Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pirfenidon
Pirfenidon, stosowany w terapii idiopatycznego włóknienia płuc, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie terapii należy regularnie kontrolować aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) i stężenie bilirubiny – początkowo co miesiąc przez 6 miesięcy, a następnie co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aminotransferaz > 3 do < 5 × górnej granicy normy (GGN) bez objawów uszkodzenia wątroby zaleca się wykluczenie innych przyczyn, ścisłe monitorowanie, rozważenie odstawienia innych leków hepatotoksycznych oraz ewentualne zmniejszenie dawki lub przerwanie pirfenidonu. Przy wzroście enzymów > 3 do < 5 × GGN z hiperbilirubinemią lub objawami uszkodzenia wątroby oraz przy wzroście ≥ 5 × GGN konieczne jest trwałe odstawienie leku. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B Child-Pugh) ekspozycja na pirfenidon wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, natomiast lek jest przeciwwskazany u chorych z ciężkimi zaburzeniami (klasa C).
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania pirfenidonu
- Monitorowanie czynności wątroby
- Polekowe uszkodzenie wątroby
- Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Reakcje nadwrażliwości na światło i wysypka
- Ciężkie reakcje skórne
- Obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja
- Zawroty głowy
- Zmęczenie
- Utrata masy ciała
- Hiponatremia
- Informacja dotycząca zawartości sodu
- Informacja dotycząca zawartości laktozy
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania pirfenidonu
Pirfenidon, substancja aktywna stosowana w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne działania niepożądane i zagrożenia z nim związane. Poniżej przedstawiono kluczowe ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić przed włączeniem leczenia oraz w trakcie terapii pirfenidonem.1
Monitorowanie czynności wątroby
U pacjentów leczonych pirfenidonem często zgłaszano zwiększenie aktywności aminotransferaz. Z tego powodu konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów wątrobowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania oceniające czynność wątroby (AlAT, AspAT i stężenie bilirubiny), a następnie powtarzać je w określonych odstępach czasu:2
- przed rozpoczęciem leczenia
- raz w miesiącu przez pierwszych 6 miesięcy terapii
- następnie co 3 miesiące
3
Postępowanie w przypadku podwyższonych parametrów wątrobowych
W zależności od stopnia zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych zaleca się następujące postępowanie: 3 do 4
W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz > 3 do < 5 × górnej granicy normy (GGN) bez zwiększenia stężenia bilirubiny i bez objawów uszkodzenia wątroby:
- Wykluczyć inne przyczyny podwyższenia enzymów
- Ściśle monitorować stan pacjenta
- Rozważyć odstawienie innych leków działających toksycznie na wątrobę
- W razie potrzeby zmniejszyć dawkę pirfenidonu lub czasowo przerwać leczenie
- Po normalizacji parametrów wątrobowych można rozważyć powrót do zalecanej dawki, jeśli będzie ona tolerowana
3 do 5
W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz > 3 do < 5 × GGN z hiperbilirubinemią lub objawami uszkodzenia wątroby:
- Należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu i nie wprowadzać leku ponownie
3 do 6
W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz ≥ 5 × GGN:
- Należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu i nie wprowadzać leku ponownie
7
Polekowe uszkodzenie wątroby
Niezbyt często, zwiększenie aktywności AspAT i AlAT przebiegało z jednoczesnym zwiększeniem stężenia bilirubiny. Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego, polekowego uszkodzenia wątroby, w tym pojedyncze przypadki zakończone zgonem.8
Oprócz regularnego monitorowania czynności wątroby, należy szybko ocenić stan kliniczny i wykonać testy wątrobowe u pacjentów z objawami wskazującymi na uszkodzenie wątroby, takimi jak:9
- uczucie zmęczenia
- jadłowstręt
- uczucie dyskomfortu w prawej górnej części brzucha
- ciemne zabarwienie moczu
- żółtaczka
10
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność:11
- W przypadku pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B w klasyfikacji Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon zwiększa się o 60%
- U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby (klasa A i B wg Childa-Pugha) należy prowadzić ścisłą obserwację pod kątem objawów toksyczności
- Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania znanych inhibitorów CYP1A2
- Pirfenidonu nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha), ponieważ nie oceniano jego wpływu w tej grupie pacjentów
12 13
Reakcje nadwrażliwości na światło i wysypka
W trakcie leczenia pirfenidonem należy stosować odpowiednie środki ostrożności związane z ekspozycją na światło słoneczne:14
- Unikać bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne (w tym solarium) lub maksymalnie ją ograniczyć
- Stosować filtr przeciwsłoneczny
- Nosić odzież zabezpieczającą przed ekspozycją na słońce
- Unikać innych produktów leczniczych wywołujących nadwrażliwość na światło
15
Pacjenci powinni niezwłocznie zgłaszać objawy reakcji nadwrażliwości na światło lub wysypki lekarzowi prowadzącemu. Ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło występują niezbyt często. W przypadku reakcji nadwrażliwości na światło o nasileniu od łagodnego do ciężkiego lub wysypki konieczne może być dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie leczenia.16
Ciężkie reakcje skórne
Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano występowanie poważnych reakcji skórnych, które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu, takich jak:17
- Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)
- Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN)
- Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS)
18
Jeśli wystąpią objawy sugerujące powyższe reakcje, należy natychmiast odstawić pirfenidon. Jeśli u pacjenta wystąpił zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół DRESS podczas stosowania pirfenidonu, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia tym lekiem.19
Obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja
W okresie po dopuszczeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego (niekiedy ciężkiego) oraz reakcje anafilaktyczne. Objawami obrzęku naczynioruchowego mogą być:20
- obrzęk twarzy, warg i/lub języka
- trudności w oddychaniu
- świszczący oddech
21
Pacjenci, u których wystąpią objawy obrzęku naczynioruchowego lub ciężkich reakcji alergicznych po podaniu pirfenidonu, powinni natychmiast przerwać leczenie. Postępowanie w takich przypadkach powinno być zgodne z przyjętym standardem opieki medycznej.22
Nie wolno stosować pirfenidonu u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpił obrzęk naczynioruchowy lub nadwrażliwość w związku ze stosowaniem tego leku.23
Zawroty głowy
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano zawroty głowy. Pacjenci powinni wiedzieć, jak reagują na ten lek zanim rozpoczną działania wymagające czujności lub koordynacji ruchowej.24
W badaniach klinicznych u większości pacjentów zgłaszających zawroty głowy doszło do jednego takiego zdarzenia i większość zdarzeń ustępowała po średnio 22 dniach. Jeśli zawroty głowy nie ustępują lub nasilają się, konieczne może być dostosowanie dawki lub nawet przerwanie leczenia pirfenidonem.25
Zmęczenie
U pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zmęczenie. Podobnie jak w przypadku zawrotów głowy, pacjenci powinni wiedzieć, jak reagują na ten lek zanim rozpoczną działania wymagające czujności lub koordynacji ruchowej.26
Utrata masy ciała
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano utratę masy ciała. Lekarze powinni regularnie kontrolować masę ciała pacjentów i w uzasadnionych przypadkach zachęcać do zwiększenia spożycia kalorii, gdy utrata masy ciała jest klinicznie istotna.27
Hiponatremia
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano hiponatremię. Ponieważ objawy hiponatremii mogą być subtelne i maskowane przez jednocześnie występujące choroby, zaleca się regularne monitorowanie odpowiednich parametrów laboratoryjnych, szczególnie w przypadku wystąpienia objawów takich jak:28
- nudności
- ból głowy
- zawroty głowy
29
Informacja dotycząca zawartości sodu
Produkty zawierające pirfenidon zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.30
Informacja dotycząca zawartości laktozy
Niektóre produkty z pirfenidonem zawierają laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tych leków.31
| Zwiększenie aktywności aminotransferaz | Objawy uszkodzenia wątroby | Zalecane postępowanie |
|---|---|---|
| > 3 do < 5 × GGN | Brak | Wykluczyć inne przyczyny Ściśle monitorować Rozważyć odstawienie innych hepatotoksycznych leków Rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia |
| > 3 do < 5 × GGN | Obecne (hiperbilirubinemia lub objawy kliniczne) | Trwale przerwać stosowanie pirfenidonu |
| ≥ 5 × GGN | Z objawami lub bez | Trwale przerwać stosowanie pirfenidonu |
3 do 3 do 32
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania