stężenie pantoprazolu
Stężenie pantoprazolu odnosi się do ilości tego leku obecnej w osoczu krwi pacjenta. Pantoprazol jest inhibitorem pompy protonowej (IPP), stosowanym w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD), wrzody żołądka i dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona.
Monitorowanie stężenia pantoprazolu w osoczu może być istotne w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, u których metabolizm leku może być spowolniony. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) pantoprazolu po podaniu doustnym 40 mg osiągane jest po około 2,5 godziny i wynosi średnio 2-3 μg/ml. Lek wiąże się z białkami osocza w około 98%.
Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, przede wszystkim przez izoenzym CYP2C19. Zmienność genetyczna tego enzymu może wpływać na stężenie leku i jego skuteczność kliniczną. U osób z wolnym metabolizmem CYP2C19 (tzw. słabych metabolizerów) stężenie pantoprazolu może być kilkukrotnie wyższe niż u osób z prawidłową aktywnością tego enzymu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pantosis MAX 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pantoprazolu, substancji czynnej produktu Pantosis MAX, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności potwierdziły brak istotnego ryzyka. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach ujawniły występowanie nowotworów neuroendokrynnych oraz brodawczaków komórek nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiązano ze znacznym wzrostem stężenia gastryny w surowicy krwi przy długotrwałym podawaniu dużych dawek pantoprazolu (200 mg/kg masy ciała). Ponadto, w jednym badaniu zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów oraz u samic myszy, co przypisano wysokiej szybkości metabolizmu leku w wątrobie tych zwierząt.
bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, ekspozycja na pantoprazol, embriotoksyczność, gastryna, genotoksyczność, guz wątroby, inhibitor pompy protonowej, krążenie płodowe, metabolizm pantoprazolu, nowotwór neuroendokrynny, nowotwór tarczycy, pantoprazol, rakotwórczość, rakowiak żołądka, stężenie pantoprazolu, toksyczność, tyroksyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg
Pantoprazol wykazuje szybkie i stabilne wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 1-1,5 µg/ml osiąganym po 2-2,5 godzinach. Biodostępność leku w formie tabletek dojelitowych wynosi około 77% i nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu, który jedynie opóźnia początek działania. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (~98%) i charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji ok. 0,15 l/kg). Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z polimorfizmem CYP2C19, u których AUC po dawce 40 mg może być nawet 6-krotnie wyższe, a Cmax wzrasta o około 60%. Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, jednak czas działania jest dłuższy ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki (80%), a metabolity są wydalane także z kałem (20%).
biodostępność pantoprazolu, biotransformacja, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, fenotyp słabo metabolizujący, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent dializowany, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie pantoprazolu, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu żołądkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg
Przedkliniczne badania pantoprazolu, obejmujące farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. W dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiąże się z podwyższonym stężeniem gastryny w surowicy. Dodatkowo, u szczurów i myszy odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby, a u szczurów poddanych dawce 200 mg/kg – niewielkie zwiększenie nowotworów tarczycy, co jest efektem zmian metabolizmu tyroksyny. Ze względu na znacznie niższe dawki stosowane u ludzi, ryzyko kliniczne jest minimalne.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, gastryna w surowicy, gruczoł tarczowy, guz wątroby, metabolizm tyroksyny, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, rakowiak żołądka, stężenie pantoprazolu, tabletka dojelitowa, toksyczność potomstwa, toksyczność wielokrotnego podania, wzrost kostny, zmiana nowotworowa tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – IPP 40 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne pantoprazolu (IPP 40 mg) wykazały brak istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dwuletnie badania karcynogenności u szczurów ujawniły nowotwory neuroendokrynne i brodawczaki płaskonabłonkowe w przedżołądku, co jest mechanizmem wtórnym do hipergastrynemii indukowanej przez wysokie dawki leku. U szczurów i samic myszy zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby, co wiązano z intensywnym metabolizmem wątrobowym pantoprazolu. Dodatkowo, przy dawce 200 mg/kg mc. u szczurów stwierdzono nieznaczny wzrost nowotworów tarczycy, powiązany ze zmianami metabolizmu tyroksyny, jednak ze względu na relatywnie niską dawkę terapeutyczną u ludzi, nie przewiduje się podobnych efektów klinicznych.
brodawczak płaskonabłonkowy, działanie teratogenne, gastryna w surowicy, genotoksyczność, guz wątroby, hipergastrynemia, karcynogenność, metabolizm tyroksyny, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, pochodna benzoimidazolowa, przenikanie przez łożysko, rakowiak żołądka, rozpad tyroksyny, stężenie pantoprazolu, toksyczność potomstwa, zmiana nowotworowa tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ozzion 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pantoprazolu, substancji czynnej leku Ozzion, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Dwuletnie badania rakotwórczości u gryzoni ujawniły nowotwory neuroendokrynne i brodawczaki płaskonabłonkowe w przedżołądku szczurów, co wiązano ze znacznym wzrostem stężenia gastryny w surowicy przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek (do 200 mg/kg mc.). Zaobserwowano także zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy oraz niewielki wzrost nowotworów tarczycy u szczurów, co przypisano specyficznym zmianom metabolicznym. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów, przy ekspozycji odpowiadającej około dwukrotności klinicznej (Cmax), odnotowano toksyczność u potomstwa, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością, obniżoną masą ciała i zahamowaniem wzrostu kości, jednak parametry te ulegały poprawie po zakończeniu leczenia. Nie stwierdzono działania teratogennego ani zaburzeń płodności, choć pantoprazol przenika przez barierę łożyskową, ze wzrostem stężenia u płodu w zaawansowanej ciąży.
badanie toksyczności, bariera łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, działanie teratogenne, gastryna, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm tarczycy, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, podstawiony benzoimidazol, rakotwórczość, rakowiak żołądka, rozwój kości, stężenie pantoprazolu, toksyczność młodych osobników, tyroksyna, zaburzenie płodności