wrzodziejące zapalenie odbytnicy
Wskazanie
Wrzodziejące zapalenie odbytnicy (proctitis ulcerosa) to stan zapalny ograniczony do błony śluzowej odbytnicy, będący miejscową postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG). Choroba charakteryzuje się występowaniem krwawych biegunek, uczucia parcia na stolec, bólu w dolnej części brzucha oraz trudności z utrzymaniem stolca. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania endoskopowego (rektoskopia, kolonoskopia) z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego.
W leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy stosuje się głównie preparaty miejscowe zawierające kwas 5-aminosalicylowy (5-ASA). W Polsce dostępne są preparaty doodbytnicze takie jak: Salofalk (czopki, zawiesina doodbytnicza), Pentasa (czopki, zawiesina doodbytnicza) czy Asacol (czopki, wlewki doodbytnicze). W przypadkach o cięższym przebiegu stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy, jak Colifoam (pianka doodbytnicza) czy Rectodelt (wlewki doodbytnicze). W przypadkach opornych na leczenie miejscowe włącza się preparaty doustne 5-ASA (Asamax, Pentasa, Salofalk) lub systemowe glikokortykosteroidy (Encorton, Metypred).
W przypadkach nieodpowiadających na standardowe leczenie można zastosować leki immunosupresyjne, takie jak azatiopryna (Imuran, Azathioprine VIS) lub cyklosporyna. W ciężkich, opornych przypadkach stosuje się leki biologiczne, np. infliksymab (Remsima, Inflectra, Zessly) lub wedolizumab (Entyvio). W ostatnich latach dostępne stały się również inhibitory kinaz janusowych, jak tofacytynib (Xeljanz).
Największe trudności w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy wiążą się z opornością na leczenie pierwszego rzutu, nawrotowym charakterem choroby oraz niską adherencją pacjentów do terapii miejscowej. Istotnym problemem jest również ryzyko progresji choroby do bardziej rozległej postaci WZJG, obejmującej większe odcinki jelita grubego. Długotrwały przebieg choroby wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka jelita grubego, co wymaga regularnego nadzoru endoskopowego. Wyzwaniem pozostaje również leczenie powikłań pozajelitowych, które mogą towarzyszyć chorobie, takich jak zapalenie stawów, zmiany skórne czy zapalenie dróg żółciowych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Asamax 250 – Czopki – 250 mg
Produkt leczniczy zawiera mesalazynę w dawkach 250 mg lub 500 mg w postaci czopków. Preparat jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Mesalazyna działa miejscowo w jelicie, zmniejszając stan zapalny błony śluzowej. Zaleca się jego użycie w celu złagodzenia objawów związanych z chorobą zapalną jelit.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Salofalk 500 – Czopki – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera 500 mg mesalazyny, czyli kwasu 5-aminosalicylowego, oraz alkohol cetylowy jako substancję pomocniczą. Ma postać czopków doodbytniczych, które są koloru białego do kremowego i mają kształt torpedy. Stosuje się go w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy w fazie zaostrzenia. Lek działa miejscowo, pomagając łagodzić stany zapalne w dolnym odcinku jelita.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Pentasa – Czopki doodbytnicze – 1 g
Produkt leczniczy w postaci czopków zawiera 1 g mesalazyny jako substancji czynnej. Substancja ta jest stosowana w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Produkt dostępny jest w formie białych do jasnobrązowych, cętkowanych czopków. Przeznaczony do stosowania miejscowego, aby pomagać w łagodzeniu objawów choroby.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Asamax 500 – Czopki – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera mesalazynę w dawkach 250 mg lub 500 mg w postaci czopków. Składnik aktywny działa miejscowo w jelicie, wspomagając leczenie stanów zapalnych. Preparat jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Czopki są przeznaczone do stosowania doodbytniczego w celu złagodzenia objawów choroby.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku