Wskazania terapeutyczne do stosowania Metajodobenzyloguanidyny-131I (MIBG-131I)

Metajodobenzyloguanidyna znakowana izotopem jodu-131 (MIBG-131I) stosowana jest w leczeniu izotopowym specyficznych typów guzów nowotworowych, które wykazują zdolność do gromadzenia jobenguanu. Preparat w postaci roztworu do wstrzykiwań o aktywności 370-740 MBq/ml stanowi istotne narzędzie terapeutyczne w przypadkach nowotworów pochodzących embriologicznie z komórek grzebienia nerwowego oraz innych typów nowotworów neuroendokrynnych.¹

Nowotwory wywodzące się z komórek grzebienia nerwowego

MIBG-131I jest szczególnie wskazany w terapii nowotworów, które embriologicznie wywodzą się z komórek grzebienia nerwowego. Do tej grupy zaliczamy:²

• Guz chromochłonny (pheochromocytoma) – nowotwór wywodzący się z komórek chromochłonnych rdzenia nadnerczy, charakteryzujący się nadmiernym wydzielaniem katecholamin. Terapia MIBG-131I stanowi opcję leczenia, szczególnie w przypadkach złośliwej postaci guza chromochłonnego z przerzutami lub zmian nieoperacyjnych.³
• Nerwiak zarodkowy (neuroblastoma) – jeden z najczęstszych guzów litych u dzieci, wywodzący się z komórek zawiązka współczulnego układu nerwowego. MIBG-131I może być stosowany jako terapia samodzielna lub uzupełniająca w przypadkach zaawansowanych lub nawrotowych postaci nerwiaka zarodkowego.⁴

Inne nowotwory neuroendokrynne

Metajodobenzyloguanidyna-131I znajduje również zastosowanie w leczeniu innych typów nowotworów neuroendokrynnych wykazujących zdolność do wychwytu i gromadzenia jobenguanu:⁵

• Rak rdzeniasty tarczycy (medullary thyroid carcinoma) – nowotwór wywodzący się z komórek C tarczycy produkujących kalcytoninę. Terapia z użyciem MIBG-131I może być rozważana w przypadkach zaawansowanych, nieoperacyjnych lub przerzutowych postaci raka rdzeniastego tarczycy, szczególnie gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne.⁶
• Rakowiak (carcinoid) – nowotwór neuroendokrynny, najczęściej występujący w przewodzie pokarmowym lub układzie oddechowym. Leczenie MIBG-131I może być zastosowane w przypadkach zaawansowanych lub przerzutowych postaci rakowiaka, zwłaszcza gdy w badaniach diagnostycznych wykazano wychwyt jobenguanu przez komórki nowotworowe.⁷

Kryteria kwalifikacji pacjentów do terapii

Podstawowym kryterium kwalifikacyjnym do leczenia z zastosowaniem MIBG-131I jest potwierdzenie obecności nowotworu gromadzącego jobenguan. W praktyce klinicznej przed rozpoczęciem terapii wykonuje się diagnostyczne badanie scyntygraficzne z użyciem MIBG znakowanego izotopem jodu-123 lub jodu-131 o niższej aktywności. Wykazanie wystarczającego stopnia gromadzenia znacznika w zmianach nowotworowych jest warunkiem koniecznym do zakwalifikowania pacjenta do leczenia terapeutycznymi dawkami MIBG-131I.⁸

Postać produktu leczniczego

Metajodobenzyloguanidyna-131I do terapii dostępna jest w postaci roztworu do wstrzykiwań o aktywności 370-740 MBq/ml. Preparat ma formę przezroczystego, bezbarwnego lub jasnożółtego roztworu, zawierającego jako substancje pomocnicze alkohol benzylowy (10 mg/ml) oraz chlorek sodu (0,026-9 mg/ml).⁹

Warunki stosowania preparatu MIBG-131I w praktyce klinicznej

Leczenie z zastosowaniem Metajodobenzyloguanidyny-131I powinno być prowadzone wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach medycyny nuklearnej, posiadających odpowiednie zaplecze techniczne oraz doświadczony personel. Ze względu na specyfikę terapii radioizotopowej, podanie preparatu wymaga przestrzegania zasad ochrony radiologicznej oraz odpowiedniego przygotowania pacjenta.

Terapia MIBG-131I powinna być rozważana szczególnie w przypadkach:¹⁰

• Nieoperacyjnych guzów chromochłonnych złośliwych
• Zaawansowanych stadiów nerwiaka zarodkowego
• Przerzutowych postaci raka rdzeniastego tarczycy
• Zaawansowanych przypadków rakowiaka
• Nawrotów powyższych nowotworów po wcześniejszym leczeniu innymi metodami

Procedura terapeutyczna z wykorzystaniem MIBG-131I wymaga ścisłej współpracy interdyscyplinarnego zespołu specjalistów, obejmującego lekarzy medycyny nuklearnej, onkologów, endokrynologów oraz fizyków medycznych, co zapewnia optymalizację protokołu leczenia oraz minimalizację ryzyka powikłań.¹¹