotnie większe u osób słabo metabolizujących w porównaniu do osób z funkcjonalnym enzymem CYP2C19 (intensywnie metabolizujących)
  • Średnie wartości maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) są wyższe o około 60%

Pomimo tych różnic, nie ma konieczności modyfikacji dawkowania pantoprazolu u pacjentów słabo metabolizujących.10

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, włączając osoby poddawane dializie, farmakokinetyka pantoprazolu ulega tylko niewielkim zmianom:

  • Okres półtrwania pantoprazolu pozostaje krótki, podobnie jak u osób zdrowych
  • Podczas dializy usuwane są jedynie niewielkie ilości leku
  • Okres półtrwania głównego metabolitu (demetylopantoprazolu) jest umiarkowanie wydłużony do 2-3 godzin, ale wydalanie nadal zachodzi szybko, bez ryzyka kumulacji produktu

W związku z tymi właściwościami, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki pantoprazolu.11

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby klasy A i B według klasyfikacji Childa, farmakokinetyka pantoprazolu ulega istotnym zmianom:

  • Okres półtrwania wydłuża się do 3-6 godzin (w porównaniu do około 1 godziny u osób zdrowych)
  • Wartości AUC (pola pod krzywą) zwiększają się 3-5-krotnie
  • Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) zwiększa się tylko nieznacznie, około 1,3-krotnie w porównaniu ze zdrowymi osobami

Te zmiany wynikają z ograniczonej zdolności wątroby do metabolizowania pantoprazolu u pacjentów z jej uszkodzeniem.12

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się niewielkie zwiększenie wartości AUC oraz stężenia maksymalnego (Cmax) w porównaniu z osobami młodszymi. Zmiany te nie są jednak klinicznie istotne i nie wymagają modyfikacji dawkowania pantoprazolu.13

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono badania farmakokinetyczne pantoprazolu również w populacji pediatrycznej. Wyniki wskazują na następujące właściwości:

  • Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 20 lub 40 mg pantoprazolu dzieciom w wieku 5-16 lat, wartości AUC i Cmax odpowiadały zakresowi wartości obserwowanych u dorosłych
  • Po pojedynczym podaniu dożylnym pantoprazolu w dawce 0,8 lub 1,6 mg/kg masy ciała dzieciom w wieku 2-16 lat, nie stwierdzono znaczącej zależności pomiędzy klirensem pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta
  • Wartości AUC oraz objętość dystrybucji u dzieci były zgodne z danymi uzyskanymi u osób dorosłych

Powyższe dane wskazują, że farmakokinetyka pantoprazolu u dzieci i młodzieży jest porównywalna z obserwowaną u dorosłych.14

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych pantoprazolu
Parametr Wartość Uwagi
Wchłanianie Szybkie Tmax: 2,0-2,5 h
Stężenie maksymalne (Cmax) 1-1,5 μg/ml Po dawce 20 mg
Biodostępność Około 77% Brak wpływu pokarmu na biodostępność
Wiązanie z białkami Około 98% Wysokie wiązanie z białkami osocza
Objętość dystrybucji Około 0,15 l/kg Ograniczona dystrybucja do tkanek
Metabolizm Głównie wątrobowy Enzymy: CYP2C19 (główny), CYP3A4
Okres półtrwania (t1/2) Około 1 h Osoby zdrowe
Klirens Około 0,1 l/h/kg Osoby zdrowe
Wydalanie 80% z moczem, 20% z kałem Głównie jako metabolity
t1/2 przy marskości wątroby 3-6 h Klasa A i B wg Childa
t1/2 metabolitu głównego Około 1,5 h Demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl