Właściwości farmakokinetyczne
Asamax 250 250 mg

Mesalazyna podawana doodbytniczo w formie czopków (250 mg i 500 mg) wykazuje znaczne zróżnicowanie wchłaniania, mieszczące się w zakresie 5-35% podanej dawki, co należy uwzględnić w kontekście potencjalnego działania ogólnoustrojowego. Po absorpcji, mesalazyna (5-ASA) oraz jej główny metabolit acetylowany (Ac-5-ASA) nie przenikają przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych w OUN. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% dla mesalazyny i około 80% dla Ac-5-ASA, co wpływa na farmakokinetykę i biodostępność aktywnej frakcji leku.

Właściwości farmakokinetyczne mesalazyny

Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne mesalazyny, substancji czynnej produktu leczniczego Asamax dostępnego w postaci czopków o zawartości 250 mg i 500 mg. Dane farmakokinetyczne są istotne z punktu widzenia przewidywania działania leku w organizmie pacjenta.1

Wchłanianie mesalazyny

Wchłanianie mesalazyny po podaniu doodbytniczym w postaci czopków charakteryzuje się znaczną zmiennością międzyosobniczą. Badania wykazały, że wchłaniana ilość podanej mesalazyny mieści się w zakresie od 5% do 35% podanej dawki. Ta zmienność w absorpcji stanowi istotny czynnik, który należy uwzględnić podczas terapii, ponieważ nie można całkowicie wykluczyć działania ogólnoustrojowego leku.2

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu mesalazyna (5-ASA) i jej główny metabolit – acetylowana mesalazyna (Ac-5-ASA) – są dystrybuowane w organizmie w sposób specyficzny. Istotną cechą dystrybucji tych związków jest brak zdolności do przenikania przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, co ma znaczenie dla profilu bezpieczeństwa leku w kontekście potencjalnych działań niepożądanych w ośrodkowym układzie nerwowym.3

Mesalazyna i jej acetylowany metabolit wykazują różny stopień wiązania z białkami osocza. W przypadku mesalazyny wiązanie z białkami osocza wynosi około 50%, natomiast w przypadku Ac-5-ASA jest znacząco wyższe i wynosi około 80%. Te różnice w wiązaniu z białkami mogą wpływać na objętość dystrybucji i biodostępność wolnej, farmakologicznie aktywnej frakcji leku.4

Metabolizm mesalazyny

Głównym szlakiem metabolicznym mesalazyny jest acetylacja, która zachodzi przede wszystkim w ścianie jelita. Proces ten odbywa się również w wątrobie, choć w mniejszym stopniu. W wyniku acetylacji powstaje Ac-5-ASA (acetylowana mesalazyna), która jest głównym metabolitem. Należy zaznaczyć, że tylko niewielka część kwasu aminosalicylowego ulega przemianie do innych metabolitów, np. w reakcjach hydrolizy.5

Eliminacja z organizmu

Mesalazyna charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w osoczu, który wynosi około 1 godziny. W porównaniu z substancją macierzystą, jej acetylowany metabolit (Ac-5-ASA) wykazuje znacznie dłuższy okres półtrwania w osoczu, wynoszący kilka godzin.6

Zarówno mesalazyna, jak i jej acetylowany metabolit są wydalane z organizmu zarówno przez nerki (z moczem), jak i z kałem. Droga eliminacji może wpływać na skuteczność leczenia u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.7

Parametr farmakokinetyczny Mesalazyna (5-ASA) Acetylowana mesalazyna (Ac-5-ASA)
Wchłanianie po podaniu doodbytniczym 5-35% podanej dawki Nie dotyczy (powstaje w wyniku metabolizmu)
Wiązanie z białkami osocza Około 50% Około 80%
Przenikanie przez barierę krew-mózg Nie przenika Nie przenika
Okres półtrwania w osoczu Około 1 godziny Kilka godzin
Główny szlak metaboliczny Acetylacja (w ścianie jelita i wątrobie) Dalsza metabolizacja ograniczona
Drogi eliminacji Mocz i kał Mocz i kał
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl