receptor serotoninowy 5HT3
Receptory serotoninowe 5-HT3 należą do rodziny receptorów jonotropowych, które są aktywowane przez serotoninę (5-hydroksytryptaminę). W przeciwieństwie do innych receptorów serotoninowych, które są metabotropowe i sprzężone z białkami G, receptory 5-HT3 funkcjonują jako kanały jonowe bramkowane ligandem.
Receptory 5-HT3 są zlokalizowane głównie w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym, szczególnie w obszarach związanych z odruchem wymiotnym, takich jak area postrema i jądro pasma samotnego. Ich aktywacja prowadzi do szybkiego napływu kationów (głównie Na+ i Ca2+), depolaryzacji błony komórkowej i wyzwolenia potencjału czynnościowego.
W praktyce klinicznej antagoniści receptora 5-HT3 (ondansetron, granisetron, palonosetron) są szeroko stosowane jako leki przeciwwymiotne, szczególnie w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Dodatkowo, badania sugerują potencjalną rolę modulatorów tych receptorów w leczeniu zespołu jelita drażliwego, lęku oraz pewnych zaburzeń neuropsychiatrycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metoclopramide hameln 5 mg/ml
Metoklopramid, substancja czynna leku Metoclopramide hameln, jest podstawionym benzamidem o działaniu przeciwwymiotnym i prokinetycznym, klasyfikowanym w grupie A03FA01 (ATC). Jego mechanizm działania obejmuje antagonizm receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje wymioty indukowane apomorfiną, oraz modulację receptorów serotoninowych (antagonizm 5HT3 i agonizm 5HT4), co jest kluczowe w profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii przeciwnowotworowej. Metoklopramid działa również obwodowo, blokując dopaminergiczne receptory w przewodzie pokarmowym i wzmacniając aktywność cholinergiczną, co prowadzi do poprawy motoryki przewodu pokarmowego.
działanie antydopaminergiczne, działanie przeciwwymiotne, efekt prokinetyczny, efekt przeciwwymiotny, lek propulsywny, motoryka przewodu pokarmowego, opróżnianie żołądka, ośrodek wymiotny, perystaltyka przewodu pokarmowego, pochodna benzamidu, receptor 5HT4, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5HT3, refluks żołądkowo-przełykowy, strefa wyzwalania chemoreceptorów, wydzielanie kwasu żołądkowego, wymioty indukowane apomorfiną, wymioty indukowane chemioterapią, zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie motoryki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olamide 10 mg
Metoklopramid, będący pochodną benzamidu, wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno ośrodkowy, jak i obwodowy układ nerwowy. Jego główne właściwości przeciwwymiotne wynikają z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodku chemiowrażliwym i wymiotnym w rdzeniu przedłużonym, co jest szczególnie skuteczne w leczeniu wymiotów indukowanych apomorfiną. Dodatkowo, metoklopramid blokuje receptory serotoninowe 5HT3 oraz działa antagonistycznie na receptory 5HT4, co ma kluczowe znaczenie w przeciwdziałaniu wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową.
acetylocholina, apomorfina, chemioterapia przeciwnowotworowa, dolny zwieracz przełyku, dwunastnica, działanie antydopaminergiczne, kwas solny, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, nudności i wymioty, opróżnianie żołądka, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzamidu, przewód pokarmowy, rdzeń przedłużony, receptor 5HT4, receptor dopaminergiczny D2, receptor serotoninowy 5HT3, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, transmisja cholinergiczna, transmisja nerwowa, transmisja serotoninergiczna, właściwość przeciwwymiotna, wydzielanie żołądkowe, wymioty indukowane