acetylowana mesalazyna
Acetylowana mesalazyna, znana również jako N-acetylo-5-aminosalicylan (N-Ac-5-ASA), to metabolit mesalazyny (5-aminosalicylowego kwasu, 5-ASA) powstający w procesie acetylacji, głównie w wątrobie i ścianie jelita. Mesalazyna jest podstawowym lekiem stosowanym w terapii nieswoistych chorób zapalnych jelit (NChZJ), szczególnie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG) i choroby Leśniowskiego-Crohna.
Acetylacja mesalazyny zmniejsza jej aktywność przeciwzapalną, co oznacza, że metabolit ten wykazuje słabsze działanie terapeutyczne niż związek macierzysty. Proces acetylacji jest indywidualnie zróżnicowany, a szybkość metabolizmu może wpływać na skuteczność leczenia. U pacjentów z szybkim metabolizmem może być konieczne stosowanie wyższych dawek mesalazyny dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego.
Monitorowanie stężenia acetylowanej mesalazyny we krwi i kale może służyć ocenie przestrzegania zaleceń terapeutycznych przez pacjenta oraz efektywności zastosowanego leczenia. Wydalanie acetylowanej mesalazyny następuje głównie z moczem, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas terapii mesalazyną, uwzględniając możliwość kumulacji metabolitów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Mesalazyna podawana doodbytniczo w formie czopków (250 mg i 500 mg) wykazuje znaczne zróżnicowanie wchłaniania, mieszczące się w zakresie 5-35% podanej dawki, co należy uwzględnić w kontekście potencjalnego działania ogólnoustrojowego. Po absorpcji, mesalazyna (5-ASA) oraz jej główny metabolit acetylowany (Ac-5-ASA) nie przenikają przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych w OUN. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% dla mesalazyny i około 80% dla Ac-5-ASA, co wpływa na farmakokinetykę i biodostępność aktywnej frakcji leku.
acetylacja, acetylowana mesalazyna, Asamax, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, biodostępność, czopek doodbytniczy, dystrybucja leku, kwas 5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, okres półtrwania w osoczu, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doodbytnicze, ściana jelita, szlak metaboliczny, wchłanianie mesalazyny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Mesalazyna podana w postaci czopków (Asamax 500 mg) charakteryzuje się zmiennym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, wynoszącym od 5% do 35% podanej dawki, co implikuje możliwość działania ogólnoustrojowego mimo podania doodbytniczego. Po absorpcji, mesalazyna wiąże się z białkami osocza w około 50%, natomiast jej główny metabolit, acetylowana mesalazyna (Ac-5-ASA), wykazuje wyższe wiązanie na poziomie około 80%. Zarówno mesalazyna, jak i Ac-5-ASA nie przenikają przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, co ogranicza ich wpływ na ośrodkowy układ nerwowy i wpływa na profil bezpieczeństwa terapii.
Ac-5-ASA, acetylacja, acetylowana mesalazyna, Asamax, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, białko osocza, działanie ogólnoustrojowe, hydroliza, kwas aminosalicylowy, mesalazyna, okres półtrwania, podanie doodbytnicze, ściana jelita, stężenie terapeutyczne, zmienność osobnicza -
Leksykon leków
Mesalazyna, stosowana miejscowo w postaci tabletek dojelitowych (np. Asamax 500 zawierający 500 mg substancji czynnej), charakteryzuje się zmienną biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą od 5% do 20% podanej dawki. Ograniczona absorpcja jest korzystna, gdyż umożliwia wysokie stężenie leku w świetle jelita grubego. Po wchłonięciu, mesalazyna wiąże się z białkami osocza w 43%, natomiast jej acetylowany metabolit w 78%, co wpływa na dystrybucję i potencjalne interakcje farmakologiczne. Metabolizm zachodzi głównie przez nieodwracalną acetylację, bez istotnego wpływu polimorfizmu N-acetylotransferazy na farmakokinetykę leku.
absorpcja leku, acetylacja, acetylowana mesalazyna, biodostępność, dystrybucja, dystrybucja leku, farmakokinetyka, interakcja lekowa, jelito grube, mesalazyna, metabolit leku, N-acetylotransferaza, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, tabletka dojelitowa, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią -
Leksykon leków
Mesalazyna w postaci leku Mezavant (tabletki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu 1200 mg) przenika przez barierę łożyskową, jednak stężenia u płodu są znacznie niższe niż terapeutyczne u dorosłych. Badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodkowy, poród ani rozwój poporodowy, choć pojedyncze przypadki hematologicznych zaburzeń u noworodków (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość) zostały odnotowane. Mesalazyna przenika również do mleka kobiecego, przy czym metabolit acetylowany osiąga wyższe stężenia niż forma nieacetylowana. Terapia w ciąży i laktacji powinna być prowadzona z ostrożnością, stosując najniższą skuteczną dawkę i monitorując parametry hematologiczne noworodków oraz obserwując niemowlęta karmione piersią pod kątem biegunek.
acetylowana mesalazyna, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, dawka 1200 mg, funkcja reprodukcyjna, leukopenia, mesalazyna, mleko kobiece, niedokrwistość, nieswoiste zapalenie jelit, ostra biegunka, parametr hematologiczny, parametr nasienia, potencjał reprodukcyjny, powikłanie u noworodka, przewlekła choroba zapalna jelit, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowy i płodowy, tabletka dojelitowa o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia -
Leksykon leków
Mesalazyna, stosowana miejscowo w preparacie Asamax 250, wykazuje zmienny stopień wchłaniania z przewodu pokarmowego, wynoszący od 5% do 20% podanej dawki, co jest istotne z klinicznego punktu widzenia i wymaga ostrożności przy zamianie preparatów. Po absorpcji, mesalazyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (43%), natomiast jej główny metabolit – acetylowana mesalazyna – wykazuje znacznie wyższe wiązanie (78%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez szybki i nieodwracalny proces acetylacji, bez obserwowanego polimorfizmu genetycznego w szybkości tego procesu, co odróżnia mesalazynę od innych leków, np. sulfapirydyny.
acetylacja, acetylowana mesalazyna, Asamax, eliminacja nerkowa, eliminacja z żółcią, mesalazyna, metabolit, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, polimorfizm genetyczny, sulfapirydyna, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe -
Leksykon leków
Mesalazyna, substancja czynna leku Salaza w dawce 500 mg w postaci tabletek dojelitowych, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym dostosowanym do leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Po podaniu doustnym 500 mg trzy razy na dobę, stężenia 5-ASA i jej acetylowanego metabolitu (Ac-5-ASA) w osoczu w stanie stacjonarnym wynoszą odpowiednio 0,7 µg/ml i 1,2 µg/ml, z Tmax około 5-6 godzin. U zdrowych ochotników na czczo maksymalne stężenia są wyższe (1,3 µg/ml dla 5-ASA i 2,3 µg/ml dla Ac-5-ASA). Mesalazyna jest wydalana głównie w postaci metabolitu Ac-5-ASA, który stanowi ponad 90% leku w moczu, a całkowite odzyskiwanie substancji czynnej i metabolitów wynosi około 44% w moczu i 35% w kale, co wskazuje na działanie zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe.
acetylacja, acetylowana mesalazyna, choroba zapalna jelit, działanie terapeutyczne, eliminacja leku, kwas 5-aminosalicylowy, kwas żołądkowy, mesalazyna, parametr AUC, przedłużone uwalnianie, przewód pokarmowy, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, substancja czynna, tabletka dojelitowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego -
Leksykon substancji czynnych
Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy, 5-ASA) wykazuje zmienną farmakokinetykę zależną od postaci farmaceutycznej, dawki oraz miejsca podania, z wchłanianiem wynoszącym zazwyczaj 5-20%. Po podaniu doustnym w dawce 500 mg trzy razy dziennie u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, stężenia 5-ASA i acetylomesalazyny w osoczu wynoszą odpowiednio 0,7 µg/ml i 1,2 µg/ml. Maksymalne stężenia w osoczu przy postaciach o przedłużonym uwalnianiu osiągane są po około 5 godzinach. Wchłanianie jest opóźnione przez wysokotłuszczowe posiłki, które zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję (Cmax o 91%, AUC o 16%). Mesalazyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (43%), a jej metabolit acetylowany silniej (78-83%). Objętość dystrybucji wynosi około 18-25 L, a okres półtrwania mesalazyny to 0,7-2,4 godziny, natomiast metabolitu 7-12 godzin. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (klirens nerkowy mesalazyny 1,8-6,4 L/godz., metabolitu 12-15 L/godz.) oraz kał, z udziałem acetylacji w jelitach i wątrobie. Nie obserwowano kumulacji przy długotrwałym stosowaniu wlewów doodbytniczych (1-4 g/dobę).
acetylacja, acetylomesalazyna, acetylowana mesalazyna, choroba zapalna jelit, czopek z mesalazyną, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, klirens nerkowy, kwas 5-aminosalicylowy, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, mesalazyna, N-acetylotransferaza-1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła zapalna choroba jelita grubego, sprzężenie z kwasem glukuronowym, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, wlew doodbytniczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydalanie cewkowe, zawiesina doodbytnicza
