zespół odstawienia benzodiazepin

Zespół odstawienia benzodiazepin to zbiór objawów psychicznych i fizycznych, które występują po nagłym przerwaniu lub znacznej redukcji dawki benzodiazepin, zwłaszcza po ich długotrwałym stosowaniu. Benzodiazepiny, działając na receptory GABA-ergiczne, wywołują efekt przeciwlękowy, nasenny i miorelaksacyjny, a ich nagłe odstawienie prowadzi do nadpobudliwości układu nerwowego.

Objawy odstawienia mogą obejmować lęk, bezsenność, drażliwość, drgawki, bóle głowy, zaburzenia percepcji, parestezje, nadwrażliwość na bodźce, nudności, wymioty, tachykardię, nadciśnienie tętnicze oraz w ciężkich przypadkach delirium i drgawki. Nasilenie objawów zależy od rodzaju benzodiazepiny, dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnych cech pacjenta.

Zespół odstawienia benzodiazepin o krótkim czasie działania (np. alprazolam) pojawia się zwykle po 1-2 dniach, natomiast w przypadku leków długodziałających (np. diazepam) może wystąpić po 3-8 dniach. Objawy mogą utrzymywać się od kilku tygodni do kilku miesięcy, a w niektórych przypadkach obserwuje się przedłużony zespół odstawienia (PAWS), trwający ponad 6 miesięcy.

Leczenie polega na stopniowym zmniejszaniu dawki benzodiazepiny (zazwyczaj o 10-25% co 1-2 tygodnie) lub zamianie na równoważną dawkę benzodiazepiny długodziałającej, najczęściej diazepamu, a następnie jej powolnej redukcji. W terapii wspomagającej stosuje się leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, walproiniany), przeciwdepresyjne oraz terapię poznawczo-behawioralną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl